ti guarda dal Grande Inquisitor

Schmutzhard en Banse in Schwarzenberg

Voor mijn laatste dag op de Schubertiade Schwarzenberg, stonden twee liedrecitals op het programma, in de namiddag met een beloftevolle bariton en 's avonds met een gevestigde sopraan. Ze werden respectievelijk begeleid door Helmut Deutsch en Wolfram Rieger, die deze week niet weg zijn te branden uit de Angelika-Kauffmann-Saal.

Foto
foto © Schubertiade Schwarzenberg

De jonge bariton Daniel Schmutzhard hebben we eind vorig jaar als Papageno kunnen horen in het PSK. Hij heeft een mooie lyrische bariton die ook in het liedrepertoire zijn mannetje staat. Zijn stem is wel niet gigantisch groot, maar ze projecteert voldoende. Het is geen toeval dat hij in 2009 één van de prijzen wegkaapte op Das Lied, Thomas Quasthoffs lied-zangwedstrijd.

Heinrich Heine stond centraal in zijn programma. Hij begon met de Heine-Liederkreis (Schumanns opus 24). Zijn interpretatie begon als een verdwaasde jongeling met liefdesverdriet. Voor de stevigere liederen, zoals Warte, warte wilder Schiffman, heeft hij nog niet het nodige gewicht. Dat speelde hem ook deels parten in de ballade Belsatzar. Maar deze ballade maakte ook duidelijk dat hij niet terugschrikt om extreme emoties - ook visueel - uit te drukken en daarbij ook een occasioneel lelijk geluid niet schuwt als de tekst daarom vraagt.

Hij rondde het Schumann-blok af met diens Opus 40 met liederen op teksten van Hans Christian Andersen. Deze liederen vragen ook een breed uitdrukkingsvermogen en hier slaagt hij met vlag en wimpel met onder andere een wervelende Der Spielmann of een ondeugende Verratene Liebe. Na de pauze werd het écht serieus met de Heine-liederen uit Schwanengesang. Hij gaf een verdienstelijke uitvoering, maar er is zeker nog ruimte voor evolutie.

Hoedanook, Daniel Schmutzhard is zeker een aanwinst voor de liedwereld en ik hoop hem nog vaak terug te horen. Voor "la petite histoire"... hij is tevens de echtgenoot van Annette Dasch, die we een dag eerder gehoord hebben.

Foto
foto © Schubertiade Schwarzenberg

Juliane Banse hoeft niet meer voorgesteld te worden. Ze is een van de meest elegante liedsopranen en is verantwoordelijk voor een aantal memorabele momenten bij de Schubertiade. Nog altijd klinkt haar stem mooi rond en homogeen, al begint ze stilaan uithalen te gebruiken om hoge noten te zingen. Opvallend is ook dat - van de vier sopranen die ik deze week gehoord heb - ze het slechtst verstaanbaar was, ondanks al haar liedervaring.

Ze had niet het meest begeesterende programma uitgekozen, met onder andere liederen van Liszt en Britten. Ze begon echter met vijf liederen van Mendelssohn. De twee Suleika-liederen kunnen de vergelijking met Schubert goed doorstaan, maar haar beste vertolking was Schilflied. Ze eindigde met het ballade-achtige Hexenlied, gezongen tegen een hoge snelheid waardoor tekstverstaanbaarheid helemaal naar de achtergrond verdween.

Van Liszt koos ze een aantal Goethe-liederen - Mignons Lied (Kennst du das Land) en de twee Wanderers Nachtliederen - die in dit geval uiteraard de vergelijking met Schubert niet overleven. Der du von dem Himmel bist begint wel goed - ook heel mooi gedragen uitgevoerd door Banse - maar dan verliest Liszt de trappers en wordt heel het lied verknoeit. Ook dit groepje eindigde ze met een ballade, Die Loreley.

Na de pauze stond eindelijk Schubert op het programma, met voorsprong het beste moment van de avond. Ze zong het bekende repertoire van Ganymed tot Der Wanderer an den Mond, maar ook met een rariteit als Daphne am Bach. Het recital eindigde met de vijf liederen van On this island, ongetwijfeld ter ere van de 100ste verjaardag van Benjamin Britten. Toen na de voorstelling Wolfram Rieger alleen het podium opgestuurd werd, volgde Juliane Banse met een taart... het was gisteren blijkbaar ook Riegers verjaardag en Banse liet de hele zaal "Happy Birthday" zingen als eerste bisnummer. Daarna volgden nog The Salley Gardens van Britten en Der Musensohn.

Publicatie: zaterdag 7 september 2013 @ 20:59
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen