ti guarda dal Grande Inquisitor

Guillaume Tell in Amsterdam

Rossini's Guillaume Tell behoort tot één van de eerste "grand-opéras", maar wordt slechts zelden uitgevoerd. De voorstellingen in Luik liggen al ver in het verleden en ook in de Parijse Bastille is het al bijna tien jaar geleden dat de opera nog te zien was. De Nederlandse Opera komt nu met een nieuwe productie.

Foto

Pierre Audi was verantwoordelijk voor één van zijn typische regieën in een abstract decor van rotsen, koeien en schapen met een mooie kleurrijke belichting en ook weer wat vuurwerk. Het skelet van een boot hangt als een loopbrug boven het podium. Het houten raamwerk van drie houten huisjes dient als uitkijkpost van Gesler en zijn mannen. Het ballet werd creatief ingevuld met een paar in zwart leer gestoken dansers die de Zwitserse bevolking dwingen te dansen.

De bezetting was redelijk goed. Nicola Alaimo hebben we al een aantal keer in Luik gehoord, meest recent als de Barbiere-Figaro. Guillaume Tell is echter nog een te zware rol voor deze jonge bariton. "Sois immobile" was wel mooi en met gevoel gezongen, maar voor het grootste deel van de avond geraakte zijn stem moeilijk over het orkest. De rest van de Tell-familie was wel in orde. Helena Rasker zong met een warme mezzo de rol van Hedwige. Eugénie Warnier was een integere Jemmy, wier sopraan moeiteloos boven het ensemble uitkwam.

Guillaume Tell is berucht omwille van de tenorpartij. John Osborn is een van de zeldzame tenors die hoge noten, Rossiniaanse flexibiliteit en een zekere robuuste heroïek combineert tot een gedegen vertolking van Arnold. Hij is vocaal op zijn best in de liefdesscènes met Mathilde. Zijn grote scène komt pas in het laatste bedrijf. Het recitatief voorafgaand aan "Asile héréditaire" was quasi perfect, ook de aria stelde weinig problemen, maar voor de cabaletta "Amis, amis, secondez ma vengeance" kwam hij wat stoom tekort.

Ik had geen al te hoge verwachtingen betreffende Marina Rebeka. Vorig jaar, heb ik haar gehoord als een teleurstellende Lucia tijdens het operafestival van Riga. Uit het interview in het DNO-magazine kon ik afleiden dat ze toen recent uit zwangerschapsverlof kwam, wat misschien een en ander verklaart. Haar Mathilde was in alle geval een stuk beter. Ze zong met een zilveren, meisjesachtige stem en duidelijk Frans. Vooral haar aria "Sombre forêt" deed ze goed. Voor haar tussenkomst in het derde bedrijf om Jemmy in bescherming te nemen, mist ze wel het dramatische gewicht.

Alles bij elkaar was het zeer geslaagde voorstelling. Aangezien het een co-productie is met de New Yorkse Met, zou het me niet verbazen als deze productie een van de volgende jaren opduikt in de cinema-voorstellingen...

Publicatie: zondag 3 februari 2013 @ 23:30
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen