ti guarda dal Grande Inquisitor

Andreas Schmidt in Schwarzenberg

Het is al meer dan tien jaar geleden dat ik de bariton Andreas Schmidt nog gehoord heb, in de tijd dat de Vlaamse Opera nog liedrecitals programmeerde. Als ik me niet vergis, viel hij toen in voor een zieke Susan Graham. Maar na de manier waarop hij zich gisteren doorheen Schuberts Winterreise worstelde, had het gerust nog een paar tientallen jaren mogen duren vooraleer hij nog eens mijn pad kruist.

Foto
foto © Schubertiade Schwarzenberg

Ik twijfel niet aan zijn goede bedoelingen. Maar met een versleten stem die niet mee wil, wordt Winterreise een wel heel lange cyclus. Het eerste lied, Gute Nacht, was al een teken aan de wand. Met dit lied kan een zanger de krijtlijnen uitzetten van zijn visie op het werk. In het geval van Andreas Schmidt viel er niets uit te zetten. Elke strofe was identiek qua uitdrukking of dynamiek, tekstinterpretatie was onbestaande. Elke zanger weet wel iets te doen met bijvoorbeeld de frase "Fein Liebchen, gute Nacht" - en dat kan variëren van liefde tot sarcarsme - behalve Schmidt.

Als hij dan toch eens iets doet, dan is het vaak misplaatst... zoals zijn huilende-wolf-in-het-bos op het einde van Wasserflut. Er is ook geen enkele reden waarom Rückblick volledig staccato zou moeten gezongen worden, tenzij eventueel het gejaagde van "Ich möcht' nicht wieder Atem holen, bis ich nicht mehr die Türme seh'". Maar om dat dan een heel lied vol te houden, is enigszins overdreven.

Maar het grootste probleem is zijn intonatie. Vanaf Gefrorne Tränen zat in zowat elk lied wel iets fout, soms zelfs heel veel. Hij werd wel heel creatief met zijn nootkeuzes toen hij de melismen van "Der Reif hatt' einen weißen Schein mir übers Haar gestreuet" uit Der greise Kopf probeerde te zingen.

Af en toe ging er toch eens iets goed. Gezien de rest van de avond waren Frühlingstraum en Der Leiermann zelfs uitmuntend te noemen. Wat hij ook fantastisch doet, is met pierende ogen in de verte kijken: op een bepaald moment denk je echt dat er ergens een wegwijzer onder het balkon staat of dat een draaiorgelman in de hoek van de zaal opduikt. Dit soort extraatjes zijn gewoonlijk de kers op de taart. Het is heel mager als er enkel een kers en geen taart is. Gelukkig was er nog Helmut Deutsch. Zijn pianobegeleiding had alle details en kleuren die zo schromelijk ontbraken bij Schmidt.

Publicatie: maandag 17 juni 2013 @ 18:44
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Caroline Melzer in deSingel

Harawi, chant d'amour et de mort is een liedcyclus met twaalf liederen van Olivier Messiaen waar ik nog nooit van gehoord had. Sopraan Caroline Melzer en pianist Cédric Pescia voerden dit werk gisteren uit in deSingel, tegelijkertijd werd een kortfilm van Clara Pons geprojecteerd.

Liedrecital, 24-9-2017 10:25
0 opmerkingen

Manon Lescaut in Luik

De Waalse Opéra heeft gisteren haar seizoen gestart met de Puccini-klassieker Manon Lescaut. Het is verrassend dat ik deze opera in meer dan twintig jaar nog nooit in Luik gezien heb. De regie is uiteraard in handen van Stefano Mazzonis di Pralafera met Speranza Scappucci in de orkestbak.

Opera, 20-9-2017 17:23
1 opmerking

Sylvia Schwartz in deSingel

Van Juliane Banse tot Christiane Karg... sopranen die schitterend Lieder zingen, zijn er genoeg. Maar wat mij betreft, staat Sylvia Schwartz bovenaan als dé liedsopraan van het moment. Voeg daarbij nog de meesterliedpianist Wolfram Rieger en deSingel heeft een absoluut topduo om haar liedseizoen te openen.

Liedrecital, 17-9-2017 10:30
0 opmerkingen

Pinocchio in de Munt

Het aantal klassieke sprookjes dat tot opera verwerkt werd, is vrij beperkt met de twee Assepoesters en "Hans en Grietje". De meest recente opera van componist Philippe Boesmans en librettist Joël Pommerat is Pinocchio en heeft alles in zich om snel deel uit te gaan maken van het repertoire. De opera werd de afgelopen zomer gecreëerd op het Festival van Aix en is nu als co-productie in de heropende Munt te zien.

Opera, 13-9-2017 17:37
4 opmerkingen

Claron McFadden in deSingel

Honderd jaar geleden - meer exact op 15 oktober 1917 - werd Gretha Zelle, beter bekend als Mata Hari, in Vincennes geëxecuteerd door een vuurpeloton op verdenking van spionage. Reden voor Muziektheater Transparant om een productie aan haar te wijden onder de vorm van een theatraal liedrecital in een regie van Jean Lacornerie. De productie ging gisteren in deSingel in première.

Liedrecital, 9-9-2017 10:25
0 opmerkingen

September 2017

Het bespreekbureau heeft zijn intrek al genomen in de Munt. En op 5 september gaan de deuren weer open met de jongste Boesmans, Pinocchio, die eerder deze zomer op het festival van Aix gecreëerd werd in een regie van Joël Pommerat. Opera Vlaanderen opent het seizoen met de Korngold-rariteit Das Wunder der Heliane en met Puccini's Manon Lescaut staat in Luik een klassieker op het programma.

Toekomstmuziek, 20-8-2017 15:40
0 opmerkingen