ti guarda dal Grande Inquisitor

Pelléas et Mélisande in Essen

Begin deze maand ging een nieuwe Pelléas et Mélisande in première in het Aalto-Musiktheater in Essen. Nikolaus Lehnhoff heeft een degelijke productie gemaakt, die muzikaal geleid werd door Stefan Soltesz.

Foto
copyright © Herman & Clärchen Baus

Het scènebeeld van Raimund Bauer bestaat uit een symmetrisch decor met podiumhoge houten lambrizeringen op een vierkant grondplan. Er wordt vooral veel met licht en schaduw gewerkt, van een fel tegenlicht tijdens de tweede scène tot schaduweffecten als Yniold op de schouders van Golaud klimt. Die schaduwbeelden vallen dan op een gaas dat heel de prosceniumopening afdekt. Ik ben geen grote fan van dit soort hulpmiddelen, maar het zorgt er wel voor dat het podium snel verduisterd kan worden zonder storend doek dat dichtvalt om de scènewisselingen uit het zicht mogelijk te maken.

De belangrijkste ingreep in de partituur bestaat uit het knippen van de scène met de schaapsherder. Verder vonden ze het ook nodig om het zangertje dat Yniold zong te versterken waardoor hij bij momenten luider klonk dan Golaud... dan hadden ze beter een sopraan uit het ensemble genomen. Er werd gekozen voor een "lage" bezetting met een bariton-Pelléas en een mezzo-Mélisande.

Persoonlijk vind ik Golaud de eigenlijke protagonist van de opera, heel kort gevolgd door Mélisande, Pelléas is een dramatische noodzakelijkheid. Slechts enkele zangers - ik denk bijvoorbeeld aan Simon Keenlyside - kunnen boven de rol uitstijgen. Jacques Imbrailo - vorig jaar nog Billy Budd in Amsterdam - behoort tot die zeldzame zangers die Pelléas bijna tot hoofdrol kunnen verheffen. Hij is geloofwaardig en neemt deel aan de actie, in plaats van ze te ondergaan.

Michaela Selinger zingt een redelijk goede Mélisande, iets te rechtoe rechtaan met nog wat weinig aandacht voor het mysterieuze van Mélisande. Vincent Le Texier heeft zonder enige twijfel de stem voor Golaud, maar mist nog de finesse van de grote Golauds zoals José Van Dam of Laurent Naouri om echt te kunnen ontroeren. Doris Soffel zong Geneviève met een dramatische expressie die me soms aan Rita Gorr deed denken en Franz-Josef Selig was een diepe Arkel met middelmatig Frans.

Publicatie: vrijdag 19 oktober 2012 @ 9:46
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Parijs 2018-2019

Met drie operahuizen is Parijs één van de drukkere operasteden van Europa. De Opéra National de Paris heeft volgend seizoen weer een uitgebreide programmatie, weliswaar met een paar regisseurs die ik probeer te vermijden... De Opéra Comique is voorlopig iets minder interessant dan in de voorgaande seizoenen.

Toekomstmuziek, 20-8-2018 18:01
1 opmerking

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
2 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen