ti guarda dal Grande Inquisitor

Ian Bostridge in Schwarzenberg (2/2)

Het tweede liedrecital van Ian Bostridge en Julius Drake tijdens de Schubertiade was een doorslagje van het eerste recital zondag. Weer een mix van bekende en onbekende Schubert-liederen, weer de typische Bostridge-capriolen, weer een opvoering met een gesloten piano.

Foto
foto © Schubertiade Schwarzenberg

Die gesloten piano had deze keer echter wel een functie. Bostridge had het programmaboekje bovenop de klep gelegd, zodat hij af en toe kon spieken... precies alsof het publiek dat niet doorheeft. Het werd zelfs helemaal duidelijk toen hij in de eerste strofe van Das Lied im Grünen er toch in slaagde om de tekst kwijt te geraken en opnieuw moest beginnen.

Doordat hij regelmatig een blik op die tekst moest werpen, had dit ook het voordeel dat hij iets meer stil stond dan gewoonlijk. Zeker in het begin van het recital leek hij erop te letten om niet te veel te bewegen... maar het is toch sterker dan hemzelf en tijdens het vierde lied, Bei dir allein (uit een groepje Seidl-liederen), vertoonde hij weer neigingen om zich stage-divend in het publiek te werpen.

Ook nu weer had hij een paar liederen uitgekozen die niet in zijn stem pasten. Freiwilliges Versinken ligt, net zoals de Heliopolis-liederen van het eerste recital, soms net iets te laag. Der Wanderer is voor mij ook meer een bariton- dan tenor-lied, zeker als hij probeert om de lage optie te zingen op het einde terwijl Schubert een perfect zingbare hogere optie voorzien heeft.

Zijn tempokeuzes waren deze keer iets normaler, alhoewel hij voor Freiwilliges Versinken en Der Wanderer toch een paar vreemde rallentando's bedacht. Wie Ulfru fischt zong hij dan weer te snel, zodat het één stroom staccato noten werd in plaats van een begrijpbare legato gezongen tekst.

Interpretatief sloeg hij volgens mij enkel de bal totaal mis bij Der zürnenden Diana. Dit Mayrhofer-lied is gebaseerd op het mythologisch verhaal van Aktaion die de badende godin Diana/Artemis ziet, waarna ze hem als straf in een hert verandert en doodschiet. Dit lied wordt gezongen vanuit het standpunt van Aktaion en beschrijft een soort gelukzalige doodsverwachting nadat hij de naakte Diana heeft mogen aanschouwen. Maar Bostridge zingt het met een arrogante toon als een Prometheus die de goden vervloekt... terwijl ik eerder de uitdrukking van een opgewonden Ganymed zou verwachten.

Desalniettemin waren er toch weer een paar geslaagde liederen, zoals de twee serenades An die Laute en An mein Klavier, of Der Einsame dat hij met een onverwacht gevoel voor humor vertolkte. Hoedanook, na deze twee liedrecitals heb ik voorlopig mijn dosis Bostridge weer gehad en kan gerust weer een jaar of tien verder...

Publicatie: woensdag 5 september 2012 @ 19:15
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

April 2017

April wordt de maand van de hedendaagse opera. Tijdens het jaarlijkse Opera21-festival wordt onder andere Infinite Now gecreëerd bij Opera Vlaanderen. Tegelijkertijd herneemt de Munt Matsukaze.

Toekomstmuziek, 29-3-2017 18:35
0 opmerkingen

Het sluwe vosje in het Muntpaleis

Christophe Coppens heeft zijn operadebuut gemaakt als regisseur met Het sluwe vosje. Het is op zich wel een mooie en onderhoudende productie geworden, maar één die eigenlijk weinig te maken heeft met Janaceks opera.

Opera, 26-3-2017 8:44
1 opmerking

De Munt 2017-2018

Derde keer, goede keer ? Na pogingen met "Béatrice et Bénédict" en "De gouden haan" zullen de deuren van de Munt in september hopelijk weer openzwaaien met Pinocchio, de nieuwste Boesmans-opera die deze zomer in Aix gecreëerd zal worden.

Toekomstmuziek, 25-3-2017 15:08
1 opmerking

Elias in Antwerpen

Het was gisteren de derde keer dat ik in de nieuwe Koningin Elisabethzaal was. Naast nog een aantal onafgewerkte elementen in de inkomhal is de klimaatinstallatie een belangrijk probleem. Gisteren was het weer snikheet in de zaal... en het is nog maar maart. De opvoering van Mendelssohns Elias door het Collegium Vocale onder leiding van Philippe Herreweghe voldeed ook niet helemaal aan de verwachtingen.

Oratorium, 25-3-2017 8:25
0 opmerkingen

Agrippina in Antwerpen

De Agrippina-productie van Mariame Clément ging vijf jaar geleden in première in Gent. Eindelijk heeft deze productie de weg naar Antwerpen gevonden. Ze hoort nog altijd tot één van de beste producties van Opera Vlaanderen van de afgelopen jaren en is een absolute aanrader... ondanks het vroege beginuur en late einduur.

Opera, 24-3-2017 17:09
0 opmerkingen

Jérusalem in Luik

Het aantal vroege Verdi-opera's dat je regelmatig kan horen, is op één hand te tellen. Naast Nabucco en Macbeth kom je af en toe eens een Attila of een Ernani tegen... en dan meestal nog concertant. Het is dan ook meer dan lovenswaardig dat de Luikse Opera Jérusalem op het programma gezet heeft.

Opera, 22-3-2017 8:57
6 opmerkingen

Matthäus-Passion in het PSK

Ik heb zelden zoveel Nederlands horen spreken in het PSK. De Matthäus-Passion waarin ik gisteren verzeild geraakte, leek meer op een voorstelling voor familie en vrienden van het Octopus Kamerkoor en Le Concert d’Anvers... uiteraard onder de leiding van Bart Van Reyn. De zaal zat ook maar halfvol met allemaal lege balkons.

Oratorium, 18-3-2017 9:27
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in Antwerpen

Het Orchestre Philharmonique Royal de Liège was gisteren te gast in de Koningin Elisabethzaal voor een uitvoering van Hertog Blauwbaards burcht onder leiding van Christian Arming, voorafgegaan door het Adagio uit Mahlers Tiende.

Opera, 12-3-2017 9:43
3 opmerkingen