ti guarda dal Grande Inquisitor

Schmutzhard en Banse in Schwarzenberg

Voor mijn laatste dag op de Schubertiade Schwarzenberg, stonden twee liedrecitals op het programma, in de namiddag met een beloftevolle bariton en 's avonds met een gevestigde sopraan. Ze werden respectievelijk begeleid door Helmut Deutsch en Wolfram Rieger, die deze week niet weg zijn te branden uit de Angelika-Kauffmann-Saal.

Foto
foto © Schubertiade Schwarzenberg

De jonge bariton Daniel Schmutzhard hebben we eind vorig jaar als Papageno kunnen horen in het PSK. Hij heeft een mooie lyrische bariton die ook in het liedrepertoire zijn mannetje staat. Zijn stem is wel niet gigantisch groot, maar ze projecteert voldoende. Het is geen toeval dat hij in 2009 één van de prijzen wegkaapte op Das Lied, Thomas Quasthoffs lied-zangwedstrijd.

Heinrich Heine stond centraal in zijn programma. Hij begon met de Heine-Liederkreis (Schumanns opus 24). Zijn interpretatie begon als een verdwaasde jongeling met liefdesverdriet. Voor de stevigere liederen, zoals Warte, warte wilder Schiffman, heeft hij nog niet het nodige gewicht. Dat speelde hem ook deels parten in de ballade Belsatzar. Maar deze ballade maakte ook duidelijk dat hij niet terugschrikt om extreme emoties - ook visueel - uit te drukken en daarbij ook een occasioneel lelijk geluid niet schuwt als de tekst daarom vraagt.

Hij rondde het Schumann-blok af met diens Opus 40 met liederen op teksten van Hans Christian Andersen. Deze liederen vragen ook een breed uitdrukkingsvermogen en hier slaagt hij met vlag en wimpel met onder andere een wervelende Der Spielmann of een ondeugende Verratene Liebe. Na de pauze werd het écht serieus met de Heine-liederen uit Schwanengesang. Hij gaf een verdienstelijke uitvoering, maar er is zeker nog ruimte voor evolutie.

Hoedanook, Daniel Schmutzhard is zeker een aanwinst voor de liedwereld en ik hoop hem nog vaak terug te horen. Voor "la petite histoire"... hij is tevens de echtgenoot van Annette Dasch, die we een dag eerder gehoord hebben.

Foto
foto © Schubertiade Schwarzenberg

Juliane Banse hoeft niet meer voorgesteld te worden. Ze is een van de meest elegante liedsopranen en is verantwoordelijk voor een aantal memorabele momenten bij de Schubertiade. Nog altijd klinkt haar stem mooi rond en homogeen, al begint ze stilaan uithalen te gebruiken om hoge noten te zingen. Opvallend is ook dat - van de vier sopranen die ik deze week gehoord heb - ze het slechtst verstaanbaar was, ondanks al haar liedervaring.

Ze had niet het meest begeesterende programma uitgekozen, met onder andere liederen van Liszt en Britten. Ze begon echter met vijf liederen van Mendelssohn. De twee Suleika-liederen kunnen de vergelijking met Schubert goed doorstaan, maar haar beste vertolking was Schilflied. Ze eindigde met het ballade-achtige Hexenlied, gezongen tegen een hoge snelheid waardoor tekstverstaanbaarheid helemaal naar de achtergrond verdween.

Van Liszt koos ze een aantal Goethe-liederen - Mignons Lied (Kennst du das Land) en de twee Wanderers Nachtliederen - die in dit geval uiteraard de vergelijking met Schubert niet overleven. Der du von dem Himmel bist begint wel goed - ook heel mooi gedragen uitgevoerd door Banse - maar dan verliest Liszt de trappers en wordt heel het lied verknoeit. Ook dit groepje eindigde ze met een ballade, Die Loreley.

Na de pauze stond eindelijk Schubert op het programma, met voorsprong het beste moment van de avond. Ze zong het bekende repertoire van Ganymed tot Der Wanderer an den Mond, maar ook met een rariteit als Daphne am Bach. Het recital eindigde met de vijf liederen van On this island, ongetwijfeld ter ere van de 100ste verjaardag van Benjamin Britten. Toen na de voorstelling Wolfram Rieger alleen het podium opgestuurd werd, volgde Juliane Banse met een taart... het was gisteren blijkbaar ook Riegers verjaardag en Banse liet de hele zaal "Happy Birthday" zingen als eerste bisnummer. Daarna volgden nog The Salley Gardens van Britten en Der Musensohn.

Publicatie: zaterdag 7 september 2013 @ 20:59
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Caroline Melzer in deSingel

Harawi, chant d'amour et de mort is een liedcyclus met twaalf liederen van Olivier Messiaen waar ik nog nooit van gehoord had. Sopraan Caroline Melzer en pianist Cédric Pescia voerden dit werk gisteren uit in deSingel, tegelijkertijd werd een kortfilm van Clara Pons geprojecteerd.

Liedrecital, 24-9-2017 10:25
0 opmerkingen

Manon Lescaut in Luik

De Waalse Opéra heeft gisteren haar seizoen gestart met de Puccini-klassieker Manon Lescaut. Het is verrassend dat ik deze opera in meer dan twintig jaar nog nooit in Luik gezien heb. De regie is uiteraard in handen van Stefano Mazzonis di Pralafera met Speranza Scappucci in de orkestbak.

Opera, 20-9-2017 17:23
1 opmerking

Sylvia Schwartz in deSingel

Van Juliane Banse tot Christiane Karg... sopranen die schitterend Lieder zingen, zijn er genoeg. Maar wat mij betreft, staat Sylvia Schwartz bovenaan als dé liedsopraan van het moment. Voeg daarbij nog de meesterliedpianist Wolfram Rieger en deSingel heeft een absoluut topduo om haar liedseizoen te openen.

Liedrecital, 17-9-2017 10:30
0 opmerkingen

Pinocchio in de Munt

Het aantal klassieke sprookjes dat tot opera verwerkt werd, is vrij beperkt met de twee Assepoesters en "Hans en Grietje". De meest recente opera van componist Philippe Boesmans en librettist Joël Pommerat is Pinocchio en heeft alles in zich om snel deel uit te gaan maken van het repertoire. De opera werd de afgelopen zomer gecreëerd op het Festival van Aix en is nu als co-productie in de heropende Munt te zien.

Opera, 13-9-2017 17:37
4 opmerkingen

Claron McFadden in deSingel

Honderd jaar geleden - meer exact op 15 oktober 1917 - werd Gretha Zelle, beter bekend als Mata Hari, in Vincennes geëxecuteerd door een vuurpeloton op verdenking van spionage. Reden voor Muziektheater Transparant om een productie aan haar te wijden onder de vorm van een theatraal liedrecital in een regie van Jean Lacornerie. De productie ging gisteren in deSingel in première.

Liedrecital, 9-9-2017 10:25
0 opmerkingen

September 2017

Het bespreekbureau heeft zijn intrek al genomen in de Munt. En op 5 september gaan de deuren weer open met de jongste Boesmans, Pinocchio, die eerder deze zomer op het festival van Aix gecreëerd werd in een regie van Joël Pommerat. Opera Vlaanderen opent het seizoen met de Korngold-rariteit Das Wunder der Heliane en met Puccini's Manon Lescaut staat in Luik een klassieker op het programma.

Toekomstmuziek, 20-8-2017 15:40
0 opmerkingen