ti guarda dal Grande Inquisitor

Willard White in Oxford

Voor de twee recitals gisteren werd uitgeweken naar twee kerken. De Holywell Music Room was, publieksgewijs, voor de ene misschien te groot en voor de andere te klein.

Voor het middagrecital moesten we in de kerk van "St Michael at the North Gate" zijn. Het is een klein kerkje, maar de akoestiek is toch niet ideaal. En het feit dat de kerk langs de drukste winkelstraat van Oxford ligt, zorgt ook voor wat extra achtergrondgeluiden. De jonge Britse tenor Alessandro Fisher en de pianist Ricardo Gosalbo zijn dit jaar de winnaars van het "Oxford Lieder Young Artist Platform". Het eerste deel van hun programma was opgedeeld rond Poulencs Tel jour telle nuit. Fisher heeft een aangename lyrische tenor, heeft het potentieel voor een goede liedzanger en zingt bijna-perfect Frans. De Eluard-cyclus behoort dan wel niet tot mijn favoriete liedcycli, maar het duurt tot het laatste lied tot de typische Poulenc-klank bovenkomt. Voor het tweede deel van het recital gaan we naar Venetië en Reynaldo Hahns gelijknamige cyclus Venezia. Dit is typisch tenor-materiaal, waarmee Fisher het publiek probleemloos kan charmeren. Het was een interessant lieder-uurtje, maar ik had hem toch liever in een echte concertzaal gehoord.

Het avondconcert ging door in de kerk "St John the Evangelist", die ruim genoeg is om het publiek te ontvangen voor het recital van Willard White, de sopraan Sylvia Kevorkian (tevens zijn echtgenote) en pianist Eugene Asti. Een affiche met een "grote naam" als die van Sir Willard, blijkt geen garantie te zijn voor een geslaagd liedrecital. White brengt het er nog redelijk vanaf, maar Kevorkian is een rampzalige liedzangeres.

Het begon interessant met Der Tod und das Mädchen, uitgevoerd als een duet met de demonische donkerte van Whites stem als een dreigende Dood. Kevorkian heeft geen boeiende stem en haar idee van het Duits is slechts benaderend met extra klinkers en weggelaten medeklinkers. Haar stuurloze Du bist die Ruh was een beproeving. Maar ook Williard White wist weinig blijf met een veel te snelle uitvoering van Der Atlas. Voor twee duetten van Mendelssohn en Schumann waren ze aan hun partituur gekluisterd en leek het wel alsof ze die noten voor de eerste keer zagen.

Het eerste deel werd afgesloten met Vier ernste Gesänge. Een bas-bariton als die van Williard White - bij momenten doet ze me aan die van Hans Hotter denken - zou ideaal kunnen zijn voor Brahms' ultieme liedcyclus. Maar dan zou hij wel iets meer moeten doen dan enkel te betrouwen op zijn ronkende resonantie, hoe mooi en indrukwekkend die ook moge zijn. Zelfs de cruciale lijn "aber die Liebe ist die grösseste ..." van Wenn ich mit Menschen wordt weggezongen en laat niet vermoeden dat hij veel nagedacht heeft over deze liederen.

Het hoofdstuk na de pauze was opgedeeld in een Frans en een Engels deel. Het Frans repertoire ligt Kevorkian een stuk beter dan het Duitse. Maar zelfs met Duparcs meest aangrijpende lied, Chanson triste, kon ze me niet ontroeren. Ze zong ook drie liederen uit Les nuits d'été, maar ik kon weinig verschillen ontdekken tussen haar interpretatie van Le spectre de la rose of L'île inconnue. Het moet ook vermeld worden dat de klep van de piano het hele recital quasi dicht was, terwijl hun beider stemmen nochtans groot genoeg zijn. Vooral in de Berlioz-liederen was dit uitzonderlijk storend.

Het was echter niet allemaal kommer en kwel. Met de Three Shakespeare Songs van Roger Quilter leek Willard White thuis te komen. En voor twee Spirituals verdween voor het eerst zelfs de partituur. Met het enige bisnummer keerden ze terug naar het begin... Der Tod und das Mädchen, maar nu met White als "das Mädchen" en Kevorkian als "der Tod".

