ti guarda dal Grande Inquisitor

Robert Holl in Schwarzenberg

Met amper tien titels op het programma, leek het Schubert-recital van Robert Holl en David Lutz snel gedaan te zijn. Maar dat is natuurlijk maar schijn als je weet dat er twee van Schuberts langste liederen - die elk 15 à 20 minuten duren - geprogrammeerd stonden.

Foto
foto © Schubertiade Schwarzenberg

Bij Robert Holl kan je er altijd op rekenen dat je een deel liederen voorgeschoteld krijgt die bijna niemand anders zingt. Met Geheimnis, een tekst van Mayrhofer opgedragen 'An F. Schubert', werd de toon gezet: "Sag an, wer lehrt dich Lieder, so schmeichelnd und so zart". Het is de start van een programma rond de kunstenaar en zijn inspiratie. Twee natuurliederen volgen: Erlafsee en Beim Winde.

Robert Holl zingt nog altijd met een gave stem en beheerst vibrato, soms met een iets te traag tempo, vaak met brommende resonantie wat zijn dictie omfloerst, machtige diepe maar slechts licht aangestipte hogere noten. Soms komt ook over-interpretatie om de hoek kijken. Zo wordt elke mogelijke betekenis van "Mir ist so wohl, so weh" uit Erlafsee uit de tekst gepuurd tot het gênant wordt.

Der Liedler is één van die lange ballades waar de jonge Schubert zich wel eens bezondigde. Een verhaal over ridders en weerwolven sluit nog enigszins aan bij het vorige thema, maar leidt naar een groep liederen waarin de dood centraal staat. De eerste twee - Totengräbers Heimweh en Zügenglöcklein - waren de twee bekendste liederen van de avond. Het eerste lied ligt mooi in Holls stem, het tweede lied klinkt minder goed als het uit de keel van een basbariton komt... vooral omdat van het klokje in de piano niets meer over blijft na transponering.

De avond eindigde weer bij Mayrhofer en het beruchte Einsamkeit, geen ballade maar eerder een filosofische scriptie die weer uitkomt bij de natuur. Een doorwinterde Gurnemanz of Hans Sachs draait zijn hand niet om voor deze schier eindeloze compositie en het hoeft dan ook niet te verbazen dat Robert Holl zonder partituur zingt. Het is in dit soort liederen waarin hij op zijn best is, met plechtstatige diepzinnigheid en orgelende tonen rijgt hij de strofen aan elkaar. Als contrast zong hij als enig bisnummer één van Schuberts kortste liederen, de Goethe-versie van Hoffnung.

Publicatie: zaterdag 1 september 2012 @ 9:15
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Parijs 2018-2019

Met drie operahuizen is Parijs één van de drukkere operasteden van Europa. De Opéra National de Paris heeft volgend seizoen weer een uitgebreide programmatie, weliswaar met een paar regisseurs die ik probeer te vermijden... De Opéra Comique is voorlopig iets minder interessant dan in de voorgaande seizoenen.

Toekomstmuziek, 20-8-2018 18:01
1 opmerking

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
2 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen