ti guarda dal Grande Inquisitor

La belle Hélène in Luik

In tegenstelling tot de Vlaamse Opera of de Munt, die wel lijken afgesproken te hebben om het publiek met hun eindejaarsproductie in een depressie te storten, kan je altijd rekenen op de Waalse Opera om het jaar lichtvoetig af te sluiten. Dit jaar doen ze dat met La belle Hélène, toch wel één van Offenbachs meest geslaagde operettes.

Foto

Het duo Corinne en Gilles Benizio heeft het oorspronkelijke libretto opgevist en een traditionele voorstelling gebouwd rond deze uitgebreide dialoogteksten. Ze laten de voorstelling ongegeneerd in het oude Griekenland spelen met triplex decorstukken en Botticelli-Venusschelp als Hélènes bed. De kleurrijke kostuums, die soms eerder Romeins dan Grieks lijken, maken van Agamemnon, de Ajaxen, Achille en Co halve tot hele stripfiguren. Oreste, omringd door gothic groupies, is een anachronistisch buitenbeentje.

Het eerste bedrijf verloopt niet altijd even vlot en wordt afgeremd door de overdadige tekstmomenten. Het tweede deel is een stuk beter met een poëtische droomscène en een meezingmoment voor het publiek tijdens de entrée van Hélène in het derde bedrijf. Tijdens de scènewisseling wordt ook voor enige divertissement gezorgd voor het doek, waaronder de aanstekelijke Muppet Show Mahna Mahna. Het is het soort voorstelling dat je fluitend, neuriënd en glimlachend verlaat... alhoewel sommigen het ongetwijfel tenenkrullend oubollig zullen vinden.

Een aantal rollen, zoals die van Calchas of Ménélas, werd door zingende acteurs bezet die zich redelijk goed uit de slag trokken. De twee hoofdrollen waren uitstekend bezet. Alexise Yerna zingt dit repertoire in Luik al sinds haar Csardasfürstin meer dan 15 jaar geleden. In de loop van de jaren is ze meer en meer geëvolueerd naar een Franse sopraan in de traditie van bijvoorbeeld een Mady Mesplé. Ze is een kirrende sexy Hélène die zwijmelt bij het aanschouwen van Pâris, maar ook schittert met "On me nomme Hélène la blonde". Florian Laconi laat ook weinig wensen open als Pâris. Hij zingt "O mont Ida" zonder enig probleem, ook niet bij de onhandige Evohé-sprongen, met een opvallend gebronsd timbre.

Publicatie: zondag 23 december 2012 @ 11:10
Rubriek: Operette

Recent RSS feed

Parijs 2018-2019

Met drie operahuizen is Parijs één van de drukkere operasteden van Europa. De Opéra National de Paris heeft volgend seizoen weer een uitgebreide programmatie, weliswaar met een paar regisseurs die ik probeer te vermijden... De Opéra Comique is voorlopig iets minder interessant dan in de voorgaande seizoenen.

Toekomstmuziek, 20-8-2018 18:01
1 opmerking

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
2 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen