ti guarda dal Grande Inquisitor

Miah Persson in Schwarzenberg

Gisteren had Anja Harteros in Schwarzenberg een liedrecital moeten zingen... maar zoals gewoonlijk heeft ze weer eens geannuleerd. Harteros moet ondertussen zowat de meest onberekenbare zangeres van het moment geworden zijn. Ze werd vervangen door de Zweedse sopraan Miah Persson, met Roger Vignoles aan de piano, waarmee ze meteen haar Schubertiade-debuut maakte.

Foto
foto © Schubertiade Schwarzenberg

Miah Persson heeft één belangrijk minpunt, namelijk een lelijk flakkerend vibrato op haar hoge noten. Het blijkt een chronisch defect te zijn, dat ze heel de avond meesleept. Voor de rest is ze een uitstekende liedzangeres. Ze communiceert goed met het publiek, zowel met haar gezicht als vocaal. Ze kan ogenblikkelijk een andere emotie uitdrukken, waarbij ze kan putten uit een uitgebreid arsenaal aan kleuren. Dit kwam goed tot uiting in het eerste deel van de avond met bekende Schubertliederen.

Zo zong ze een sensueel eerste deel van Ganymed. Voor het tweede deel schakelde ze naar een veel hoger tempo waardoor Ganymed als een raket door de wolken schoot... mogelijk om later de beruchte "Alliebender Vater" in één adem gezongen te krijgen. Auf dem Wasser zu singen had ook iets trager gemogen, gondels zijn geen speedboten. In Nur wer die Sehnsucht kennt was ze een lijdende Mignon, dit was tevens een van de betere momenten van Vignoles die hier voor een compacte en sobere pianobegeleiding zorgde. Du bist die Ruh was niet zo mooi als wat we een dag eerder hoorden bij Christiane Karg, maar ze probeerde wel een een diminuendo op "allein erhe-ellt", die niet helemaal goed uitdraaide. Gretchen am Spinnrade kreeg een opvallend dramatische uitvoering.

Voor Der Hirt auf dem Felsen kregen ze het gezelschap van Daniel Ottensamer voor de klarinetpartij. Ook hier schakelde ze vlot over van de melancholie van het eerste deel, naar een intens treurig middendeel "In tiefem Gram verzehr' ich mich" naar een opgewekt slot... waar ook Vignoles zich even van zijn meest frivole kant liet horen.

Het tweede deel van de avond begon met Schumanns Frauenliebe und Leben, waarvan ze een correct lezing gaf, zonder echt te ontroeren. Opvallend was wel hoe ze haar stem in Ich kann's nicht fassen, nicht glauben verdonkerde als haar geliefde "Ich bin auf ewig dein" uitspreekt. Als Scandinavische voelde ze zich misschien genoodzaakt om ook iets anders dan Schubert en Schumann te zingen. En om dan toch in het Duitse repertoire te blijven, kwam ze bijna onvermijdelijk uit bij Griegs Opus 48, wat een mooie afsluiter was van een geslaagde avond... waarna nog twee bisnummers kwamen: Mozarts Un moto di gioia en Griegs Jeg elsker dig.

Publicatie: dinsdag 3 september 2013 @ 18:37
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen