ti guarda dal Grande Inquisitor

Don Giovanni in Parijs

Regisseur Stéphane Braunschweig heeft tijdens het intendantschap van Foccroule een paar producties gedaan in de Munt. Bij het zien van Don Giovanni in het Théâtre des Champs-Elysées, moest ik denken aan zijn donkere en macabere Brusselse Rigoletto.

Foto

Ook hier krijgen we een donker scènebeeld met overwegend zwarte kleuren, met hier en daar wat wit. Maskers worden doodskoppen, in nissen van Don Giovanni's kasteel staan opgezette beelden - andere slachtoffers van Don Giovanni ? - en de voorstelling begint in een crematorium...

Don Giovanni ligt op een tafel, klaar om in de oven geschoven te worden. Leporello staat erbij, wanhopig met de handen in het haar. Maar Don Giovanni springt van de tafel alsof hij spot met de dood. De vereenzelviging van de Don en Leporello wordt een constante in deze productie. Er zijn natuurlijk de voorziene persoonsverwisselingen van het libretto, maar Braunschweig creëert de illusie dat het over één en dezelfde persoon gaat. Meest tekenend is de Cataloogaria... Leporello zingt die alsof hij zelf al die veroveringen meegemaakt heeft.

Dat crematorium is slechts één kamer van een efficiënt decor. Vier muren zijn bevestigd aan een centrale as die regelmatig ronddraait om zo met elk kwadrant een andere kamer te tonen: uiteraard ook een kamer met een bed of een ruimere kamer die als buitenruimte of Don Giovanni's feestzaal kan dienen. De kostuums zijn hedendaags, behalve voor de feestscène waar iedereen 17de eeuwse kostuums draagt... met uitzondering van Leporello, die buiten de actie lijkt te staan.

Jérémie Rhorer dirigeerde een mat eerste deel, pas na de pauze kwam er iets meer schwung uit de orkestbak. De bezetting varieerde van middelmatig tot goed. Markus Werba was een matige Don Giovanni. Zijn bariton is mooi, hij acteert goed en heeft de "looks" voor een Don Giovanni. Maar hij mist het charisma om een overtuigende Don te zijn. Robert Gleadow is een goede Leporello, maar zijn stem sloeg een paar keer over tijdens de Cataloogaria. Dat werd a posteriori opgelost door voor het tweede deel een aankondiging te doen.

Nog zo'n heerlijk mooie stem is die van de Zweedse sopraan Miah Persson. Het probleem is dat ze amper Zerlina ontgroeid is. Ik heb toch liever wat meer beet in een stem voor Donna Elvira, alhoewel ze goed de Mozartstijl beheerst. "Mi tradi" was aanvaardbaar, maar "Ah, chi mi dice mai" ontbrak aan slagkracht. Dat was des te opvallender met de keuze van een mezzo-Zerlina, waardoor Zerlina een stuk rijper klinkt dan Donna Elvira. Serena Malfi heeft een grote stem, en zingt een opvallend zelfbewuste Zerlina.

Bij het adellijk koppel valt vooral de Don Ottavio van Daniel Behle op. "Il mio tesoro" was indrukwekkend. Maar het was vooral met "Dalla sua pace" - dat hij met een onaards mezza voce zong - dat hij de zaal muisstil kreeg. Sophie Marin-Degor is een middelmatige Donna Anna, ze heeft het nodige gewicht voor de rol maar niet helemaal de stem. Een kleurloze hoogte maken de slotcoloraturen van "Non mi dir" moeizaam, de noodzakelijke triller is afwezig.

Publicatie: maandag 6 mei 2013 @ 9:32
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Christoph Prégardien in Zeist

Deze namiddag stonden twee tenor-recitals geprogrammeerd op het Zeister Liedfestival. Christoph Prégardien zong Schubert en Schumann. In het voorprogramma konden we kennis maken met de "rising star" Peter Harris.

