ti guarda dal Grande Inquisitor

Parsifal in Kinepolis

Als de nieuwe Parsifal-productie van de Met (en van de opera van Lyon) ooit uitkomt op DVD, dan zou het wel eens een klassieker kunnen worden. Het is een visueel aantrekkelijke voorstelling met een adembenemende bezetting waar ze in Bayreuth enkel van kunnen dromen.

Foto

Jonas Kaufmann bevestigt zijn heerschappij als regerende Wagner-tenor - alhoewel het pas zijn tweede Parsifal is - met een eindeloze adem, een constant mooie gebronsde klank, een fenomenale "Amfortas, die Wunde" en de mogelijkheid om een breed spectrum aan nuances uit te drukken. René Pape is een lyrische Gurnemanz die autoriteit en menselijkheid uitstraalt. Katarina Dalayman zingt Kundry zonder allerlei hysterische uitbarstingen.

Vooraf kon ik me Peter Mattei moeilijk voorstellen als Amfortas, zijn stem is eigenlijk te lyrisch voor dit repertoire. In de cinema-versie kan hij echter wel overtuigen, niet in het minst door zijn - zoals gewoonlijk - zeer geëngageerd acteerspel... maar ik vraag me af hoe hij in de zaal overkomt. Een zanger als Evgeny Nikitin zou beter in die rol passen, maar hij zong al een dreigende Klingsor.

Het enige muzikale minpuntje van deze voorstelling waren de momenten dat het koor vanuit de coulissen repliek gaf. Toen had ik de indruk dat de coördinatie met het orkest, onder leiding van Daniele Gatti, niet meer juist zat.

De productie van François Girard is een abstract-hedendaagse productie, waarin traagheid centraal staat. Een verdord landschap met een miezerig beekje is het scènebeeld van het eerste en derde bedrijf. De Graalridders zijn allemaal gekleed in broek en wit hemd, zonder onderscheid voor Gurnemanz of Amfortas. Op de achterwand worden constant beelden geprojecteerd van wisselende wolkenformaties in allerlei kleuren, of hemellichamen in het derde bedrijf. Op het einde van het eerste bedrijf verbreedt het beekje tot een bloedstroom. De "wonde" is ook prominent aanwezig in het Klingsor-bedrijf, waar het podium letterlijk druipt van het bloed en choreograaf Carolyn Choa een heel leger Bloemenmeisjes laat dansen rond talloze speren.

Publicatie: zondag 3 maart 2013 @ 9:52
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen