ti guarda dal Grande Inquisitor

Thomas Blondelle - Banalités

De Belgische tenor Thomas Blondelle liet zich vorig jaar opmerken tijdens de Koningin Elisabethwedstrijd, waar hij de tweede plaats wist te veroveren. Hij heeft recent zijn eerste solo-CD opgenomen met Daniel Blumenthal aan de piano. Het is een onderhoudende en hoogst origineel samengestelde CD.

FotoDe titel van de CD, Banalités, verwijst onder andere naar de keuze van de liederen. Het zijn vaak "banale" liederen met een hoog bisnummergehalte, maar toch ook een aantal grotere liederen... zoals de contrastrijke Banalités van Poulenc. Blondelle begint veelbelovend met goed gedifferentieerde stemmen in Chanson d'Orkenise. Maar Hôtel mankeert wat sfeer en Fagnes de Wallonie is niet stormachtig genoeg, zeker niet op het einde bij "... quand bruit le vent".

De drie "mélodies" van Satie zijn ook een klassieker. In Daphénéo kan Blondelle zich weer uitleven in het naïeve gesprekje tussen Daphénéo en Chrysaline. Dat is trouwens een constante in deze opname. In veel liederen komen dialogen tussen twee personen (of zelfs dieren) voor. En het is in dit soort momenten dat hij op zijn best is als hij verschillende stemmetjes kan nadoen, zonder echter over de schreef te gaan.

De vijf Duitse liederen reken ik allemaal tot het grote repertoire, met uitzondering van Haydns Die zu späte Ankunft der Mutter... een typisch bisnummer dat verwant is met Beethovens Der Kuss (dat verrassend niet op deze CD staat). Brahms' Vergebliches Ständchen is nog zo'n overbekend dialoog-lied, waar het onderscheid tussen het meisje en de jongen deze keer iets minder goed uit de verf komt. In Mahlers Lob des hohen Verstandes valt vooral op hoe ongenuanceerd Blumenthal piano speelt. Blondelles komische timing voor Wolfs Abschied is perfect. Maar in Strauss' Schlechtes Wetter blijkt zijn gespannen hoogte in "... die goldnen Locken".

In het Engelse repertoire ontdekte ik Halfway. Het is een ontroerend mooi en melodieus lied van Harold Fraser-Simson over iemand die altijd halverwege een trap stopt - niet boven, niet beneden - en dan de diepzinnige overpeinzing heeft "it isn't really anywhere, it's somewhere else instead". Met The Lady who loved a Pig en I bought me a cat bereiken de grappen en grollen een hoogtepunt... dat eerder al ingezet was met een paar van Blondelles eigen composities.

Uit zijn Sechs blöde Lieder zingt hij drie liederen, waarin absoluut niets gebeurt. In Die Ahnung weet hij wel de spanning op te bouwen en heel de tijd vasthoudt, maar het eindigt uiteindelijk met een anti-climax. Im Park is ook een leuke als bisnummer aangezien het begint met de eerste galopperende maten van Erlkönig. Hij heeft ook twee hilarische teksten van Louis Verbeeck getoonzet met zeer aanstekelijke muziek. Vooral Also sprach das Farken, in onvervalst Jean-Marie Pfaff-Duits, blijft hangen.

Drie romantische Italiaanse "canzone" van Rossini, Donizetti en Verdi vond ik minder geslaagd. Op zich zijn ze wel goed gezongen. Maar als je zijn Amor marinaro of Stornello vergelijkt met bijvoorbeeld die van Carlo Bergonzi, dan valt echt op wat een Italiaanse grootmeester uit deze liederen weet te puren. Een verrassend nummer is Stripsody van Cathy Berberian. Het is een collage van boing-pffft-tuuuut-pang-teksten uit stripverhalen. Niet echt muziek, maar wel leuk. Op YouTube is trouwens het origineel te beluisteren en bekijken.

Tenslotte, de CD is ook via spotify te beluisteren... voor wie een Spotify-account heeft.

Publicatie: donderdag 12 juli 2012 @ 23:29
Rubriek: CD's

Recent RSS feed

April 2017

April wordt de maand van de hedendaagse opera. Tijdens het jaarlijkse Opera21-festival wordt onder andere Infinite Now gecreëerd bij Opera Vlaanderen. Tegelijkertijd herneemt de Munt Matsukaze.

Toekomstmuziek, 29-3-2017 18:35
0 opmerkingen

Het sluwe vosje in het Muntpaleis

Christophe Coppens heeft zijn operadebuut gemaakt als regisseur met Het sluwe vosje. Het is op zich wel een mooie en onderhoudende productie geworden, maar één die eigenlijk weinig te maken heeft met Janaceks opera.

Opera, 26-3-2017 8:44
1 opmerking

De Munt 2017-2018

Derde keer, goede keer ? Na pogingen met "Béatrice et Bénédict" en "De gouden haan" zullen de deuren van de Munt in september hopelijk weer openzwaaien met Pinocchio, de nieuwste Boesmans-opera die deze zomer in Aix gecreëerd zal worden.

Toekomstmuziek, 25-3-2017 15:08
1 opmerking

Elias in Antwerpen

Het was gisteren de derde keer dat ik in de nieuwe Koningin Elisabethzaal was. Naast nog een aantal onafgewerkte elementen in de inkomhal is de klimaatinstallatie een belangrijk probleem. Gisteren was het weer snikheet in de zaal... en het is nog maar maart. De opvoering van Mendelssohns Elias door het Collegium Vocale onder leiding van Philippe Herreweghe voldeed ook niet helemaal aan de verwachtingen.

Oratorium, 25-3-2017 8:25
0 opmerkingen

Agrippina in Antwerpen

De Agrippina-productie van Mariame Clément ging vijf jaar geleden in première in Gent. Eindelijk heeft deze productie de weg naar Antwerpen gevonden. Ze hoort nog altijd tot één van de beste producties van Opera Vlaanderen van de afgelopen jaren en is een absolute aanrader... ondanks het vroege beginuur en late einduur.

Opera, 24-3-2017 17:09
0 opmerkingen

Jérusalem in Luik

Het aantal vroege Verdi-opera's dat je regelmatig kan horen, is op één hand te tellen. Naast Nabucco en Macbeth kom je af en toe eens een Attila of een Ernani tegen... en dan meestal nog concertant. Het is dan ook meer dan lovenswaardig dat de Luikse Opera Jérusalem op het programma gezet heeft.

Opera, 22-3-2017 8:57
6 opmerkingen

Matthäus-Passion in het PSK

Ik heb zelden zoveel Nederlands horen spreken in het PSK. De Matthäus-Passion waarin ik gisteren verzeild geraakte, leek meer op een voorstelling voor familie en vrienden van het Octopus Kamerkoor en Le Concert d’Anvers... uiteraard onder de leiding van Bart Van Reyn. De zaal zat ook maar halfvol met allemaal lege balkons.

Oratorium, 18-3-2017 9:27
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in Antwerpen

Het Orchestre Philharmonique Royal de Liège was gisteren te gast in de Koningin Elisabethzaal voor een uitvoering van Hertog Blauwbaards burcht onder leiding van Christian Arming, voorafgegaan door het Adagio uit Mahlers Tiende.

Opera, 12-3-2017 9:43
3 opmerkingen