Publicatie: woensdag 16 oktober 2013 @ 9:53
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Christoph Prégardien in Zeist

Deze namiddag stonden twee tenor-recitals geprogrammeerd op het Zeister Liedfestival. Christoph Prégardien zong Schubert en Schumann. In het voorprogramma konden we kennis maken met de "rising star" Peter Harris.

Liedrecital, 27-5-2018 18:37
0 opmerkingen

Der Rose Pilgerfahrt in Zeist

Ik moet toegeven dat ik nog nooit van Der Rose Pilgerfahrt gehoord had. Het is een sprookjesoratorium van Schumann die gisteren in de originele pianoversie uitgevoerd werd in Zeist, met "onze" Jozef De Beenhouwer aan de piano.

Liedrecital, 27-5-2018 8:57
0 opmerkingen

Rising Stars in Zeist

Deze middag stonden er twee recitals op het programma. Eerst een dubbelrecital - oftewel twee halve recitals - met sopraan Harriet Burns voor de pauze en mezzo Bethan Langford na de pauze. Een uur later volgde een duo-recital met mezzo Barbara Kozelj en bariton Raoul Steffani. Ik heb het meest genoten van het eerste recital.

Liedrecital, 26-5-2018 23:46
0 opmerkingen

Mastercourse in Zeist

In het kader van het Liedfestival wordt aan jonge zangers de mogelijkheid geboden om zich te vervolmaken in een publieke mastercourse. Zes liedduo's namen deel aan de vierdaagse cursus die afgesloten werd met een presentatierecital.

Liedrecital, 26-5-2018 10:18
0 opmerkingen

Benjamin Appl in Zeist

"Lieder vom Orient" is een recitaltitel die verwachtingen schept, zeker als Graham Johnson de pianist is en je zijn programmeerkunsten kent. En met de bariton Benjamin Appl worden de verwachtingen nog wat hoger gespannen. Het draaide echter niet helemaal uit zoals ik verwacht of gehoopt had.

Liedrecital, 25-5-2018 23:27
0 opmerkingen

Thomas Oliemans in Zeist

Met Joseph von Eichendorff als de festivaldichter is het onvermijdelijk dat we op een bepaald moment Schumanns Eichendorff-Liederkreis te horen zouden krijgen. Vandaag was dat het geval met de Nederlandse bariton Thomas Oliemans en de immer geniale Malcolm Martineau aan de piano.

Liedrecital, 24-5-2018 22:56
0 opmerkingen

Meerstemmige Schumann en Brahms in Zeist

"Meine Töne still und heiter" was de titel die de kwartetavond van het Liedfestival van Zeist meegekregen had. Het is het eerste lied uit Schumanns Minnespiel dat centraal stond in een concert met meerstemmige liederen van Schumann en Brahms, uitgevoerd door vier solisten en met Matthias Lademann aan de piano.

Liedrecital, 23-5-2018 23:05
0 opmerkingen

Anna Lucia Richter in Zeist

Dit jaar heeft het Liedfestival van Zeist "Schubert en zijn opvolgers" als thema. Die opvolgers zijn dan vooral Schumann en Wolf. Een bijkomende rode draad is de dichter Eichendorff. In het openingsconcert van Anna Lucia Richter en Gerold Huber kregen we Schubert en Wolf, maar voor Eichendorff was het wachten tot de bisnummers.

Liedrecital, 22-5-2018 23:06
0 opmerkingen

Capriccio Première Portraits

Het Oostenrijkse platenlabel Capriccio is met "Première Portraits" een nieuwe reeks gestart. Hun doel is om jonge artiesten de kans te geven om een eerste CD op te nemen. Momenteel zijn er al zeven opnames uitgebracht, vier daarvan met Duitse liederen. Op één opname na, is Charles Spencer telkens de pianist.

CD's, 10-5-2018 14:43
0 opmerkingen

Mei 2018

Mei is een vrij rustige maand, onder andere omdat het Muntorkest de Elisabethwedstrijd moet begeleiden. Met de zomer in aantocht wordt de Landcommanderij weer omgebouwd tot een operazaal met dit jaar Il trovatore op het programma. Opera Vlaanderen brengt een nieuwe productie van La clemenza di Tito in een productie van Michael Hampe. In Luik spelen ze het vrij zelden uitgevoerde La donna del lago.

Toekomstmuziek, 1-5-2018 11:23
0 opmerkingen