ti guarda dal Grande Inquisitor

Werther in Parijs

Rond 1900 herschreef Jules Massenet zijn opera Werther voor de illustere bariton Mattia Battistini. Sinds 1910 werd deze baritonversie nauwelijks nog opgevoerd, om redenen die me tijdens de voorstelling in Parijs duidelijk werden.

Door de tenorpartij te vervangen door een baritonpartij verliest de opera vooral aan helderheid en impact. Sommige aria's werden zelfs volledig herschreven; "Pourquoi me réveiller" bijvoorbeeld, is nauwelijks te herkennen. Ook het effect dat de tenor kan hebben op het einde van het tweede bedrijf als hij door het orkest klieft, wordt niet geëvenaard door een bariton. Het lijkt alsof het alleen maar om hoge noten gaat... maar het is pas als ze ontbreken, dat je merkt hoezeer je ze mist. Het is trouwens verrassend hoe weinig de partij gebruik maakt van het hoge register... terwijl het net dat deel van Battistini's stem is dat in die periode nog quasi intact is, getuige de 78-toerenplaten die hij nagelaten heeft.

Je kan je dus afvragen waarom een operahuis de baritonversie zou willen uitvoeren. Maar ik kan me voorstellen dat een zanger met ego als dat van Thomas Hampson moeilijk kan weerstaan aan de drang om in de voetsporen te treden van "il re di baritoni". Vijf jaar geleden zong hij de rol ook al in de MET en deze week waren er twee concertante opvoeringen in het Théâtre du Châtelet.

Het probleem is dat Thomas Hampson niet voldoende de stijl beheerst van een Franse bariton. De helft van de tijd is hij onbegrijpbaar. Enkel als hij in de bovenste helf van zijn stem vertoeft, krijgt zijn stem een min of meer natuurlijke helderheid en lichtheid. Maar voor de rest is het een wollig gewauwel. Aangezien de expressie van Werther logischerwijze voortkomt uit de tekst, vond ik Hampson allesbehalve overtuigend. Als de rol bezet zou geweest zijn met een echte Franse bariton - iemand als Ludovic Tézier of Philippe Rouillon - dan zou de voorstelling misschien nog enigszins opwindend geweest kunnen zijn. Maar de ongeschiktheid van Hampson als Werther zal zijn grote schare fans worst wezen... en weerhield er hen niet van om na elk bedrijf de zaal bravo-gewijs af te breken.

Net als in New York zong Susan Graham de rol van Charlotte. Als enige andere niet-Franse zanger overtuigt zij wel min of meer. Haar Frans is een stuk duidelijker dan dat van Hampson, maar toch sloeg de vonk nooit echt over. Het begin van "Va, laisse couler mes larmes" was wel aangrijpend. Maar het is spijtig dat ze resoluut weigert om verder in de aria voluit gebruik te maken van haar borstregister, waardoor een deel van de aria platvalt.

Michel Plasson creërde een nogal excentrieke klankwereld met het Orchestre National du Capitale de Toulouse. Het orkest stond trouwens vol met tientallen microfoons. Ik veronderstel dat er binnenkort dus wel een opname zal verschijnen, die vooral omwille van documentaire redenen enige waarde kan hebben.

Publicatie: vrijdag 30 april 2004 @ 13:25
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Agrippina in Antwerpen

De Agrippina-productie van Mariame Clément ging vijf jaar geleden in première in Gent. Eindelijk heeft deze productie de weg naar Antwerpen gevonden. Ze hoort nog altijd tot één van de beste producties van Opera Vlaanderen van de afgelopen jaren en is een absolute aanrader... ondanks het vroege beginuur en late einduur.

Opera, 24-3-2017 17:09
0 opmerkingen

Jérusalem in Luik

Het aantal vroege Verdi-opera's dat je regelmatig kan horen, is op één hand te tellen. Naast Nabucco en Macbeth kom je af en toe eens een Attila of een Ernani tegen... en dan meestal nog concertant. Het is dan ook meer dan lovenswaardig dat de Luikse Opera Jérusalem op het programma gezet heeft.

Opera, 22-3-2017 8:57
4 opmerkingen

Matthäus-Passion in het PSK

Ik heb zelden zoveel Nederlands horen spreken in het PSK. De Matthäus-Passion waarin ik gisteren verzeild geraakte, leek meer op een voorstelling voor familie en vrienden van het Octopus Kamerkoor en Le Concert d’Anvers... uiteraard onder de leiding van Bart Van Reyn. De zaal zat ook maar halfvol met allemaal lege balkons.

Oratorium, 18-3-2017 9:27
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in Antwerpen

Het Orchestre Philharmonique Royal de Liège was gisteren te gast in de Koningin Elisabethzaal voor een uitvoering van Hertog Blauwbaards burcht onder leiding van Christian Arming, voorafgegaan door het Adagio uit Mahlers Tiende.

Opera, 12-3-2017 9:43
3 opmerkingen

Pénélope in het PSK

We moeten blij zijn met elke Franse opera die door onze operahuizen geprogrammeerd wordt, zeker als het een onbekend juweeltje als Faurés Pénélope is... zelfs al is het "maar" concertant. Gisteren hoorde ik een uitstekende uitvoering met het Muntorkest onder leiding van Michel Plasson.

Opera, 1-3-2017 16:35
1 opmerking

Lucifer in Antwerpen

Het zou van 1984 geleden zijn - bij de 150ste verjaardag van Peter Benoit - dat Lucifer laatst opgevoerd werd. Gisteren was Benoits oratorium opnieuw te horen in de Koningin Elisabethzaal met deFilharmonie onder leiding van Bart Van Reyn.

Oratorium, 26-2-2017 10:35
0 opmerkingen

Maart 2017

Maart wordt een goedgevulde operamaand. Bij Opera Vlaanderen verhuist Simon Boccanegra naar Gent en hernemen ze in Antwerpen Agrippina in de productie van Mariame Clément die vijf jaar geleden in Gent te zien was. In Luik brengen ze met Jérusalem een Verdi-rariteit, terwijl de Munt een versie van Janaceks Het sluwe vosje opvoert onder de naam "Foxie!"...

Toekomstmuziek, 24-2-2017 18:59
3 opmerkingen