ti guarda dal Grande Inquisitor

Lulu in de Munt

Lulu van Alban Berg behoort tot één van de belangrijkere opera's van de twintigste eeuw. Alhoewel ik me weinig emotioneel betrokken voel door de muziek van deze opera, vind ik het verdienstelijk dat de Munt dit werk nog eens programmeert, ook al is het dan in een enscenering van Krzysztof Warlikowski.

Foto
foto © Bernd Uhlig

In deze productie werkt Warlikowski me voor een keer niet op de zenuwen zoals bij zijn vorige regiepogingen in de Munt. Maar dat betekent nog niet dat het een erg boeiende enscenering is. Hij vertrekt vanuit één idee - het derde tafereel van het eerste bedrijf waaruit blijkt dat Lulu een danseres is - en blijft daar dan ook bij. Lulu is een ballerina - verdubbeld in een jonge onschuldige versie en een volwassen ballerina in zwarte tutu - die even gemakkelijk van pruik wisselt als van naam.

Het eenheidsdecor bestaat uit een roltrap die niet rolt en een glazen kooi... die zowel dienst doet als beestenkooi in de proloog, atelier van de schilder als gevangenis voor Lulu. Het maakt de scènewisselingen vooral gemakkelijker. Maar alles speelt zich op dezelfde plaats af, waardoor het verhaal onduidelijker wordt en er weinig evolutie merkbaar is, afgezien van oppervlakkigheden als een strippende ballerina of zangers in rare pakjes. Deze productie laat me dan ook emotioneel even koud als Bergs muziek.

Barbara Hannigan zong onlangs nog de operaproductie van Passion en maakte nu haar debuut als Lulu. Ze zet een bovenaardse prestatie neer, zowel op dramatisch als vocaal vlak. Ze moet niet alleen een half bedrijf op spitzen lopen, maar doorloopt tegelijkertijd alle emoties van Lulu. Voor elke scène vindt ze weer een nieuwe vocale kleur. Enkel een paar hyperhoge noten klonken wat mager. Ik had ook de alternatieve bezetting met Kerstin Avemo moeten horen, maar om een of andere reden heeft ze slechts één avond gezongen en al de andere voorstellingen aan Hannigan overgelaten, waardoor ik haar spijtig genoeg gemist heb.

Publicatie: donderdag 25 oktober 2012 @ 8:09
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Parijs 2018-2019

Met drie operahuizen is Parijs één van de drukkere operasteden van Europa. De Opéra National de Paris heeft volgend seizoen weer een uitgebreide programmatie, weliswaar met een paar regisseurs die ik probeer te vermijden... De Opéra Comique is voorlopig iets minder interessant dan in de voorgaande seizoenen.

Toekomstmuziek, 20-8-2018 18:01
1 opmerking

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
2 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen