ti guarda dal Grande Inquisitor

Sophie Karthäuser in het Conservatorium

Een jaar geleden stond Sophie Karthäuser nog in de Munt voor een liedrecital. Gisteren was ze weer in Brussel, deze keer in de intiemere zaal van het Conservatorium en met Eugène Asti als pianist, voor een Duits-Frans liedprogramma.

FotoNet zoals vorig jaar blonk ze uit met haar uitstekende uitspraak - zowel in het Frans als in het Duits - haar homogene stem en voortreffelijke tekstinterpretatie. In het Duits repertoire neigde dit soms wel naar overinterpretatie. Het is bijvoorbeeld niet omdat in Schumanns Widmung een zin als "Du meine Wonn', o du mein Schmerz" voorkomt, dat dit een triestig lied zou zijn. Haar gezichtsuitdrukking wisselt met elk woord en daarbij verliest ze het groter geheel uit het oog. Maar beter wat te veel expressie dan te weinig.

Ik had vooral bedenkingen bij haar Schubertvertolkingen. De drie Mignon-Lieder (D.877) kregen een te opera-achtige uitdrukking met brede vocale gebaren. Het tempo van Heiss mich nicht reden was ook wat te snel naar mijn zin... net zoals dat van Gretchen am Spinnrade, waardoor ons Gretchen eerder aan een moderne naaimachine leek te zitten dan aan een spinnewiel. De zes liederen van Clara Schumann (opus 13) kwamen na de gejaagde Schubert-liederen als een verademing.

In het tweede deel van de avond met Franse liederen, doseerde ze haar zeggingskracht veel beter. Na twee Hahn-klassiekers, A Chloris en Quand je fus pris au pavillon, zong ze de drie bekende Satie-liederen. In La statue de bronze koesterde ze het understatement, Daphénéo zong ze met charmante naïviteit.

Ze eindigde met Francis Poulenc (die in januari exact 50 jaar geleden overleed). Hij componeerde zijn laatste liedcyclus La courte paille voor Denise Duval. Het is een gevarieerde cyclus die niet zo vaak opgevoerd wordt en waarbij de oneven liederen relatief serieus zijn en de even liederen in de lijn liggen van de eerdere Satie-kolder. De grappige liederen zong Karthäuser met even veel stijl en een perfecte timing. De serieuze liederen, en dan vooral Le sommeil en Les anges musiciens, waren geparfumeerd met de sfeer van Les dialogues des Carmélites.

Het Poulenc-groepje werd officieel afgesloten met het overbekende Les chemins de l'amour, waarna nog C volgde als enig bisnummer. Er stonden micro's, dus ik veronderstel dat dit concert ooit wel ergens te (her)beluisteren valt. Vooral voor de Franse liederen kan ik dat aanraden...

Publicatie: zondag 24 februari 2013 @ 9:20
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen