ti guarda dal Grande Inquisitor

Chovanshchina in Frankfurt

De opera van Frankfurt herneemt haar productie van Mussorgsky's Chovanshchina in een weinig beklijvende uitvoering.

Foto

De regisseur Christian Pade verplaatst het verhaal een paar honderd jaar in onze richting. Het scènebeeld is min of meer een eenheidsdecor met Stalinistische kolonnades, die dankzij het draaipodium telkens een ander uitzicht krijgen. Tot zover is er weinig mis. Het probleem is dat er weinig personenregie merkbaar is, ofwel is die verloren gegaan bij de herinstudering. Al te vaak staat een zanger aan de rand van het podium zijn ding te doen, wat weinig bijdraagt tot de dramatische ontwikkeling.

Het is uiteraard niet allemaal kommer en kwel. De scène tussen Golitsin, Chovanski en Marfa is bijvoorbeeld wel sterk. Ook het slot waarbij de Oud-Gelovingen collectief zelfmoord plegen, heeft spankracht en levert mooie beelden op. Velen zullen zich ongetwijfeld de Munt-productie uit de jaren '90 herinneren, die nadien nog een paar keer hernomen werd. Ik beschouw dat nog altijd als één van de hoogtepunten uit het Foccroule-tijdperk. In vergelijking daarmee is de productie van Christian Pade maar een saai beestje.

FotoDe dirigent Lawrence Foster heeft ook een belangrijke bijdrage tot het gedeeltelijk mislukken. Hij dirigeerde de Shostakovitch-orkestratie op een onwaarschijnlijk tamme manier. De eerste vier bedrijven horen we enkel een continue monotone en dynamiekloze stroom aan noten... het perfecte recept om in te dommelen. Pas in het laatste bedrijf, waar ze de Stravinski-versie van de slotscène uitvoerden, waren er eindelijk wat orkestrale contrasten hoorbaar.

De zangers konden er toch nog iets van maken. Vooral de Marfa van Daveda Karanas met een metalen mezzo en de even expressieve Ivan Chovanski van Askar Abdrazakov torenden boven de rest van de bezetting uit. Clive Bayley heeft wel de noten voor Dosifei, maar geen echt zwarte bas of de vocale autoriteit zoals Kotscherga indertijd. Bij de tenors was Frank van Aken uitzonderlijk in vorm als Golitsin en bulderde John Daszak zich zoals gewoonlijk doorheen de rol van Andrei Chovanski.

Publicatie: zaterdag 13 oktober 2012 @ 9:11
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Parijs 2018-2019

Met drie operahuizen is Parijs één van de drukkere operasteden van Europa. De Opéra National de Paris heeft volgend seizoen weer een uitgebreide programmatie, weliswaar met een paar regisseurs die ik probeer te vermijden... De Opéra Comique is voorlopig iets minder interessant dan in de voorgaande seizoenen.

Toekomstmuziek, 20-8-2018 18:01
1 opmerking

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
2 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen