ti guarda dal Grande Inquisitor

Die Zauberflöte in Antwerpen (1/2)

Het minste wat je kan zeggen, is dat de Vlaamse Opera dit seizoen een paar originele invalshoeken bedacht heeft voor haar producties. Na de nazi-Damnation en de Dallas-Agrippina krijgen we nu een post-apocalyptische Zauberflöte, geregisseerd door David Hermann.

Foto

Na één of andere chemische of andere nucleaire ramp vinden we Tamino verloren gelopen in de kelders van een betonnen industrieel gebouw. Hij ontmoet er Papageno, wiens gezicht verminkt is (net zoals dat van Papagena en Monostatos) en hij is zelfs half dier geworden... hij maakt sissende geluiden in plaats van op een panfluitje te spelen en beweegt zich voort als een primaat. Hij is zeer wantrouwig en niet de joviale ietwat naïeve vogelvanger die we gewend zijn. De drie dames en de Koningin van de Nacht lijken een soort waternimfen.

Ze geven Tamino een revolver en Papageno krijgt een kogelriem, in plaats van respectievelijk een toverfluit en -klokkenspel. Ze zullen begeleid worden door drie ratten, die regelmatig als een soort Muppets opduiken terwijl drie zangertjes van het Kinderkoor in de coulissen de partijen van de drie knapen zingen.

Aan de andere zijde, in het zonlicht, staat Sarastro en twee van zijn mannen (de twee priesters en de twee geharnasten zijn samengesmolten tot twee politie-achtige types). Zijn hobby is het opzetten van dieren, maar hij lijkt vooral een nieuwe maatschappij te willen stichten volgens zijn regels. Hij heeft Pamina ontvoerd met weinig eerbare bedoelingen, eerder om zijn eigen lusten te bevredigen. De verlichte hogepriester is ver te zoeken.

De vuur- en waterproeven worden vervangen door twee rondjes Russische roulette met Tamino's toverpistool. Tamino en Pamina overleven het uiteraard, één van de twee "priesters" niet. Na al deze beproevingen hoeft het niet te verbazen dat Tamino niet met Pamina in een dergelijke gedegenereerde maatschappij wil leven en hij schiet dan ook Sarastro neer.

Het is duidelijk geen klassieke visie op Die Zauberflöte. Maar David Hermann is er redelijk in geslaagd om zijn "concept" vrij goed en consequent vol te houden. Hij moet daarvoor wel creatief omgaan met de schaar, vooral in de dialogen. Maar alhoewel het resultaat boeiend om zien is, heeft het weinig tot geen uitstaans met Mozarts opera.

Foto

De decorontwerper Christof Hetzer heeft voor elke scène een apart decor gebouwd. Daardoor zijn er veel korte pauzetjes om telkens de wisseling mogelijk te maken, wat spijtig genoeg de muzikale continuïteit breekt. In die kleine decors is ook geen plaats voor het koor. Voor sommige scènes is dit niet zo erg, zoals de aankomst van Tamino aan de "wijsheidstempel" waar het niet gebruikelijk is om het koor ook te zien. Maar voor bijvoorbeeld de eerste scène van het tweede bedrijf, als Sarastro normaal gesproken ondervraagd wordt door de andere leden, is het een gemis dat opgelost wordt door heel zwaar te knippen in die scène.

Voor Tamino en Pamina werden twee alternerende bezettingen voorzien. Ik hoorde gisteren de "tweede" bezetting. Yijie Shi is een uitstekende Tamino. Hij heeft een grote stralende stem die uitstekend draagt en waarmee hij de Portretaria met verbluffend gemak zingt. Hij zingt wel met heel weinig vibrato, waardoor zijn stem een beperkt kleurenpalet heeft. Julia Westendorp is ook een behoorlijk goede Pamina. Alleen in de dialogen is ze niet altijd even goed hoorbaar. Maar haar sopraan is uitermate geschikt voor dit soort Mozart-rollen, al kon ze me niet echt ontroeren met "Ach, ich fühl's".

Josef Wagner is ook weer van de partij. Zijn bariton is ondertussen iets te dramatisch ingekleurd voor een "gewone" Papageno. Maar in deze productie past zijn bronzen geluid wel. Ante Jerkunica is een overweldigende Sarastro met een diepe bas (alle mogelijke lage opties passeren de revue) en een fantastisch ronkend timbre. Hij moest wel zijn Hallenaria in een badkuip zingen. Toen hij met zijn lange onderbroek in het water ging zitten, barstte de hele zaal in lachen uit... dat kan niet echt de bedoeling geweest zijn. Olga Pudova zong en sprak de Koningin van de Nacht in weinig verstaanbaar Duits, maar al haar noten zaten wel goed in haar twee overbekende aria's.

Publicatie: maandag 17 december 2012 @ 21:08
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Parijs 2018-2019

Met drie operahuizen is Parijs één van de drukkere operasteden van Europa. De Opéra National de Paris heeft volgend seizoen weer een uitgebreide programmatie, weliswaar met een paar regisseurs die ik probeer te vermijden... De Opéra Comique is voorlopig iets minder interessant dan in de voorgaande seizoenen.

Toekomstmuziek, 20-8-2018 18:01
1 opmerking

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
2 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen