ti guarda dal Grande Inquisitor

Ian Bostridge in Schwarzenberg (1/2)

In 2004 gaf Ian Bostridge een recital in het PSK dat als een dieptepunt in mijn herinnering geboekstaafd staat. Sindsdien heb ik hem kunnen vermijden op een paar duet- en kwartetrecitals na. Tijdens deze Schubertiade is het moeilijk om hem te ontlopen - hij zingt niet minder dan drie liedrecitals met Schubertliederen met Julius Drake aan de piano - en na acht jaar vond ik het tijd om hem nog eens een kans te geven.

Foto
foto © Schubertiade Schwarzenberg

Veel is er niet veranderd. Hij is nog altijd de Rowan Atkinson der liedzangers... hij sloft het podium op en af alsof het allemaal tegen zijn goesting is, tijdens het zingen doet hij stretch-oefeningen, gaat hij als een bloemzak in de bocht van de piano hangen of probeert hij de pianoklep los te trekken. Die klep stond trouwens slechts op een spleet open, kwestie van de pianoklank zo goed mogelijk te verdrukken. Op vocaal vlak heeft hij problemen aan beide uiteinden van zijn stem en hij laat regelmatig letters of zelfs hele lettergrepen weg. Interpretatief is hij onwaarschijnlijk creatief, hercomponeert liederen en beklemtoont hij soms knettergekke woorden die absoluut niet ter zake doen.

Hun eerste liedrecital bestond uit verschillende overbekende liederen, afgewisseld met een paar minder bekende, die vaak een natuurthema gemeenschappelijk hebben. In het eerste groepje liederen op gedichten van Schulze kwamen zo'n aantal hercomposities qua tempo voor met extreme ritardando's die Schubert niet geschreven en waarschijnlijk ook niet bedoeld heeft. Het slot van Der liebliche Stern eindigde in een comateuze toestand, en halverwege elke strofe van Im Jänner 1817 (ook bekend als "Tiefes Leid") schakelde hij een paar versnellingen terug. Later in Abendbilder wordt het zo extreem dat ik het gevoel had dat het lied elk moment kon stilvallen.

Een zanger kiest zelf welke liederen hij wil zingen en ik begrijp dan ook niet waarom hij bepaalde liederen kiest die zijn vermogens te boven gaan. Van een tenor verwacht ik uiteraard geen diepe bastonen, maar dan had hij beter niet de twee Heliopolis-liederen of Totengräbers Heimwehe gezongen, die overduidelijk veel te diep liggen voor zijn stem. Maar ondanks die paar mislukte momenten, deed hij wel een poging om Totengräbers Heimwehe interessant te maken, met voldoende variatie van een bewust lelijk gezongen inleiding naar een puur legato middendeel tot een geheimzinnig slot.

Dat hij soms ook mooi kan zingen bewees hij in het eerste deel met Ins stille Land. En ook het tweede deel van de avond was merkelijk beter dan het eerste. De eerste drie liederen waren zelfs uitstekend. Hij begon met Auf der Riesenkoppe waarvan het openingsrecitatief expressief Britteniaans klonk. Dat lied eindigt met de woorden "Sei mir gegrüßt" en het ligt dan ook voor de hand om dat organisch te laten overgaan in het Rückert-Lied Sei mir gegrüßt. Niet alleen muzikaal sluit dat mooi aan, maar ook het sei-mir-gegrüßt-thema in beide liederen is enigszins verwant. Daarna volgde een intens Daß sie hier gewesen, ook een Rückert-tekst.

Des Fischers Liebesglück bracht Bostridge weer aan de rand van zijn stem als hij er nooit in slaagde om de steeds weerkerende octaafsprongen op een degelijke manier te overbruggen. Het laatste vers werd trouwens bijna volledig begeleid door een afgaande GSM gevolgd door een stommelende rij die rechtstond om de eigenaar van het toestel door te laten zodat ze tenminste buiten de zaal de telefoon kon opnemen. Soms vraag ik me af wat dit soort mensen denken... maar dat vraag ik me soms ook van Ian Bostridge af.

Publicatie: maandag 3 september 2012 @ 14:40
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Otello in Luik

Terwijl de blogosphere gonst over het Otello-debuut van Jonas Kaufmann, herneemt de Waalse Opéra hun Otello-productie van Stefano Mazzonis di Pralafera. Zes jaar geleden hadden we Fabio Armiliato en Giovanni Meoni in de hoofdrollen... dat niveau wordt nu totaal niet gehaald.

Opera, 28-6-2017 17:40
0 opmerkingen

Das Rheingold in Düsseldorf

De vorige Ring-cyclus van de "Oper am Rhein" dateert al van 1990-1991. Na meer dan 25 jaar moeten ze gedacht hebben dat het tijd was voor iets nieuws en kreeg regisseur Dietrich W. Hilsdorf de opdracht voor een nieuwe productie. Das Rheingold ging vorige week in première.

Opera, 26-6-2017 18:49
0 opmerkingen

Elena Sancho Pereg in Düsseldorf

De Spaanse sopraan Elena Sancho Pereg en pianist Stephen Harrison gaven vanmorgen een liedrecital in de foyer van het Dusseldorfse operahuis. Op het programma stonden Duitse en Spaanse liederen.

Liedrecital, 25-6-2017 17:06
0 opmerkingen

Geschichten aus dem Wiener Wald in Hagen

Het is niet veel nieuwe opera's gegeven. Amper drie jaar na de creatie bij de Bregenzer Festspiele is Geschichten aus dem Wiener Wald van HK Gruber al aan zijn derde productie toe. Na Bregenz, het Theater an der Wien en de Komische Oper Berlin sluit het Stadttheater Hagen zijn seizoen ermee af. Het is tevens de afscheidsproductie van intendant Norbert Hilchenbach, die tevens tekende voor de regie.

Opera, 25-6-2017 8:48
0 opmerkingen

Sadko in Gent

Sadko is één van die opera's die ik enkel ken van opnames en dan vooral van de drie aria's van de drie vreemde kooplui. De opera van Nikolai Rimski-Korsakov is een echte rariteit, zelfs in Rusland zijn er de afgelopen vijf jaar maar vijf producties van terug te vinden en geen enkele buiten Rusland. Daarvoor alleen al verdient Opera Vlaanderen de nodige lof.

Opera, 23-6-2017 17:12
6 opmerkingen

Benjamin Appl - Heimat

De nieuwste CD van bariton Benjamin Appl en pianist James Baillieu is thematisch opgebouwd met als titel "Heimat" en liederen van een dozijn verschillende componisten.

CD's, 17-6-2017 9:05
0 opmerkingen

Matthias Goerne - Einsamkeit

De afgelopen jaren heeft Matthias Goerne de wereld van het Schubert-lied verkend met elf CD's. Nadien was er sprake van een gelijkaardig Schumann-project met vijf of zes CD's. Ik veronderstel dat de CD "Einsamkeit", met Markus Hinterhäuser aan de piano, de eerste in deze reeks is...

CD's, 14-6-2017 18:04
0 opmerkingen

Natalie Dessay - Schubert

Natalie Dessay zingt al een tijdje geen opera's meer, maar met haar meest recente opnames richt ze zich meer op het Lied- en Mélodie-repertoire. Nu heeft ze zelfs een poging ondernomen om Schubert te zingen. Philippe Cassard is haar "partner in crime".

CD's, 8-6-2017 18:57
4 opmerkingen

Der Vampyr in Koblenz

Der Vampyr is een opera die ik enkel van opnames ken en al een eeuwigheid op mijn verlanglijstje staat om eens live te zien. Marschners opera lijkt echter aan een opmars bezig te zijn: na producties in de Komische Oper Berlin en Genève dit seizoen is er nu ook één dichter bij huis... in het charmante Stadttheater van Koblenz.

Opera, 5-6-2017 9:06
0 opmerkingen

Attila in Bonn

Sinds een paar jaar programmeert de opera van Bonn elk seizoen een vroege Verdi-opera. Vorig jaar was dat bijvoorbeeld Jérusalem, dit jaar brengen ze Attila. Het was opvallend dat ze de voorstelling speelden zonder pauze, waarschijnlijk om te vermijden dat de halve zaal het halverwege aftrapt...

Opera, 4-6-2017 9:42
1 opmerking

Aida in het Muntpaleis

Ik heb deze week met veel plezier afscheid genomen van het Muntpaleis, oftwel "de tent". De laatste Muntproductie op verplaatsing was de kaskraker Aida in een regie van Stathis Livathinos.

Opera, 1-6-2017 17:05
2 opmerkingen

Juni 2017

De opera van Luik sluit het seizoen af met een herneming van Otello, terwijl Opera Vlaanderen het zelden uitgevoerde Sadko opvoert... spijtig genoeg enkel in Gent.

Toekomstmuziek, 27-5-2017 16:33
0 opmerkingen