ti guarda dal Grande Inquisitor

La Gioconda in Parijs

Met een "oude" productie uit Barcelona komt La Gioconda, Ponchielli's opera die zowat de ontbrekende schakel is tussen Verdi en Puccini, in het repertoire van de Parijse Opéra. Pier Luigi Pizzi brengt een licht gestileerde enscenering met Venetiaanse verwijzingen (gondels dobberen regelmatig onder Venetiaanse boogbruggen) en librettogetrouwe details (Enzo's boot gaat in vlammen op), maar met weinig personenregie waardoor de zangers de avond moeten dragen.

Foto

De titelrol is een dramatische sopraanpartij die relatief laag ligt, waardoor het een kolfje naar de hand van ex-mezzo Violeta Urmana zou moeten zijn. Ze kan me nog altijd niet overtuigen dat ze een "echte" sopraan geworden is. Sommige momenten doet ze heel goed. Bijvoorbeeld het begin van "Suicidio" is indrukwekkend, maar de rest is al te vaak erop of eronder met hoge noten die er forte uitknallen. Als ze La Cieca citeert in het vierde bedrijf - A te questo rosario - hoor je waar haar stem ligt. Daar dus, en niet bijvoorbeeld in "Enzo adorato..." (alhoewel ik nu ook niet had verwacht dat ze een Zinka'tje zou doen).

Haar confrontatie met Laura in het tweede bedrijf is een worsteling. Aan de ene kant hoor je Urmana die zich als sopraan probeert te gedragen, aan de andere kant hoor je Luciana D'Intino die met een kanjer van een stem Urmana van het podium zingt. D'Intino geneert zich niet om lekker ouderwets heen en weer te schakelen naar haar borststem. In dat duet zingt ze elke noot van "L'amo come il fulgor del creato" bij wijze van spreken in een ander register. Maria José Montiel zong La Cieca met een egaal stromende alt, met een warme en tedere "Voce di donna" als resultaat.

Bij de mannen was het uitkijken naar Marcelo Alvarez. Met deze Enzo bevestigt hij zijn statuut als regerende spinto-tenor. "Cielo e mar" was bijna perfect, met een paar piano noten die op het randje waren. Het gebrek aan personenregie is vooral bij hem duidelijk... waardoor hij uitbundig kan acteren overeenkomstig de handleiding "Armzwaaien voor tenors".

Claudio Sgura zong Barnaba met een donkere overdekte bariton. Zijn stem is net iets te monochroom donker naar mijn smaak. Ik had liever iets meer de helderheid van een Verdi-bariton gehad, vooral in zijn vissersballade. Maar Barnaba is nu eenmaal een sinistere figuur, die daar wel min of meer mee wegkomt. Orlin Anastassov was een stevig monumentale Alvise Badoèro met een goede, maar weinig geïnspireerde, "Si, morir ella de'".

Wie deze voorstelling ook wil zien en horen, maar er niet voor naar Parijs kan, kan op maandag 13 mei in de UGC-cinema's van Brussel en Antwerpen terecht, waar de de opera live vertoond wordt.

Publicatie: woensdag 8 mei 2013 @ 12:41
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Tisbe in Buxton

Eén van de kenmerken van het Buxton Festival is dat ze ook onbekende of zelden gespeelde opera's opvissen. De "pastorale opera" Tisbe van ene Giuseppe Antonio Brescianello past perfect in dat plaatje.

Opera, 18-7-2018 10:52
0 opmerkingen

Lucy Schaufer in Buxton

In het midden van Engeland, ongeveer 35 km ten zuidoosten van Manchester, ligt Buxton. Sinds 1979 organiseren ze er een festival dat een beetje aanvoelt als het Edinburgh Festival met zowel opera's, kamermuziek als liedrecitals, en er is zelfs een Fringe Festival dat als generale repetitie voor Edinburgh beschouwd wordt. Mijn eerste bezoek aan dit festival begon in het Pavilion Arts Centre met een recital van de mezzo Lucy Schaufer en haar pianist Huw Watkins.

Liedrecital, 17-7-2018 19:24
0 opmerkingen

Oberst Chabert in Bonn

Het seizoen van de opera van Bonn was het seizoen van de rariteiten met in het begin Penthesilea van Schoeck en op het einde Oberst Chabert van Hermann Wolfgang von Waltershausen... een opera en componist waar ik nog nooit van gehoord had.

Opera, 14-7-2018 9:22
4 opmerkingen

I due Foscari in Bonn

De opera van Bonn heeft de afgelopen jaren telkens een vroege opera van Verdi geprogrammeerd. De laatste in de reeks is I due Foscari.

Opera, 13-7-2018 9:09
0 opmerkingen

Eine Nacht in Venedig in Essen

Na Die Fledermaus is Eine Nacht in Venedig ongetwijfeld Strauss' bekendste operette. Anderhalf jaar geleden heeft het Brussels OperetteTheater het nog opgevoerd, maar in de praktijk moet je ervoor naar Duitsland... Essen bijvoorbeeld.

Operette, 12-7-2018 8:55
0 opmerkingen

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Net zoals vorig jaar heeft de Mozartiade weer een recital geprogrammeerd met sopraan Anke Herrmann en pianist Lucas Blondeel. Het was iets om naar uit te kijken en ze stelden niet teleur.

Liedrecital, 7-7-2018 8:57
0 opmerkingen

Cosi fan tutte in het Théâtre des Martyrs

Het festival Midsummer Mozartiade is aan zijn derde editie toe. Na Nozze en Don Giovanni lag het voor de hand dat ze nu de derde Da Ponte-opera, Cosi fan tutte, zouden brengen.

Opera, 6-7-2018 13:27
0 opmerkingen

De speler in Antwerpen

Opera Vlaanderen sluit het seizoen af met Prokofievs De speler, een opera die in de categorie "rariteiten" valt. Voor mij was het in alle geval de eerste keer dat ik deze opera hoorde.

Opera, 29-6-2018 13:34
2 opmerkingen