ti guarda dal Grande Inquisitor

Pelléas et Mélisande in de Munt

De Munt herneemt met Pelléas et Mélisande haar openingsproductie van vier seizoenen geleden. De productie van Pierre Audi rond de "omgevallen vaas" van Anish Kapoor behoort tot één van de interessantere producties van de afgelopen jaren. Ik heb weinig tot niets toe te voegen aan wat ik vijf jaar geleden over deze enscenering schreef. Deze keer werden wel twee verschillende bezetting geëngageerd.

Foto
foto © Bernd Uhlig

De "eerste" bezetting bestaat - voor de drie protagonisten - uit dezelfde bezetting als vijf jaar geleden... ware het niet dat de eerste Mélisande, Sandrine Piau, tijdens de repetitie een of andere spier gescheurd had waardoor de tweede Mélisande, Monica Bacelli, de eerste voorstellingen allemaal voor haar rekening nam. Eergisteren hoorde ik dus de eerste bezetting met Bacelli. Ondertussen is Piau al terug zingklaar gestoomd en zong ze gisteren vanaan de rand van het podium met de tweede bezetting, terwijl Bacelli de rol scenisch vertolkte.

In vergelijking met vijf jaar geleden is Piau gegroeid in de rol en is ze een boeiendere Mélisande geworden. Bacelli heeft weliswaar een grotere stem, maar komt tijdens de eerste vier bedrijven nauwelijks verder dan een vlakke interpretatie. Pas in het vierde bedrijf vindt ze het emotionele aanknopingspunt om eindelijk te beginnen boeien.

Stéphane Degout is nog altijd een degelijke Pelléas. Zijn stem is wat donkerder geworden in vergelijking met vijf jaar geleden, wat hem in mijn oren minder ideaal maakt. In de tweede bezetting kregen we met Yann Beuron een tenor-Pelléas met licht-baritonale kleur, wat de perfectie benadert. Hij krijgt van mij ook de prijs van de zanger met het mooiste Frans. Vocaal staat hij sterker in zijn schoenen in vergelijking met zijn vertolking in Madrid.

Foto
foto © Bernd Uhlig

Het voordeel van een tenor is ook dat het contrast met Golaud groter is. In de eerste bezetting is er zelfs geen onderscheid. Dietrich Henschel is nog altijd een lyrische bariton die boven zijn gewicht bokst en niets te zoeken heeft in de rol van Golaud. Er zijn te veel momenten waar hij schromelijk te kort schiet. Zelfs in een detail als zijn voorstelling aan Mélisande - "Je suis le prince Golaud, petit-fils d'Arkel, ..." - is geen fierheid of grandeur hoorbaar. De scène met Mélisande in het tweede bedrijf (als hij ontdekt dat ze haar ring kwijt) wordt gedomineerd door één woedende emotie vol vocale grimassen... om over de grote Absalon-scène nog maar te zwijgen.

De vergelijking met de tweede Golaud is zeer verhelderend. Paul Gay heeft wel het vocale gewicht voor de rol. In die verlorenringscène kan hij gewoon zingen zonder te moeten forceren of brullen en plotseling hoor je naast die woede ook een sprankeltje medeleven en zelfs liefde voor Mélisande. Zijn Golaud wordt gekenmerkt door meer lagen, weliswaar zonder de diepgang van de écht grote Golauds te bereiken... maar hij is wel op de goede weg.

Bij de kleinere rollen hebben ze ook twee zangers voorzien voor Arkel. De tweede bezetting met Jérôme Varnier is op alle vlakken superieur aan de eerste bezetting met Frode Olsen. Vooral tijdens zijn grote scène met Mélisande in het vierde bedrijf improviseert Olsen er lustig op los. Sylvie Brunet zingt een interessante Géneviève. Haar rijpe stem begint meer en meer op die van Rita Gorr te lijken met de bijhorende vocale autoriteit waardoor zij de eigenlijke bazin van Allemonde is.

Vijf jaar geleden was deze productie de laatste opera-productie van de vorige chef-dirigent, voor Mark Wigglesworth buitengewerkt werd. Nu is ze de eerste productie van de nieuwe chef Ludovic Morlot. Hopelijk heeft hij een iets langere toekomst in Brussel, want zijn Pelléas vond ik in alle geval al zeer geslaagd.

Publicatie: vrijdag 19 april 2013 @ 16:59
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen