ti guarda dal Grande Inquisitor

Passion in de Munt

Het moet je als hedendaagse opera maar overkomen... op drie jaar tijd, drie keer opgevoerd worden, in drie verschillende ensceneringen. Het overkwam Passion van Pascal Dusapin. De opera werd in 2008 gecreëerd op het Festival van Aix, in 2009 ensceneerde Pierre Audi hem voor het Holland Festival in Amsterdam en in 2010 was het de beurt aan Sasha Waltz in het Théâtre des Champs-Elysées. Het is deze Parijse productie die vandaag het Muntseizoen opende.

Foto
foto © Bernd Uhlig

Passion is losjes gebaseerd op de Orpheus-mythe, alhoewel je dat niet uit het (Italiaans) libretto kan opmaken. Er gebeurt eigenlijk niets, het gaat hem vooral over de emoties of passies die verondersteld worden op te laaien als Orpheus probeert zijn geliefde terug te halen uit de hel. Orpheus en Eurydice krijgen in de opera de naamloze aanduiding "Lui" en "Lei" en bewegen zich doorheen tien scènes gedurende ongeveer anderhalf uur.

De enige opera die ik tot nu toe van Dusapin gehoord heb, was zijn Perelà in Parijs. Wat beide opera's gemeen hebben, zijn de redelijk normale zanglijnen, al zijn ze niet altijd even boeiend. De orkestratie is daarentegen grondig verschillend. Passion werd gecomponeerd voor een beperkt ensemble... hier uitgevoerd door het Kamerorkest van de Munt onder leiding van Franck Ollu met vooral strijkers en blazers. Er wordt ook elektronica gebruikt om af en toe geluiden en versterkte stemmen of zuchten van de zangers doorheen de zaal te laten circuleren. Op de parterre moet dat ongetwijfeld interessant geklonken hebben. Maar aangezien ik één van die luidsprekers net boven mijn hoofd had hangen, is dat ruimtelijk effect aan mij voorbijgegaan.

Sasha Waltz regisseerde vorig jaar Matsukaze in de Munt. Passion is een pure dansvoorstelling geworden zonder decors, met enkel een groot zwart podium met achteraan een verlichte Bob Wilson-muur. De twee zangers worden betrokken in de choreografie, samen met drie koppels dansers. Ik heb hoegenaamd geen enkele affiniteit met moderne (noch klassieke) dans, maar het resultaat heeft wel sensuele en esthetische kwaliteiten. Mooie effecten ontstonden als ze attributen gebruikten, zoals zwarte pluimen of ballons.

Dusapin schreef de opera voor Barbara Hannigan en Georg Nigl, en zij zijn tot nu toe de enige zangers die Lei en Lui gezongen hebben. Nigl heeft een lichte bariton die weinig indruk naliet. Barbara Hannigan heeft daarentegen een fantastische sopraan die de hoge noten loepzuiver uit de stratosfeer plukt maar tegelijkertijd ook warmte uitstraalt. Het zeskoppige koor Vocalconsort Berlin - in de opera "gli altri" genoemd - zongen meestal vanuit de orkestbak. Als ze toch eens op het podium verschijnen, zijn de drie mannen gekleed in grijze pijachtige kostuums. De vrouwen moeten het stellen met weinig flatterende witte paasei-creaties.

Op zich is het wel een fascinerend werk, maar of dat die drie ensceneringen op zo'n korte tijd rechtvaardigt, valt te betwijfelen.

Publicatie: donderdag 30 augustus 2012 @ 22:35
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Andrea Chénier in München

Het is amper te geloven dat, toen een paar maanden geleden een nieuwe productie van Andrea Chénier in première ging, dit een creatie was voor München. En regisseur Philipp Stölzl heeft meteen de meest traditionele enscenering denkbaar bedacht, in een reeks poppenhuisdecors van Heike Vollmer.

Opera, 29-7-2017 8:50
2 opmerkingen

Les contes d'Hoffmann in München

Les Contes d'Hoffmann bij de Bayerische Opernfestspiele is een productie van 2011. Opvallend was dat ze de versie met dialogen brachten in plaats van de Giraud-recitatieven. Verder lieten twee van de hoofdrolzangers een week geleden weten dat ze om een of andere reden forfait moesten geven.

Opera, 28-7-2017 9:33
1 opmerking

La favorite in München

Gisteren stond La favorite op het programma van de Bayerische Opernfestspiele. Het is een herneming van een productie eerder dit seizoen, waarin Elina Garanca haar roldebuut maakte... spijtig genoeg in een productie die best zo snel mogelijk vergeten wordt.

Opera, 27-7-2017 9:29
3 opmerkingen

Wiener Blut in München

Gisteren nam de Bayerische Festspiele een snipperdag: het perfecte moment om eens bij de kleine broer op de Gärtnerplatz te gaan kijken en Wiener Blut mee te pikken. Hun theater is al een paar jaar gesloten voor renovatiewerken (en zou in het najaar terug opengaan) en dus werd voor de Strauss-operette uitgeweken naar het juweeltje van het Cuvilliéstheater.

Operette, 26-7-2017 10:06
0 opmerkingen

Oberon in München

Vorige week ging een nieuwe productie van Webers Oberon in première in het Prinzregententheater. Het is een voorstelling die hier en daar toch wat wensen openliet.

Opera, 25-7-2017 10:09
0 opmerkingen

Lady Macbeth in München

Mijn tweede voorstelling bij de Bayerische Opernfestspiele was ook een productie die eerder dit seizoen in première gegaan is. Voor Lady Macbeth uit het district Mtsensk hebben ze Harry Kupfer nog eens naar München gehaald.

Opera, 23-7-2017 10:00
0 opmerkingen

Semiramide in München

De Bayerische Opernfestspiele is altijd een combinatie van oudere producties, hernemingen uit het afgelopen seizoen en premières. David Aldens productie van Semiramide ging eerder dit seizoen in première met een overweldigende bezetting, aangevoerd door Joyce DiDonato. Dezelfde bezetting was ook van de partij op het festival.

Opera, 22-7-2017 9:31
0 opmerkingen

Gerhaher & Williams - Die schöne Magelone

Die schöne Magelone heeft niet dezelfde populariteit of de uitgebreide discografie als bijvoorbeeld een Winterreise of een Dichterliebe. Het is dan ook een leuke verrassing dat plots twee nieuwe opnames verschijnen, met inclusief de gesproken tussenteksten.

CD's, 15-7-2017 10:13
1 opmerking