ti guarda dal Grande Inquisitor

Pelléas et Mélisande in de Munt

De Munt herneemt met Pelléas et Mélisande haar openingsproductie van vier seizoenen geleden. De productie van Pierre Audi rond de "omgevallen vaas" van Anish Kapoor behoort tot één van de interessantere producties van de afgelopen jaren. Ik heb weinig tot niets toe te voegen aan wat ik vijf jaar geleden over deze enscenering schreef. Deze keer werden wel twee verschillende bezetting geëngageerd.

Foto
foto © Bernd Uhlig

De "eerste" bezetting bestaat - voor de drie protagonisten - uit dezelfde bezetting als vijf jaar geleden... ware het niet dat de eerste Mélisande, Sandrine Piau, tijdens de repetitie een of andere spier gescheurd had waardoor de tweede Mélisande, Monica Bacelli, de eerste voorstellingen allemaal voor haar rekening nam. Eergisteren hoorde ik dus de eerste bezetting met Bacelli. Ondertussen is Piau al terug zingklaar gestoomd en zong ze gisteren vanaan de rand van het podium met de tweede bezetting, terwijl Bacelli de rol scenisch vertolkte.

In vergelijking met vijf jaar geleden is Piau gegroeid in de rol en is ze een boeiendere Mélisande geworden. Bacelli heeft weliswaar een grotere stem, maar komt tijdens de eerste vier bedrijven nauwelijks verder dan een vlakke interpretatie. Pas in het vierde bedrijf vindt ze het emotionele aanknopingspunt om eindelijk te beginnen boeien.

Stéphane Degout is nog altijd een degelijke Pelléas. Zijn stem is wat donkerder geworden in vergelijking met vijf jaar geleden, wat hem in mijn oren minder ideaal maakt. In de tweede bezetting kregen we met Yann Beuron een tenor-Pelléas met licht-baritonale kleur, wat de perfectie benadert. Hij krijgt van mij ook de prijs van de zanger met het mooiste Frans. Vocaal staat hij sterker in zijn schoenen in vergelijking met zijn vertolking in Madrid.

Foto
foto © Bernd Uhlig

Het voordeel van een tenor is ook dat het contrast met Golaud groter is. In de eerste bezetting is er zelfs geen onderscheid. Dietrich Henschel is nog altijd een lyrische bariton die boven zijn gewicht bokst en niets te zoeken heeft in de rol van Golaud. Er zijn te veel momenten waar hij schromelijk te kort schiet. Zelfs in een detail als zijn voorstelling aan Mélisande - "Je suis le prince Golaud, petit-fils d'Arkel, ..." - is geen fierheid of grandeur hoorbaar. De scène met Mélisande in het tweede bedrijf (als hij ontdekt dat ze haar ring kwijt) wordt gedomineerd door één woedende emotie vol vocale grimassen... om over de grote Absalon-scène nog maar te zwijgen.

De vergelijking met de tweede Golaud is zeer verhelderend. Paul Gay heeft wel het vocale gewicht voor de rol. In die verlorenringscène kan hij gewoon zingen zonder te moeten forceren of brullen en plotseling hoor je naast die woede ook een sprankeltje medeleven en zelfs liefde voor Mélisande. Zijn Golaud wordt gekenmerkt door meer lagen, weliswaar zonder de diepgang van de écht grote Golauds te bereiken... maar hij is wel op de goede weg.

Bij de kleinere rollen hebben ze ook twee zangers voorzien voor Arkel. De tweede bezetting met Jérôme Varnier is op alle vlakken superieur aan de eerste bezetting met Frode Olsen. Vooral tijdens zijn grote scène met Mélisande in het vierde bedrijf improviseert Olsen er lustig op los. Sylvie Brunet zingt een interessante Géneviève. Haar rijpe stem begint meer en meer op die van Rita Gorr te lijken met de bijhorende vocale autoriteit waardoor zij de eigenlijke bazin van Allemonde is.

Vijf jaar geleden was deze productie de laatste opera-productie van de vorige chef-dirigent, voor Mark Wigglesworth buitengewerkt werd. Nu is ze de eerste productie van de nieuwe chef Ludovic Morlot. Hopelijk heeft hij een iets langere toekomst in Brussel, want zijn Pelléas vond ik in alle geval al zeer geslaagd.

Publicatie: vrijdag 19 april 2013 @ 16:59
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Thomas Oliemans in Zeist

Met Joseph von Eichendorff als de festivaldichter is het onvermijdelijk dat we op een bepaald moment Schumanns Eichendorff-Liederkreis te horen zouden krijgen. Vandaag was dat het geval met de Nederlandse bariton Thomas Oliemans en de immer geniale Malcolm Martineau aan de piano.

Liedrecital, 24-5-2018 22:56
0 opmerkingen

Meerstemmige Schumann en Brahms in Zeist

"Meine Töne still und heiter" was de titel die de kwartetavond van het Liedfestival van Zeist meegekregen had. Het is het eerste lied uit Schumanns Minnespiel dat centraal stond in een concert met meerstemmige liederen van Schumann en Brahms, uitgevoerd door vier solisten en met Matthias Lademann aan de piano.

Liedrecital, 23-5-2018 23:05
0 opmerkingen

Anna Lucia Richter in Zeist

Dit jaar heeft het Liedfestival van Zeist "Schubert en zijn opvolgers" als thema. Die opvolgers zijn dan vooral Schumann en Wolf. Een bijkomende rode draad is de dichter Eichendorff. In het openingsconcert van Anna Lucia Richter en Gerold Huber kregen we Schubert en Wolf, maar voor Eichendorff was het wachten tot de bisnummers.

Liedrecital, 22-5-2018 23:06
0 opmerkingen

Capriccio Première Portraits

Het Oostenrijkse platenlabel Capriccio is met "Première Portraits" een nieuwe reeks gestart. Hun doel is om jonge artiesten de kans te geven om een eerste CD op te nemen. Momenteel zijn er al zeven opnames uitgebracht, vier daarvan met Duitse liederen. Op één opname na, is Charles Spencer telkens de pianist.

CD's, 10-5-2018 14:43
0 opmerkingen

Mei 2018

Mei is een vrij rustige maand, onder andere omdat het Muntorkest de Elisabethwedstrijd moet begeleiden. Met de zomer in aantocht wordt de Landcommanderij weer omgebouwd tot een operazaal met dit jaar Il trovatore op het programma. Opera Vlaanderen brengt een nieuwe productie van La clemenza di Tito in een productie van Michael Hampe. In Luik spelen ze het vrij zelden uitgevoerde La donna del lago.

Toekomstmuziek, 1-5-2018 11:23
0 opmerkingen

Lohengrin in de Munt (2/2)

De nieuwe Lohengrin-productie heeft voor de vier protagonisten twee bezettingen. Gisteren hoorde ik de eerste bezetting. Die is beduidend beter dan de tweede bezetting, al zijn er toch nog een paar zwakke punten.

Opera, 27-4-2018 11:39
3 opmerkingen

Opera Vlaanderen 2018-2019

Aviel Cahn heeft zijn laatste seizoen bij Opera Vlaanderen aangekondigd. Het is een seizoen waar verschillende namen uit het Cahn-tijdperk terugkeren. De Konwitschny-productie van La Juive is de enige herneming.

Toekomstmuziek, 24-4-2018 18:35
5 opmerkingen

Opéra Royal de Wallonie 2018-2019

Stefano Mazzonis di Pralafera en Speranza Scappucci hebben vandaag het volgende seizoen van de Opéra Royal de Wallonie voorgesteld. Het wordt weer een seizoen met het grote Italiaanse repertoire van Bellini en Rossini over Donizetti en Verdi tot Puccini en met een aantal opvallende zangers zoals Violeta Urmana, Ildebrando d'Arcangelo, Olga Peretyatko of Lawrence Brownlee. En bij de concerten krijgen we zomaar even Joyce DiDonato, Leo Nucci en Sonya Yoncheva...

Toekomstmuziek, 23-4-2018 23:32
7 opmerkingen

Siegfried in Düsseldorf

Der Ring am Rhein is met Siegfried bij zijn derde aflevering aanbeland. De productie van Dietrich W. Hilsdorf ligt volledig in de lijn van de vorige twee delen.

Opera, 23-4-2018 16:31
3 opmerkingen

Lohengrin in de Munt (1/2)

Na bijna 30 jaar programmeert de Munt weer een Lohengrin. Olivier Py is, na Dialogues des Carmélites, voor de tweede keer dit seizoen te gast als regisseur. Alain Altinoglu stond in de orkestbak.

Opera, 21-4-2018 8:41
2 opmerkingen