ti guarda dal Grande Inquisitor

I Masnadieri in het PSK

Afgezien van Macbeth, krijgen we niet vaak de kans om vroege Verdi-opera's live mee te maken. Het is dan ook lovenswaardig dat De Munt I Masnadieri uitvoert, ook al is het concertant. Maar aangezien het een typische "nummer-opera" is met talloze scenewisselingen, is de concertformule nog niet zo'n slechte keuze. Het is dan wel essentieel dat de bezetting sterk genoeg is om het geheel te dragen...

En alles bij elkaar was het een redelijk indrukwekkende bezetting. Voor de relatief kleine rol van Massimiliano had de Munt zelfs het - nog altijd schitterende - bronzen stemgeluid van José Van Dam ingehuurd. Het is een rol die hem zeker ligt... stervende koningen zijn hem op het lijf geschreven. Over stervende koningen gesproken... in zijn bio staat dat hij nog eens Boris Godunov gaat zingen in de Munt. Dat zal dan waarschijnlijk voor het seizoen 2005-2006 zijn, denk ik.

De drie hoofdrollen - de traditionele sopraan-tenor-bariton-constellatie - waren wisselvallig bezet.

De bariton Marco Vratogna was een hoogst indrukwekkende Francesco. Hij heeft een grote stem, die hij nooit onder druk zet en toch altijd goed blijft klinken. Het venijn waarmee hij deze slechterik gestalte geeft, was ook vocaal overduidelijk aanwezig. Ik kan me hem zo voorstellen in de rol van Iago, of als een verbitterde Rigoletto. Het verhaal van zijn droom in het vierde bedrijf (wat me enigszins deed denken aan de slaapwandelscene van Lady Macbeth) was treffend gedetailleerd. Stilistisch is er ook niets op aan te merken. Zijn krachtige hoogte laat toe, dat hij op het einde van de cabeletta "Tremate, o miseri" er zelfs een of andere extra hoge noot uitgooit. Het is eveneens schitterend om al die kleine portamento's te horen... dat geeft meteen die typische klank die ik van een Verdi-bariton verwacht.

Helemaal anders is het gesteld met Dimitra Theodossiou. Ze heeft weliswaar een mooi geluid, tenminste zolang ze niet de hoogte ingaat, maar aan haar belcantotechniek moet nog wat geschaafd worden. De rol van Amalia was geschreven voor de "Zweedse nachtegaal" Jenny Lind. Verdi had het niet zo begrepen op haar excessief gebruik van coloraturen en had daarom zelf geen extra versieringen voor haar voorzien, omdat hij ervan uitging dat Jenny Lind die wel zelf zou improviseren. Het probleem is dat Theodossiou het tegenovergestelde doet. Er komt zelfs geen enkele triller over lippen, en dat kan helemaal niet de bedoeling geweest zijn. De momenten dat ze dan wel loopjes moet zingen, komen die er meestal onzeker en met horten en stoten uit. Vooral haar cavatina "Lo sguardo avea degli angeli" - die wel een voorafspiegeling lijkt van "Caro nome" - kwam gehavend uit de strijd.

De tenor Fabio Sartori hangt ergens tussen beide andere zangers in. Carlo is zeker geen gemakkelijke rol, alleen al omwille van de lengte. Maar Sartori heeft de nodige uithouding en voldoende squillo voor de rol. Een enkele keer wordt een grupetto gedegradeerd tot een snik en in de heroïsche uitbarstingen van de laatste bedrijven verliest zijn stem wat aan kleur en glans... maar het blijft een indrukwekkende prestatie.

Of deze opera ook op scene levensvatbaar is, zullen we volgend seizoen ondervinden. Dan staat hij namelijk op het programma van de Waalse opera.

Publicatie: zondag 25 april 2004 @ 20:38
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

April 2017

April wordt de maand van de hedendaagse opera. Tijdens het jaarlijkse Opera21-festival wordt onder andere Infinite Now gecreëerd bij Opera Vlaanderen. Tegelijkertijd herneemt de Munt Matsukaze.

Toekomstmuziek, 29-3-2017 18:35
0 opmerkingen

Het sluwe vosje in het Muntpaleis

Christophe Coppens heeft zijn operadebuut gemaakt als regisseur met Het sluwe vosje. Het is op zich wel een mooie en onderhoudende productie geworden, maar één die eigenlijk weinig te maken heeft met Janaceks opera.

Opera, 26-3-2017 8:44
1 opmerking

De Munt 2017-2018

Derde keer, goede keer ? Na pogingen met "Béatrice et Bénédict" en "De gouden haan" zullen de deuren van de Munt in september hopelijk weer openzwaaien met Pinocchio, de nieuwste Boesmans-opera die deze zomer in Aix gecreëerd zal worden.

Toekomstmuziek, 25-3-2017 15:08
1 opmerking

Elias in Antwerpen

Het was gisteren de derde keer dat ik in de nieuwe Koningin Elisabethzaal was. Naast nog een aantal onafgewerkte elementen in de inkomhal is de klimaatinstallatie een belangrijk probleem. Gisteren was het weer snikheet in de zaal... en het is nog maar maart. De opvoering van Mendelssohns Elias door het Collegium Vocale onder leiding van Philippe Herreweghe voldeed ook niet helemaal aan de verwachtingen.

Oratorium, 25-3-2017 8:25
0 opmerkingen

Agrippina in Antwerpen

De Agrippina-productie van Mariame Clément ging vijf jaar geleden in première in Gent. Eindelijk heeft deze productie de weg naar Antwerpen gevonden. Ze hoort nog altijd tot één van de beste producties van Opera Vlaanderen van de afgelopen jaren en is een absolute aanrader... ondanks het vroege beginuur en late einduur.

Opera, 24-3-2017 17:09
0 opmerkingen

Jérusalem in Luik

Het aantal vroege Verdi-opera's dat je regelmatig kan horen, is op één hand te tellen. Naast Nabucco en Macbeth kom je af en toe eens een Attila of een Ernani tegen... en dan meestal nog concertant. Het is dan ook meer dan lovenswaardig dat de Luikse Opera Jérusalem op het programma gezet heeft.

Opera, 22-3-2017 8:57
6 opmerkingen

Matthäus-Passion in het PSK

Ik heb zelden zoveel Nederlands horen spreken in het PSK. De Matthäus-Passion waarin ik gisteren verzeild geraakte, leek meer op een voorstelling voor familie en vrienden van het Octopus Kamerkoor en Le Concert d’Anvers... uiteraard onder de leiding van Bart Van Reyn. De zaal zat ook maar halfvol met allemaal lege balkons.

Oratorium, 18-3-2017 9:27
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in Antwerpen

Het Orchestre Philharmonique Royal de Liège was gisteren te gast in de Koningin Elisabethzaal voor een uitvoering van Hertog Blauwbaards burcht onder leiding van Christian Arming, voorafgegaan door het Adagio uit Mahlers Tiende.

Opera, 12-3-2017 9:43
3 opmerkingen