ti guarda dal Grande Inquisitor

Matthias Goerne in het PSK

Twee jaar geleden, brachten Matthias Goerne en Pierre-Laurent Aimard Die schöne Müllerin in het PSK. Gisteren waren ze terug met een Brahms-Schubert-Beethoven-programma, dat me iets beter beviel dan hun optreden vorige keer... tenminste wat Goerne betreft.

Aimard is nog altijd een fantasieloze liedpianist. Zijn spel beperkt zich tot het spelen van wat akkoorden. Op geen enkel moment had ik het gevoel dat hij ook maar enig benul had dat zijn pianopartij misschien iets te maken zou kunnen hebben met de tekst die ze begeleidde. Absolute dieptepunten waren zijn Schubertvertolkingen, zoals Nachtstück - nevel ? harp ? waar ? - of Daß sie hier gewesen.

Ook Goerne heeft nog wat irritante kenmerken. Zo steekt hij regelmatig zijn hoofd in de piano en zingt het meeste van de tijd in de richting van de pianist, waardoor hij de helft van de zaal de rug toekeert (ik zat gelukkig aan de goede kant). Contact met het publiek is er nauwelijks, op een paar momenten na als hij zijn armen wijd opengooit en de zaal inkijkt. Zoals gewoonlijk maakt hij nu ook weer tekstverstaanbaarheid ondergeschikt aan het produceren van mooie, vaak donkere, klanken.

Maar desalniettemin waren er toch een paar goede momenten, die vooral in het eerste deel vielen. Het was opmerkelijk dat hij zonder enige applauspauzes drie liedgroepen aan elkaar breide. Het beste van de hele avond kwam meteen in het begin, met de Gellert-Lieder van Beethoven. Hij bracht opvallende contrasten aan tussen Die Liebe des Nächsten en Vom Tode en zong Gottes Macht und Vorsehung als een koraalachtige hymne. In de Harfenspieler-Lieder van Schubert bracht hij de nodige nuances in Wer sich der Einsamkeit ergibt. Een relatief snelle uitvoering van de Vier ernste Gesänge van Brahms sloten het eerste deel af. Zijn donkere klank werkte goed in O Tod wie bitter bist du, maar het slot van Wenn ich mit Menschen und mit Engelzungen redete was spijtig genoeg ontdaan van elke poëtische inleving.

Het tweede deel van het recital bestond uit een ruggegraat van liederen van Brahms, aangevuld met liederen van Schubert en ingeleid met Wonne der Wehmut van Beethoven. De selectie bestond uit even serieuze liederen als het eerste deel, maar minder samenhangend gebracht. Zelfs Schuberts Frühlingsglaube werd nodeloos vertraagd tot een diepzinnige interpretatie. Maar ook in dit deel was het vooral Aimard die op mijn zenuwen werkte met zijn haast expressionistische uitvoering van liederen als Meerfahrt of Lerchengesang.

Publicatie: zaterdag 27 oktober 2012 @ 9:19
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Parijs 2018-2019

Met drie operahuizen is Parijs één van de drukkere operasteden van Europa. De Opéra National de Paris heeft volgend seizoen weer een uitgebreide programmatie, weliswaar met een paar regisseurs die ik probeer te vermijden... De Opéra Comique is voorlopig iets minder interessant dan in de voorgaande seizoenen.

Toekomstmuziek, 20-8-2018 18:01
1 opmerking

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
2 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen