ti guarda dal Grande Inquisitor

Sylvia Schwartz in Oxford

Na het duo- en het trio-recital, was gisteren een "normaal" liedrecital te horen op het Oxford Lieder Festival. Sopraan Sylvia Schwartz en pianist Gary Matthewman brachten "A European Journey", een reis door zes landen in evenveel talen.

FotoZe begonnen met vier Schubert-liederen op gedichten van - uiteraard - Goethe. Met Gretchen am Spinnrade treft ze meteen de juiste sfeer. Al haar verdriet zit vervat in "Meine Ruh ist hin, mein Herz ist schwer" wat exuberant openbarst bij "sein Kuss". Meeres Stille vraagt dan weer een uniforme lijn met een stabiel mezza voce. Schwartz houdt heel de zaal in haar greep, je kan een speld horen vallen.

En dan Ganymed... vaak heb ik het gevoel dat de zanger zingt als een konijn dat naar de lichtbak van de "Alliebender Vater" zit te kijken, hopende dat hij dat in één adem gezongen krijgt. Bij Schwartz bestaat dat gevaar niet en maak je één van die zeldzame momenten mee dat duidelijk wordt wat er allemaal gebeurt vooraleer Ganymed door de wolken opstijgt naar Zeus. Na de sensuele uitvoering van Versunken had ik het gevoel dat mijn avond al "af" was, na vier perfect gezongen Schubertliederen... maar dit was nog maar het begin.

Ook liederen van Fauré kennen geen geheimen voor haar. In idiomatisch Frans borrelt het drama van Les berceaux naar boven. Daarna trippelt ze lichtvoetig door Notre amour. En sourdine was vergelijkbaar met Meeres Stille op het vlak van ongeëvenaard piano-zingen. Halverwege bij "Ferme tes yeux à demi" schakelt ze naar pianissimo en als ze op het einde - "le rossignol chantera" - nog een hoge noot pianissimo uit de lucht plukt, kreeg ik een krop in de keel. Maar ook haar gezichtsuitdrukkingen volgen de emoties van de liederen. Tijdens de piano-intro van L'Hiver a cessé zie je haar gezicht opklaren en verheugt ze zich op de komst van de lente.

De reis gaat verder richting zuiden. Eerst met Italiaanse liederen, waaronder een aangrijpend Non t'amo più van Tosti, daarna naar Spanje met Siete canciones populares Española van de Falla om te eindigen in Griekenland met Maurice Ravel en zijn Cinq mélodies populaires grecques, die ze trouwens in het Grieks zong. Het recital sloot ze af in Engeland met vier "Folk songs" van Britten, waaronder een ontroerend O Waly, Waly en Oliver Cromwell als humoristische noot om af te sluiten.

Perfectie bestaat niet, maar Sylvia Schwartz kwam gisteren wel bangelijk dicht in de buurt.

Publicatie: maandag 14 oktober 2013 @ 11:07
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen