ti guarda dal Grande Inquisitor

Anna Netrebko & Piotr Beczala - Verdi

Anna Netrebko en Piotr Beczala hebben elk een CD uitgebracht met de veelzeggende titel "Verdi". Het Verdi-repertoire van de beide zangers beperkte zich tot nu toe hoofdzakelijk tot hun respectievelijke rollen in Rigoletto en La traviata. Ze hebben nog altijd een lyrische stem, maar ze proberen de deur naar het grote spinto-repertoire open te duwen... met gemengd resultaat.

FotoNa Violetta en Gilda, zou je op de CD van Anna Netrebko aria's van bijvoorbeeld Luisa Miller of Desdemona verwachten. Maar in een moment van zinsverbijstering heeft ze besloten om te beginnen met Lady Macbeth. Ik kan nauwelijks een minder geschikte Verdi-rol bedenken voor haar stem... tenzij Abigaille of Odabella.

Lady Macbeth vraagt een dramatische stem met een stevige diepte - het is niet voor niets dat mezzo's Lady Macbeth als opstapje gebruiken naar het sopraanrepertoire - en laat dat nu net een kwaliteit zijn die Netrebko totaal mist. Ze begint haar eerste aria met de briefscène en meteen probeert ze haar stem dramatisch te verdonkeren. Het klinkt zo fake als maar zijn kan. Op het moment dat ze dan "Ambizioso spirto" zingt, is er geen continuïteit van de klank tussen haar spreek- en zangstem. Vieni t'affretta ligt rampzalig laag. Af en toe weerklinkt een onstabiel vibrato, in de laagte klinkt alles als opgeblazen lucht. De climax "qui la notte" is gewoon luid, zonder dat er ook maar de minste autoriteit vanuit gaat.

De twee andere aria's uit Mabeth zijn meer van hetzelfde. Het begin van La luce langue ligt nog ongemakkelijker. "Al trapassati regnar non cale" zingt ze niet meer, maar dan ademt ze enkel de noten. Als je naar deze uitvoering luistert, zou je ook niet kunnen vermoeden dat Verdi hier en daar piano's en pianissimo's geschreven heeft... bij Netrebko wordt het eenheidsworst. De slaapwandelscène Una macchia è qui tuttora is echt niet iets om bang van te worden. Luister ter vergelijking bijvoorbeeld naar Julia Varady: haar wil je écht niet 's nachts tegenkomen.

De rest van de opname ligt iets beter binnen haar mogelijkheden. Giovanna d'Arco is zelfs een opera die ze momenteel ook al buiten een studio zingt. O fatidica foresta klinkt best wel mooi - weliswaar saai en met één constante expressie - maar mooi. De aria's van Elena uit I vespri siciliani zijn zelfs het beste van de hele CD. Elisabetta zou haar ook moeten liggen, maar voor Tu che le vanità wil ik af en toe toch iets meer gewicht.

Ze eindigt met de uitgebreide kerkerscène van Il trovatore. In het begin van D'amor sull'ali rosee is er weer even die opgeblazen klank, maar ze zingt wel alle trillers. Voor Quel son, quelle preci maakt ze haar stem weer groot. Maar als Manrico tussenkomt in de persoon van Rolando Villazon breekt plots de zon door de wolken. Alhoewel Manrico niet meteen een rol is voor hem, is er eindelijk de opwinding van een Verdi-opera met de expressie waar ik een uur heb op zitten wachten...

FotoPiotr Beczala blijft op zijn CD veel dichter bij zijn huidige stem. De Hertog uit Rigoletto kan hij waarschijnlijk in zijn slaap zingen. En dat merk je aan alles. De vrijheden die hij neemt in Parmi veder le lagrime zijn stijlvol, hij zingt met mooie portamenti en gevoel en weet zelfs een triller te produceren. Ook als Alfredo is hij op bekend terrein. Hij vleit zijn stem perfect in de tekst van De' miei bollenti spiriti.

