ti guarda dal Grande Inquisitor

Guillaume Tell in Amsterdam

Rossini's Guillaume Tell behoort tot één van de eerste "grand-opéras", maar wordt slechts zelden uitgevoerd. De voorstellingen in Luik liggen al ver in het verleden en ook in de Parijse Bastille is het al bijna tien jaar geleden dat de opera nog te zien was. De Nederlandse Opera komt nu met een nieuwe productie.

Foto

Pierre Audi was verantwoordelijk voor één van zijn typische regieën in een abstract decor van rotsen, koeien en schapen met een mooie kleurrijke belichting en ook weer wat vuurwerk. Het skelet van een boot hangt als een loopbrug boven het podium. Het houten raamwerk van drie houten huisjes dient als uitkijkpost van Gesler en zijn mannen. Het ballet werd creatief ingevuld met een paar in zwart leer gestoken dansers die de Zwitserse bevolking dwingen te dansen.

De bezetting was redelijk goed. Nicola Alaimo hebben we al een aantal keer in Luik gehoord, meest recent als de Barbiere-Figaro. Guillaume Tell is echter nog een te zware rol voor deze jonge bariton. "Sois immobile" was wel mooi en met gevoel gezongen, maar voor het grootste deel van de avond geraakte zijn stem moeilijk over het orkest. De rest van de Tell-familie was wel in orde. Helena Rasker zong met een warme mezzo de rol van Hedwige. Eugénie Warnier was een integere Jemmy, wier sopraan moeiteloos boven het ensemble uitkwam.

Guillaume Tell is berucht omwille van de tenorpartij. John Osborn is een van de zeldzame tenors die hoge noten, Rossiniaanse flexibiliteit en een zekere robuuste heroïek combineert tot een gedegen vertolking van Arnold. Hij is vocaal op zijn best in de liefdesscènes met Mathilde. Zijn grote scène komt pas in het laatste bedrijf. Het recitatief voorafgaand aan "Asile héréditaire" was quasi perfect, ook de aria stelde weinig problemen, maar voor de cabaletta "Amis, amis, secondez ma vengeance" kwam hij wat stoom tekort.

Ik had geen al te hoge verwachtingen betreffende Marina Rebeka. Vorig jaar, heb ik haar gehoord als een teleurstellende Lucia tijdens het operafestival van Riga. Uit het interview in het DNO-magazine kon ik afleiden dat ze toen recent uit zwangerschapsverlof kwam, wat misschien een en ander verklaart. Haar Mathilde was in alle geval een stuk beter. Ze zong met een zilveren, meisjesachtige stem en duidelijk Frans. Vooral haar aria "Sombre forêt" deed ze goed. Voor haar tussenkomst in het derde bedrijf om Jemmy in bescherming te nemen, mist ze wel het dramatische gewicht.

Alles bij elkaar was het zeer geslaagde voorstelling. Aangezien het een co-productie is met de New Yorkse Met, zou het me niet verbazen als deze productie een van de volgende jaren opduikt in de cinema-voorstellingen...

Publicatie: zondag 3 februari 2013 @ 23:30
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Tisbe in Buxton

Eén van de kenmerken van het Buxton Festival is dat ze ook onbekende of zelden gespeelde opera's opvissen. De "pastorale opera" Tisbe van ene Giuseppe Antonio Brescianello past perfect in dat plaatje.

Opera, 18-7-2018 10:52
0 opmerkingen

Lucy Schaufer in Buxton

In het midden van Engeland, ongeveer 35 km ten zuidoosten van Manchester, ligt Buxton. Sinds 1979 organiseren ze er een festival dat een beetje aanvoelt als het Edinburgh Festival met zowel opera's, kamermuziek als liedrecitals, en er is zelfs een Fringe Festival dat als generale repetitie voor Edinburgh beschouwd wordt. Mijn eerste bezoek aan dit festival begon in het Pavilion Arts Centre met een recital van de mezzo Lucy Schaufer en haar pianist Huw Watkins.

Liedrecital, 17-7-2018 19:24
0 opmerkingen

Oberst Chabert in Bonn

Het seizoen van de opera van Bonn was het seizoen van de rariteiten met in het begin Penthesilea van Schoeck en op het einde Oberst Chabert van Hermann Wolfgang von Waltershausen... een opera en componist waar ik nog nooit van gehoord had.

Opera, 14-7-2018 9:22
4 opmerkingen

I due Foscari in Bonn

De opera van Bonn heeft de afgelopen jaren telkens een vroege opera van Verdi geprogrammeerd. De laatste in de reeks is I due Foscari.

Opera, 13-7-2018 9:09
0 opmerkingen

Eine Nacht in Venedig in Essen

Na Die Fledermaus is Eine Nacht in Venedig ongetwijfeld Strauss' bekendste operette. Anderhalf jaar geleden heeft het Brussels OperetteTheater het nog opgevoerd, maar in de praktijk moet je ervoor naar Duitsland... Essen bijvoorbeeld.

Operette, 12-7-2018 8:55
0 opmerkingen

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Net zoals vorig jaar heeft de Mozartiade weer een recital geprogrammeerd met sopraan Anke Herrmann en pianist Lucas Blondeel. Het was iets om naar uit te kijken en ze stelden niet teleur.

Liedrecital, 7-7-2018 8:57
0 opmerkingen

Cosi fan tutte in het Théâtre des Martyrs

Het festival Midsummer Mozartiade is aan zijn derde editie toe. Na Nozze en Don Giovanni lag het voor de hand dat ze nu de derde Da Ponte-opera, Cosi fan tutte, zouden brengen.

Opera, 6-7-2018 13:27
0 opmerkingen

De speler in Antwerpen

Opera Vlaanderen sluit het seizoen af met Prokofievs De speler, een opera die in de categorie "rariteiten" valt. Voor mij was het in alle geval de eerste keer dat ik deze opera hoorde.

Opera, 29-6-2018 13:34
2 opmerkingen