ti guarda dal Grande Inquisitor

Guillaume Tell in Luik

In het jaar dat Verdi en Wagner geboren werden, overleed André-Modeste Grétry. In tegenstelling tot de verjaardagsfeestjes van Verdi en Wagner (en Britten) wordt Grétry zo goed als vergeten... behalve in Luik waar ze uiteraard hun lokale componist uitgebreid in de bloemetjes zetten. Al zijn opera's kunnen als rariteiten bestempeld worden, maar van zijn Guillaume Tell bestaan bij mijn weten zelfs geen opnames.

Foto

Bij Guillaume Tell denkt iedereen meteen aan de versie van Rossini, al werd die een paar tientallen jaren later gecreëerd. De versie van Grétry behandelt hetzelfde onderwerp met enerzijds de beroemde appelscène en anderzijds de Zwitsers vrijheidsstrijd. Een problematisch liefdesgeschiedenis tussen Arnold en Mathilde ontbreekt; bij Grétry is er wel de liefde tussen Tells dochter Marie en de zoon van Melktal. Alles is in de opéra-comique-vorm gegoten met gesproken dialogen. Het is een relatief kort werk... na twee uur is de voorstelling voorbij, inclusief één pauze.

Stefano Mazzonis di Pralafera liet zijn visie op de regie in het programmaboekje optekenen: "J'ai voulu retrouver [...] l'esprit et le parfum d'une époque oubliée [...]". Daar is hij goed in geslaagd. Het decor blikt terug naar de 18de eeuw met een planken vloer, voetlichtschelpen en een zichtbare trekkenwand en coulissen van waaruit bergen of triplex huisjes op het podium geduwd worden. De dialogen laat hij uitspreken met een geëxalteerde expressie die op den duur wel lachwekkend wordt.

In deze zeer traditionele productie zaten toch wel een paar zwakke momenten. De strijd tussen de Zwitsers en de bezetters wordt geëvoceerd via een orkestraal intermezzo, maar die muziek opleuken met poppen en marionetten kwam knullig over. Ook de dood van Gessler - hij strompelt met een pijl in de borst het podium op en valt dan in de coulissen neer - had inventiever gekund.

De muzikale kant werd geleid door veteraan Claudio Scimone (hij wordt volgend jaar 80). De volledig Belgische bezetting werd aangevoerd door Marc Laho. Hij zingt Guillaume Tell met zijn ondertussen licht baritonaal gekleurde tenor. Madame Tell is een even belangrijke partij. De rol ligt goed in de keel van Anne-Catherine Gillet. Haar grote aria "O ciel, où vont ces scélérats" was een hoogtepunt. Lionel Lhote wist indruk te maken als Gessler. Liesbeth Devos en Stefan Cifolelli vormden tenslotte een adequaat liefdeskoppel. Vooral Cifolelli moet vermeld worden met zijn elegante en frisse belcantostem.

De voorstelling werd gefilmd en zal in het najaar uitgezonden worden op Arte.

Publicatie: woensdag 12 juni 2013 @ 18:28
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen