ti guarda dal Grande Inquisitor

Carolina Ullrich in Schwarzenberg

De Schubertiade Schwarzenberg teert de laatste jaren vooral op een beperkt groepje gevestigde liedzangers. Het is dan ook goed dat af en toe toch eens een nieuwe naam opduikt, zoals die van de Chileense sopraan Carolina Ullrich. Samen met haar Braziliaanse pianist Marcelo Amaral bracht ze gisteren een interessant opgebouwd Schubert-programma.

Foto
foto © Schubertiade Schwarzenberg

Ze begonnen het recital met Kennst du das Land. Carolina Ullrich blijkt een redelijk generieke sopraan te hebben, die mooi klinkt. Maar haar vertolking van dit eerste Mignon-lied bleef redelijk op de vlakte. Dat Land waarover Mignon zingt, is uiteraard Italië. Het was dan ook een origineel idee om verder te gaan met de Vier Canzonen (D.688). Het zijn vier Italiaanse liederen die een mini-cyclus vormen, maar weinig opgevoerd worden. Ook in deze liederen was monotonie troef. Neem bijvoorbeeld het tweede lied, Guarda, che bianca luna. Het heeft een Heine-achtige tekst waarin aanvankelijk alles peis en vree lijkt, maar waar het venijn in de staart zit. Van dat venijn was bij Ullrich niets merkbaar.

Met de Metastasio-tekst Vedi quanto adoro opende ze eindelijk haar expressieve trukendoos. Schubert componeerde Dido's afscheid van Aeneas als een opera-aria, inclusief recitatief. Nu kregen we wel de inleving en de dramatiek waarvan ik ook graag al eerder iets gehoord had. Ze ging op hetzelfde elan verder met de drie andere Mignon-Lieder en zong onder andere een ontroerende Nur wer die Sehnsucht kennt.

Na de pauze volgde een groepje avond- en nachtliederen. Ook hier kozen ze voor een deel onbekend werk, zoals Der Herbstabend en Die Herbstnacht (allebei op gedichten van Salis-Seewis). Het zijn liederen die een vergelijkbare sfeer uitademen als de Vier Canzonen. Na de Mignon van het eerste deel, werd het recital afgerond met vijf andere uiteenlopende vrouwenportretten van Thekla en Lorma, over Luise en Anne Lyle, tot de sprankelende Delphine. Van een aantal van die strofische liederen, bijvoorbeeld Luisens Antwort, haalde ze regelmatig de teksten door elkaar.

Ze wist drie bisnummers te versieren. Met de Rosamunde-Romanze combineerde ze de thema's van het tweede deel. Daarna schakelde ze over op een Braziliaans lied en Tu pupila es azul. In dat lied van Turina kwamen ook haar zwakkere kanten meer aan bod, zoals een hoogte die weliswaar luid klinkt, maar niet altijd zuiver is en sirene-allures aanneemt.

Publicatie: zondag 16 juni 2013 @ 8:56
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen