ti guarda dal Grande Inquisitor

Die Entführung aus dem Serail in Luik

Het kan niet altijd feest zijn in Luik. De nieuwe productie van Die Entführung aus dem Serail heeft een verzorgd scènebeeld en Christophe Rousset dirigeert een heldere Mozart, maar de solisten komen nauwelijks boven de middelmaat uit.

Foto

Weinig bassen kunnen een goede Osmin zingen, ook Franz Hawlata niet. Hij bromt wat diepe noten in "Wer ein Liebchen hat gefunden", zijn hoogte is veranderd in Bayreuth-geblaf. Onze muziekconservatoria zitten waarschijnlijk vol sopranen die een degelijker Blondchen kunnen zingen dan Elizabeth Bailey. Ze krijgt een leuk uitbeeldingschoreografietje voor "Welche Wonne, welche Lust", wat haar een schattig Papagena-gevoel geeft. Maar het kan niet verhullen dat haar stem voor geen meter draagt en nooit aangenaam klinkt. Jeff Martin geeft zijn karakteristieke comprimario-stem aan Pedrillo. Voor "Frisch zum Kampfe" ligt de lat te hoog, maar "In Mohrenland gefangen war" was wel aanvaardbaar.

Wesley Rogers behoort tot de slechtere Belmontes die ik ooit gehoord heb. Zijn enige verdienste is dat hij een noot onwaarschijnlijk lang kan aanhouden. Maar elke noot moet telkens uit het niets opgebouwd worden, waardoor zijn legato de mist ingaat en een frase in schokjes gezongen wordt. Zijn coloratuurwerk in "Ich baue ganz auf deine Stärke" is pijnlijk lachwekkend. Maria Grazia Schiavo tenslotte begon niet al te best als Konstanze. "Ach ich liebte" was nog een blinkend kleurloos gedrocht met slordige loopjes. Maar met "Traurigkeit ward mir zum Loose" hoorde ik eindelijk de eerste goed gezongen aria van de avond. Ook de daarop volgende "Martern aller Arten" had karakter en zorgde toch voor wat opwinding.

Foto

De enscenering van Alfredo Arias is ontdaan van alle oriëntalistiek. We zijn in een achterover gevallen decor met het plafond als achterwand. Af en toe zorgt een neergelaten gaas voor een afscheiding. Personenregie is vaak afwezig, enkel de Osmin-scènes en die van het dienaarskoppeltje zorgden voor inspiratie. De solisten brengen veel tijd door aan de rand van het podium als ware het een concertante voorstelling.

In tegenstelling tot de Luikse Attila is dit niet meteen een voorstelling waarvoor je naar Luik moet reizen...

Publicatie: woensdag 30 oktober 2013 @ 21:06
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen