ti guarda dal Grande Inquisitor

Königskinder in Frankfurt

Engelbert Humperdinck neemt een speciale plaats in onder de Wagner-epigonen, aangezien hij een van de weinige is wiens opera('s) nog gespeeld worden. Het derde bedrijf van Königskinder is van begin tot einde Wagneriaans, maar toch wordt deze opera zelden uitgevoerd... alhoewel de laatste jaren een aantal operahuizen hem toch terug op hun repertoire gebracht hebben. Ook de opera van Frankfurt heeft een gloednieuwe productie.

Foto

Königskinder is een sprookjesopera, maar van het heel donkere type. Het begint heel sprookjesachtig in een woud waar de Gänsemagd woont met een heks, een koningszoon komt haar bevrijden. Ondanks de voorspelling van de heks dat ze het nieuwe koningspaar zullen zijn van Hellastadt, worden ze verdreven door de inwoners van die stad. Uitgehongerd sterven ze in de sneeuw na het eten van vergiftigd brood in een soort van "Liebestod". Enkel de kinderen van Hellastadt herkennen hen als koning en koningin.

De regisseur David Bösch laat op het einde van de opera de kinderen weliswaar letters vanonder de sneeuw halen om daarmee de tekst "happie äntt" te vormen, maar heel positief is het allemaal niet. Het is dan ook met reden dat Königskinder ook wel de negatieve versie van Hänsel und Gretel genoemd wordt.

Bösch maakte er een abstracte voorstelling van in een spuuglelijk decor van Patrick Bannwart. Gänsemagd woont op een zwart schoolbord, waar ze haar eigen wereld creëert met papieren ganzen en bloemen. Ze is omgeven door een magische lichtgevende cirkel waaruit ze niet kan ontsnappen, tot de prins - met kroon en zwaard - haar komt redden... Tiens, waar zou Bösch dat idee gehaald hebben ? De rest van de voorstelling blijven we aankijken tegen dat zwarte decor tot het in het laatste bedrijf vervangen wordt door de witte sneeuw.

Een aantal elementen, zoals het hutje van de heks, worden weggelaten wat het verhaal minder begrijpbaar maakt. Na het eten van het brood doorsteken de twee kinderen elkaar ook nog met een zwaard, wat een belachelijke oplossing is om zijn onkunde te verbergen. Dat brood heeft Gänsemagd namelijk in het eerste bedrijf zelf gebakken en werd vervloekt door de heks. Maar als je als regisseur niets weet te bedenken om die continuïteit duidelijk te maken, dan moet je wel je toevlucht nemen tot dergelijke gemakkelijkheidsoplossingen.

Scenisch was het dus een teleurstelling, muzikaal viel het beter mee. Sebastian Weigle was de dirigent van dienst en liet de Wagneriaanse constructies tijdens de ouverture en het voorspel tot het derde bedrijf mooi tot zijn recht komen. Tussendoor dirigeerde hij met veel aandacht voor de zangers. Amanda Majeski zong een uitstekende Gänsemagd, al is ze soms wat schreeuwerig in de hoogte. Daniel Behle heeft een Tamino-stem. Hij trekt zich bijzonder goed uit de slag, al zou ik bij momenten eerder een Siegmund-stem verwachten. Nikolay Borchev was een frustrerende Spielmann die de kern van zijn stem verliest als hij piano zingt.

Ik kende deze opera tot nu toe enkel van CD-opnames, waardoor ik wel gecharmeerd was van het werk... maar het moet toch mogelijk zijn om iets beters te bedenken dan wat de opera van Frankfurt probeert te verkopen.

Publicatie: maandag 15 oktober 2012 @ 9:57
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen