ti guarda dal Grande Inquisitor

Falstaff in Parijs

Voor hun eerste Verdi-opera in het Verdi-jaar grijpt de Parijse Opéra terug naar een productie van Falstaff uit het tijdperk van Hugues Gall van 1999.

Foto

Regisseur Dominique Pitoiset verplaatste de handeling een paar eeuwen richting 1900, de tijd van de eerste auto's en fototoestellen met magnesium-flits. Alexandre Beliaev was verantwoordelijk voor een gigantisch decor. We zijn blijkbaar in de buitenwijken van Windsor. De volledige hoogte van het Bastille-podium is volgebouwd met een reeks bakstenen gebouwen van verschillende verdiepingen hoog. In een garage wordt gesleuteld aan een auto (met nummerplaat WIN-1813), er zijn een bar en winkels. En heel dat decor schuift dan ook nog eens heen en weer voor de scènewisselingen van de herberg naar het huis van Ford.

Het is allemaal zeer verzorgd en indrukwekkend. Maar dit decor maakt dat heel de opera zich op straat afspeelt, terwijl vijf van de scènes zich eigenlijk binnenshuis plaatsvinden. Op zich stoort dat niet, maar het komt wel enigszins idioot over om een fauteuil en paravent naar buiten te sleuren om de ontvangst van Falstaff voor te bereiden... of een wasmand verschillende trappen op te dragen om die dan naar beneden te gooien.

FotoAmbrogio Maestri begint stilaan onvermijdbaar te worden als Falstaff. De rol is hem letterlijk op het lijf geschreven. Hij weet perfect hoe hij de rol moet spelen en hoe ver hij kan gaan met zijn vocale expressie (en dat is heel ver). Hij is natuurlijk geen José Van Dam die je tot tranen toe kan bewegen met "Mondo ladro" - bij Maestri begint het publiek te lachen - maar voor de rest is hij een uitstekende Sir John.

Bij de "vrolijke vrouwtjes" is Marie-Nicole Lemieux al even onvermijdbaar geworden als Mrs Quickly. Ze gebruikt haar diepe alt voor hilarische komische effecten. Elena Tsallagova is een heerlijk zwevende Nannetta. Svetla Vassileva en Gaëlle Arquez zingen een degelijke Alice en Meg.

Artur Rucinski heeft zo zijn momenten als Ford. Het ene moment staat hij te brullen, maar dan zingt hij plots een doorleefde "E sogno, o realtà". Paolo Fanale was een zwakke Fenton, hij leek zich de hele tijd te sparen voor een aanvaardbare uitvoering van "Dal labbro il canto".

Publicatie: zondag 17 maart 2013 @ 9:30
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Christoph Prégardien in Zeist

Deze namiddag stonden twee tenor-recitals geprogrammeerd op het Zeister Liedfestival. Christoph Prégardien zong Schubert en Schumann. In het voorprogramma konden we kennis maken met de "rising star" Peter Harris.

Liedrecital, 27-5-2018 18:37
0 opmerkingen

Der Rose Pilgerfahrt in Zeist

Ik moet toegeven dat ik nog nooit van Der Rose Pilgerfahrt gehoord had. Het is een sprookjesoratorium van Schumann die gisteren in de originele pianoversie uitgevoerd werd in Zeist, met "onze" Jozef De Beenhouwer aan de piano.

Liedrecital, 27-5-2018 8:57
0 opmerkingen

Rising Stars in Zeist

Deze middag stonden er twee recitals op het programma. Eerst een dubbelrecital - oftewel twee halve recitals - met sopraan Harriet Burns voor de pauze en mezzo Bethan Langford na de pauze. Een uur later volgde een duo-recital met mezzo Barbara Kozelj en bariton Raoul Steffani. Ik heb het meest genoten van het eerste recital.

Liedrecital, 26-5-2018 23:46
0 opmerkingen

Mastercourse in Zeist

In het kader van het Liedfestival wordt aan jonge zangers de mogelijkheid geboden om zich te vervolmaken in een publieke mastercourse. Zes liedduo's namen deel aan de vierdaagse cursus die afgesloten werd met een presentatierecital.

Liedrecital, 26-5-2018 10:18
0 opmerkingen

Benjamin Appl in Zeist

"Lieder vom Orient" is een recitaltitel die verwachtingen schept, zeker als Graham Johnson de pianist is en je zijn programmeerkunsten kent. En met de bariton Benjamin Appl worden de verwachtingen nog wat hoger gespannen. Het draaide echter niet helemaal uit zoals ik verwacht of gehoopt had.

Liedrecital, 25-5-2018 23:27
0 opmerkingen

Thomas Oliemans in Zeist

Met Joseph von Eichendorff als de festivaldichter is het onvermijdelijk dat we op een bepaald moment Schumanns Eichendorff-Liederkreis te horen zouden krijgen. Vandaag was dat het geval met de Nederlandse bariton Thomas Oliemans en de immer geniale Malcolm Martineau aan de piano.

Liedrecital, 24-5-2018 22:56
0 opmerkingen

Meerstemmige Schumann en Brahms in Zeist

"Meine Töne still und heiter" was de titel die de kwartetavond van het Liedfestival van Zeist meegekregen had. Het is het eerste lied uit Schumanns Minnespiel dat centraal stond in een concert met meerstemmige liederen van Schumann en Brahms, uitgevoerd door vier solisten en met Matthias Lademann aan de piano.

Liedrecital, 23-5-2018 23:05
0 opmerkingen

Anna Lucia Richter in Zeist

Dit jaar heeft het Liedfestival van Zeist "Schubert en zijn opvolgers" als thema. Die opvolgers zijn dan vooral Schumann en Wolf. Een bijkomende rode draad is de dichter Eichendorff. In het openingsconcert van Anna Lucia Richter en Gerold Huber kregen we Schubert en Wolf, maar voor Eichendorff was het wachten tot de bisnummers.

Liedrecital, 22-5-2018 23:06
0 opmerkingen

Capriccio Première Portraits

Het Oostenrijkse platenlabel Capriccio is met "Première Portraits" een nieuwe reeks gestart. Hun doel is om jonge artiesten de kans te geven om een eerste CD op te nemen. Momenteel zijn er al zeven opnames uitgebracht, vier daarvan met Duitse liederen. Op één opname na, is Charles Spencer telkens de pianist.

CD's, 10-5-2018 14:43
0 opmerkingen

Mei 2018

Mei is een vrij rustige maand, onder andere omdat het Muntorkest de Elisabethwedstrijd moet begeleiden. Met de zomer in aantocht wordt de Landcommanderij weer omgebouwd tot een operazaal met dit jaar Il trovatore op het programma. Opera Vlaanderen brengt een nieuwe productie van La clemenza di Tito in een productie van Michael Hampe. In Luik spelen ze het vrij zelden uitgevoerde La donna del lago.

Toekomstmuziek, 1-5-2018 11:23
0 opmerkingen