La mia letizia infondere en Macduffs Ah, la paterna mano behoren tot het standaardrepertoire van zijn stemtype. Riccardo uit Un ballo in maschera kan ook overtuigend door een lyrische tenor gezongen worden. In Ma se m'è forza perderti laat hij zijn piano-cultuur bewonderen. Radamès is nog een maat te groot, alhoewel Celeste Aida in het algemeen aanvaardbaar is, al vergeet hij de morendo op het einde.

Voor de uitgebreide scène met Azucena, Condotta ell'era in ceppi, krijgt hij repliek van Ewa Podles. Podles zingt tegenwoordig met twee stemmen, waaronder een rauwe borststem waar ze veel gebruik van maakt met angstwekkend effect. In Mal reggendeo vallen Beczala's legato en oneindige adem op. Samen met Mariusz Kwiecien zingt hij het duet uit Don Carlo, Dio, che nell'alma infondere. Kwiecien is (nog) geen grote Verdi-bariton, maar voor Posa heeft hij wel voldoende gewicht en een mooi timbre.

Publicatie: dinsdag 27 augustus 2013 @ 22:58
Rubriek: CD's

Recent RSS feed

Capriccio Première Portraits

Het Oostenrijkse platenlabel Capriccio is met "Première Portraits" een nieuwe reeks gestart. Hun doel is om jonge artiesten de kans te geven om een eerste CD op te nemen. Momenteel zijn er al zeven opnames uitgebracht, vier daarvan met Duitse liederen. Op één opname na, is Charles Spencer telkens de pianist.

CD's, 10-5-2018 14:43
0 opmerkingen

Mei 2018

Mei is een vrij rustige maand, onder andere omdat het Muntorkest de Elisabethwedstrijd moet begeleiden. Met de zomer in aantocht wordt de Landcommanderij weer omgebouwd tot een operazaal met dit jaar Il trovatore op het programma. Opera Vlaanderen brengt een nieuwe productie van La clemenza di Tito in een productie van Michael Hampe. In Luik spelen ze het vrij zelden uitgevoerde La donna del lago.

Toekomstmuziek, 1-5-2018 11:23
0 opmerkingen

Lohengrin in de Munt (2/2)

De nieuwe Lohengrin-productie heeft voor de vier protagonisten twee bezettingen. Gisteren hoorde ik de eerste bezetting. Die is beduidend beter dan de tweede bezetting, al zijn er toch nog een paar zwakke punten.

Opera, 27-4-2018 11:39
3 opmerkingen

Opera Vlaanderen 2018-2019

Aviel Cahn heeft zijn laatste seizoen bij Opera Vlaanderen aangekondigd. Het is een seizoen waar verschillende namen uit het Cahn-tijdperk terugkeren. De Konwitschny-productie van La Juive is de enige herneming.

Toekomstmuziek, 24-4-2018 18:35
5 opmerkingen

Opéra Royal de Wallonie 2018-2019

Stefano Mazzonis di Pralafera en Speranza Scappucci hebben vandaag het volgende seizoen van de Opéra Royal de Wallonie voorgesteld. Het wordt weer een seizoen met het grote Italiaanse repertoire van Bellini en Rossini over Donizetti en Verdi tot Puccini en met een aantal opvallende zangers zoals Violeta Urmana, Ildebrando d'Arcangelo, Olga Peretyatko of Lawrence Brownlee. En bij de concerten krijgen we zomaar even Joyce DiDonato, Leo Nucci en Sonya Yoncheva...

Toekomstmuziek, 23-4-2018 23:32
7 opmerkingen

Siegfried in Düsseldorf

Der Ring am Rhein is met Siegfried bij zijn derde aflevering aanbeland. De productie van Dietrich W. Hilsdorf ligt volledig in de lijn van de vorige twee delen.

Opera, 23-4-2018 16:31
3 opmerkingen

Lohengrin in de Munt (1/2)

Na bijna 30 jaar programmeert de Munt weer een Lohengrin. Olivier Py is, na Dialogues des Carmélites, voor de tweede keer dit seizoen te gast als regisseur. Alain Altinoglu stond in de orkestbak.

Opera, 21-4-2018 8:41
2 opmerkingen