ti guarda dal Grande Inquisitor

Das Lied von der Erde in deSingel

Tijdens de Rotterdamse Operadagen werd vorig jaar Das Lied van der Erde opgevoerd in een scenische versie van Neil Wallace (tevens artistiek directeur van De Doelen). Het werk werd door Reinbert de Leeuw bewerkt voor het Asko Schönberg-ensemble. Deze voorstelling was gisteren te zien in de Rode Zaal van deSingel.

Foto

Mahler noemt het een "symfonie voor tenor, alt en orkest", maar ik zie het liever als een liedcyclus met orkest. Ik ben dan ook een grote voorstander voor gereduceerde versies waardoor de intimiteit van het liedaspect veel beter tot uiting komt. De zangers hoeven dan ook niet constant moeite te doen om over een Mahleriaans orkest te brullen om nog enigszins verstaanbaar te zijn (wat ik ook altijd een probleem vind bij de orkestversies van de andere liedcycli).

Desalniettemin had ik de indruk dat tenor Yves Saelens constant tegen de limiet van zijn stem stond te zingen wat resulteerde in één eenheidsklank voor zijn drie liederen. Mezzo Birgit Remmert klonk daarentegen veel natuurlijker, al was haar stem in de hoogte wat mager en kon ze me zelfs in Der Abschied nooit echt ontroeren. Een en ander kan ook te maken hebben met de afstandelijke akoestiek van de Rode Zaal. De stemmen bleven als een wolk boven het podium hangen en kwamen nooit echt in de zaal.

De opstelling met het ensemble op de linkse helft van het podium vond ik niet helemaal ideaal en kwam enigszins rommelig over. De enscenering van Wallace speelt zich af op de rechtse helft en heeft vooral sfeerschepping tot doel en wil geen dramatische lijn in de zes liederen krijgen. Op het podium ligt een hoopje "aarde" waar Yves Saelens op het einde van Das Trinklied vom Jammer der Erde zijn "goldner Pokal" induwt. Verder staan er een paar tuinstoelen waar vooral de mezzo gebruik van maakt. Op de achterwand wordt een video geprojecteerd met beelden van de tuin en bergen rond het componeerhuisje van Mahler in Toblach. Tijdens het lange orkestraal tussenspel voor de laatste strofe van Der Abschied komt "De Dood" de tenor halen.

Publicatie: zondag 9 september 2012 @ 11:38
Rubriek: Concert

Recent RSS feed

Parijs 2018-2019

Met drie operahuizen is Parijs één van de drukkere operasteden van Europa. De Opéra National de Paris heeft volgend seizoen weer een uitgebreide programmatie, weliswaar met een paar regisseurs die ik probeer te vermijden... De Opéra Comique is voorlopig iets minder interessant dan in de voorgaande seizoenen.

Toekomstmuziek, 20-8-2018 18:01
1 opmerking

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
2 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen