ti guarda dal Grande Inquisitor

Parsifal in Kinepolis

Als de nieuwe Parsifal-productie van de Met (en van de opera van Lyon) ooit uitkomt op DVD, dan zou het wel eens een klassieker kunnen worden. Het is een visueel aantrekkelijke voorstelling met een adembenemende bezetting waar ze in Bayreuth enkel van kunnen dromen.

Foto

Jonas Kaufmann bevestigt zijn heerschappij als regerende Wagner-tenor - alhoewel het pas zijn tweede Parsifal is - met een eindeloze adem, een constant mooie gebronsde klank, een fenomenale "Amfortas, die Wunde" en de mogelijkheid om een breed spectrum aan nuances uit te drukken. René Pape is een lyrische Gurnemanz die autoriteit en menselijkheid uitstraalt. Katarina Dalayman zingt Kundry zonder allerlei hysterische uitbarstingen.

Vooraf kon ik me Peter Mattei moeilijk voorstellen als Amfortas, zijn stem is eigenlijk te lyrisch voor dit repertoire. In de cinema-versie kan hij echter wel overtuigen, niet in het minst door zijn - zoals gewoonlijk - zeer geëngageerd acteerspel... maar ik vraag me af hoe hij in de zaal overkomt. Een zanger als Evgeny Nikitin zou beter in die rol passen, maar hij zong al een dreigende Klingsor.

Het enige muzikale minpuntje van deze voorstelling waren de momenten dat het koor vanuit de coulissen repliek gaf. Toen had ik de indruk dat de coördinatie met het orkest, onder leiding van Daniele Gatti, niet meer juist zat.

De productie van François Girard is een abstract-hedendaagse productie, waarin traagheid centraal staat. Een verdord landschap met een miezerig beekje is het scènebeeld van het eerste en derde bedrijf. De Graalridders zijn allemaal gekleed in broek en wit hemd, zonder onderscheid voor Gurnemanz of Amfortas. Op de achterwand worden constant beelden geprojecteerd van wisselende wolkenformaties in allerlei kleuren, of hemellichamen in het derde bedrijf. Op het einde van het eerste bedrijf verbreedt het beekje tot een bloedstroom. De "wonde" is ook prominent aanwezig in het Klingsor-bedrijf, waar het podium letterlijk druipt van het bloed en choreograaf Carolyn Choa een heel leger Bloemenmeisjes laat dansen rond talloze speren.

Publicatie: zondag 3 maart 2013 @ 9:52
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Oberst Chabert in Bonn

Het seizoen van de opera van Bonn was het seizoen van de rariteiten met in het begin Penthesilea van Schoeck en op het einde Oberst Chabert van Hermann Wolfgang von Waltershausen... een opera en componist waar ik nog nooit van gehoord had.

Opera, 14-7-2018 9:22
2 opmerkingen

I due Foscari in Bonn

De opera van Bonn heeft de afgelopen jaren telkens een vroege opera van Verdi geprogrammeerd. De laatste in de reeks is I due Foscari.

Opera, 13-7-2018 9:09
0 opmerkingen

Eine Nacht in Venedig in Essen

Na Die Fledermaus is Eine Nacht in Venedig ongetwijfeld Strauss' bekendste operette. Anderhalf jaar geleden heeft het Brussels OperetteTheater het nog opgevoerd, maar in de praktijk moet je ervoor naar Duitsland... Essen bijvoorbeeld.

Operette, 12-7-2018 8:55
0 opmerkingen

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Net zoals vorig jaar heeft de Mozartiade weer een recital geprogrammeerd met sopraan Anke Herrmann en pianist Lucas Blondeel. Het was iets om naar uit te kijken en ze stelden niet teleur.

Liedrecital, 7-7-2018 8:57
0 opmerkingen

Cosi fan tutte in het Théâtre des Martyrs

Het festival Midsummer Mozartiade is aan zijn derde editie toe. Na Nozze en Don Giovanni lag het voor de hand dat ze nu de derde Da Ponte-opera, Cosi fan tutte, zouden brengen.

Opera, 6-7-2018 13:27
0 opmerkingen

De speler in Antwerpen

Opera Vlaanderen sluit het seizoen af met Prokofievs De speler, een opera die in de categorie "rariteiten" valt. Voor mij was het in alle geval de eerste keer dat ik deze opera hoorde.

Opera, 29-6-2018 13:34
2 opmerkingen