ti guarda dal Grande Inquisitor

I masnadieri in Essen

I masnadieri is de laatste nieuwe productie van het seizoen in Essen en tevens de laatste productie onder Stefan Soltesz als intendant.

Foto
foto © Beu Thilo

Van Dietrich W. Hilsdorf heb ik al verschillende geslaagde producties gezien in Essen, die meestal modern zijn, maar toch trouw blijven aan het libretto. Maar een vroege Verdi-opera als I masnadieri lijkt zijn fantasie te boven te gaan. Het is wel nog niet zo erg als in Frankfurt waar de regisseur heel de muzikale structuur van het eerste bedrijf overhoop gooide.

Hij deelt de opera op in twee delen met een pauze in het midden. Het eerste deel - dat loopt tot halverwege het tweede bedrijf - geeft hij de titel "Familienbande". We zien een donker kasteel met marmeren trappen en een groot bureau waaraan Massimiliano in pyama en kamerjas zit te suffen. En daar beginnen meteen de problemen. Tijdens de eerste scène is zijn zoon Carlo verondersteld alleen te zijn. Maar hier is heel de familie aanwezig. De clou van de hele opera is namelijk dat Carlo door zijn vader verbannen werd. Als de valse brief dan ook nog eens door zijn broer Francesco voorgelezen wordt in plaats van door Rolla, dan is de verwarring compleet. De discrepanties tussen tekst en beeld stapelen zich op.

Het tweede deel is helemaal bij de haren getrokken. Nu zijn we in een beurszaal... toegegeven, het verband tussen "masnadieri" en bankiers is misschien niet zo heel ver te zoeken. Maar de tussenkomst van een Pussy Riot-groepje, inclusief ontblote borsten, is te gek voor woorden en dateert meteen deze productie nog voor ze goed en wel in het repertoire is opgenomen. De rol van de priester wordt in deze productie opgenomen door Massimiliano, waardoor de bekentenis van Francesco - in dit geval dus aan zijn vader - toch iets bijbrengt.

Op muzikaal vlak, valt de voorstelling wel redelijk mee. Marcel Rosca is de vaste huisbas in Essen en alhoewel hij tegen zijn pensioen aanloopt - na de voorstelling werd hij door Soltesz met bloemen uitgewuifd na 28 jaar als ensemble-lid - heeft zijn stem nog het nodige karakter voor Massimiliano. Zurab Zurabishvili bezit het juiste temperament voor Carlo... maar telkens hij zijn stem langs onder naar boven duwt, treedt er geblaat op. Als hij neerwaarts door zijn passagio buitelt, kraakt zijn stem. Mikael Babajanyan heeft wel alle kwaliteiten van Verdi-bariton en zet dan ook een dreigende Francesco op het podium. Liana Aleksanyan heeft een ruime, gezonde sopraan. Maar haar coloraturen beperken zich tot een paar hoge luide noten. Van de vertolker van een rol die Verdi schreef voor Jenny Lind, verwacht ik toch meer iets meer notie van belcanto.

Publicatie: zondag 21 juli 2013 @ 9:26
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen