ti guarda dal Grande Inquisitor

Guillaume Tell in Luik

In het jaar dat Verdi en Wagner geboren werden, overleed André-Modeste Grétry. In tegenstelling tot de verjaardagsfeestjes van Verdi en Wagner (en Britten) wordt Grétry zo goed als vergeten... behalve in Luik waar ze uiteraard hun lokale componist uitgebreid in de bloemetjes zetten. Al zijn opera's kunnen als rariteiten bestempeld worden, maar van zijn Guillaume Tell bestaan bij mijn weten zelfs geen opnames.

Foto

Bij Guillaume Tell denkt iedereen meteen aan de versie van Rossini, al werd die een paar tientallen jaren later gecreëerd. De versie van Grétry behandelt hetzelfde onderwerp met enerzijds de beroemde appelscène en anderzijds de Zwitsers vrijheidsstrijd. Een problematisch liefdesgeschiedenis tussen Arnold en Mathilde ontbreekt; bij Grétry is er wel de liefde tussen Tells dochter Marie en de zoon van Melktal. Alles is in de opéra-comique-vorm gegoten met gesproken dialogen. Het is een relatief kort werk... na twee uur is de voorstelling voorbij, inclusief één pauze.

Stefano Mazzonis di Pralafera liet zijn visie op de regie in het programmaboekje optekenen: "J'ai voulu retrouver [...] l'esprit et le parfum d'une époque oubliée [...]". Daar is hij goed in geslaagd. Het decor blikt terug naar de 18de eeuw met een planken vloer, voetlichtschelpen en een zichtbare trekkenwand en coulissen van waaruit bergen of triplex huisjes op het podium geduwd worden. De dialogen laat hij uitspreken met een geëxalteerde expressie die op den duur wel lachwekkend wordt.

In deze zeer traditionele productie zaten toch wel een paar zwakke momenten. De strijd tussen de Zwitsers en de bezetters wordt geëvoceerd via een orkestraal intermezzo, maar die muziek opleuken met poppen en marionetten kwam knullig over. Ook de dood van Gessler - hij strompelt met een pijl in de borst het podium op en valt dan in de coulissen neer - had inventiever gekund.

De muzikale kant werd geleid door veteraan Claudio Scimone (hij wordt volgend jaar 80). De volledig Belgische bezetting werd aangevoerd door Marc Laho. Hij zingt Guillaume Tell met zijn ondertussen licht baritonaal gekleurde tenor. Madame Tell is een even belangrijke partij. De rol ligt goed in de keel van Anne-Catherine Gillet. Haar grote aria "O ciel, où vont ces scélérats" was een hoogtepunt. Lionel Lhote wist indruk te maken als Gessler. Liesbeth Devos en Stefan Cifolelli vormden tenslotte een adequaat liefdeskoppel. Vooral Cifolelli moet vermeld worden met zijn elegante en frisse belcantostem.

De voorstelling werd gefilmd en zal in het najaar uitgezonden worden op Arte.

Publicatie: woensdag 12 juni 2013 @ 18:28
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roderick Williams in Buxton

Er was één voorstelling van het Buxton Festival dat het bordje "sold out" gekregen had. Publiekslieveling Roderick Williams en de pianist Iain Burnside lieten gisteren het Pavillion Arts Centre vollopen voor een uitvoering van Schuberts Winterreise.

Liedrecital, 20-7-2018 9:22
0 opmerkingen

Ashley Riches en Katherine Broderick in Buxton

Het liedrecital gisteren was een duo-recital met bas-bariton Ashley Riches en sopraan Katherine Broderick. Aan de piano zat Simon Lepper.

Liedrecital, 19-7-2018 10:16
0 opmerkingen

Tisbe in Buxton

Eén van de kenmerken van het Buxton Festival is dat ze ook onbekende of zelden gespeelde opera's opvissen. De "pastorale opera" Tisbe van ene Giuseppe Antonio Brescianello past perfect in dat plaatje.

Opera, 18-7-2018 10:52
0 opmerkingen

Lucy Schaufer in Buxton

In het midden van Engeland, ongeveer 35 km ten zuidoosten van Manchester, ligt Buxton. Sinds 1979 organiseren ze er een festival dat een beetje aanvoelt als het Edinburgh Festival met zowel opera's, kamermuziek als liedrecitals, en er is zelfs een Fringe Festival dat als generale repetitie voor Edinburgh beschouwd wordt. Mijn eerste bezoek aan dit festival begon in het Pavilion Arts Centre met een recital van de mezzo Lucy Schaufer en haar pianist Huw Watkins.

Liedrecital, 17-7-2018 19:24
0 opmerkingen

Oberst Chabert in Bonn

Het seizoen van de opera van Bonn was het seizoen van de rariteiten met in het begin Penthesilea van Schoeck en op het einde Oberst Chabert van Hermann Wolfgang von Waltershausen... een opera en componist waar ik nog nooit van gehoord had.

Opera, 14-7-2018 9:22
4 opmerkingen

I due Foscari in Bonn

De opera van Bonn heeft de afgelopen jaren telkens een vroege opera van Verdi geprogrammeerd. De laatste in de reeks is I due Foscari.

Opera, 13-7-2018 9:09
0 opmerkingen

Eine Nacht in Venedig in Essen

Na Die Fledermaus is Eine Nacht in Venedig ongetwijfeld Strauss' bekendste operette. Anderhalf jaar geleden heeft het Brussels OperetteTheater het nog opgevoerd, maar in de praktijk moet je ervoor naar Duitsland... Essen bijvoorbeeld.

Operette, 12-7-2018 8:55
0 opmerkingen

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Net zoals vorig jaar heeft de Mozartiade weer een recital geprogrammeerd met sopraan Anke Herrmann en pianist Lucas Blondeel. Het was iets om naar uit te kijken en ze stelden niet teleur.

Liedrecital, 7-7-2018 8:57
0 opmerkingen

Cosi fan tutte in het Théâtre des Martyrs

Het festival Midsummer Mozartiade is aan zijn derde editie toe. Na Nozze en Don Giovanni lag het voor de hand dat ze nu de derde Da Ponte-opera, Cosi fan tutte, zouden brengen.

Opera, 6-7-2018 13:27
0 opmerkingen