Liedrecital, 27-5-2018 18:37
0 opmerkingen

Der Rose Pilgerfahrt in Zeist

Ik moet toegeven dat ik nog nooit van Der Rose Pilgerfahrt gehoord had. Het is een sprookjesoratorium van Schumann die gisteren in de originele pianoversie uitgevoerd werd in Zeist, met "onze" Jozef De Beenhouwer aan de piano.

Liedrecital, 27-5-2018 8:57
0 opmerkingen

Rising Stars in Zeist

Deze middag stonden er twee recitals op het programma. Eerst een dubbelrecital - oftewel twee halve recitals - met sopraan Harriet Burns voor de pauze en mezzo Bethan Langford na de pauze. Een uur later volgde een duo-recital met mezzo Barbara Kozelj en bariton Raoul Steffani. Ik heb het meest genoten van het eerste recital.

Liedrecital, 26-5-2018 23:46
0 opmerkingen

Mastercourse in Zeist

In het kader van het Liedfestival wordt aan jonge zangers de mogelijkheid geboden om zich te vervolmaken in een publieke mastercourse. Zes liedduo's namen deel aan de vierdaagse cursus die afgesloten werd met een presentatierecital.

Liedrecital, 26-5-2018 10:18
0 opmerkingen

Benjamin Appl in Zeist

"Lieder vom Orient" is een recitaltitel die verwachtingen schept, zeker als Graham Johnson de pianist is en je zijn programmeerkunsten kent. En met de bariton Benjamin Appl worden de verwachtingen nog wat hoger gespannen. Het draaide echter niet helemaal uit zoals ik verwacht of gehoopt had.

Liedrecital, 25-5-2018 23:27
0 opmerkingen

Thomas Oliemans in Zeist

Met Joseph von Eichendorff als de festivaldichter is het onvermijdelijk dat we op een bepaald moment Schumanns Eichendorff-Liederkreis te horen zouden krijgen. Vandaag was dat het geval met de Nederlandse bariton Thomas Oliemans en de immer geniale Malcolm Martineau aan de piano.

Liedrecital, 24-5-2018 22:56
0 opmerkingen

Meerstemmige Schumann en Brahms in Zeist

"Meine Töne still und heiter" was de titel die de kwartetavond van het Liedfestival van Zeist meegekregen had. Het is het eerste lied uit Schumanns Minnespiel dat centraal stond in een concert met meerstemmige liederen van Schumann en Brahms, uitgevoerd door vier solisten en met Matthias Lademann aan de piano.

Liedrecital, 23-5-2018 23:05
0 opmerkingen

Anna Lucia Richter in Zeist

Dit jaar heeft het Liedfestival van Zeist "Schubert en zijn opvolgers" als thema. Die opvolgers zijn dan vooral Schumann en Wolf. Een bijkomende rode draad is de dichter Eichendorff. In het openingsconcert van Anna Lucia Richter en Gerold Huber kregen we Schubert en Wolf, maar voor Eichendorff was het wachten tot de bisnummers.

Liedrecital, 22-5-2018 23:06
0 opmerkingen

Capriccio Première Portraits

Het Oostenrijkse platenlabel Capriccio is met "Première Portraits" een nieuwe reeks gestart. Hun doel is om jonge artiesten de kans te geven om een eerste CD op te nemen. Momenteel zijn er al zeven opnames uitgebracht, vier daarvan met Duitse liederen. Op één opname na, is Charles Spencer telkens de pianist.

CD's, 10-5-2018 14:43
0 opmerkingen

Mei 2018

Mei is een vrij rustige maand, onder andere omdat het Muntorkest de Elisabethwedstrijd moet begeleiden. Met de zomer in aantocht wordt de Landcommanderij weer omgebouwd tot een operazaal met dit jaar Il trovatore op het programma. Opera Vlaanderen brengt een nieuwe productie van La clemenza di Tito in een productie van Michael Hampe. In Luik spelen ze het vrij zelden uitgevoerde La donna del lago.

Toekomstmuziek, 1-5-2018 11:23
0 opmerkingen