ti guarda dal Grande Inquisitor

Susan Graham in Parijs

Ook in een grootstad als Parijs is het niet evident om een beperkte zaal als die van "Le Châtelet" te vullen voor een liedrecital, zelfs al is het met een ster als Susan Graham en een liedpianist van het kaliber als Malcolm Martineau. Anderzijds, het feit dat tegelijkertijd een paar Fransen in Oekraïne tegen een bal aan het stampen waren, is misschien ook een reden waarom de zaal voor meer dan een derde leeg bleef.

Ze brachten een programma met vrouwenportretten. Het eerste deel van de avond kwamen de min of meer onschuldige vrouwen aan bod, na de pauze de iets minder onschuldige. Zo begonnen ze met Tell me, some pitying angel van Purcell, een cantate waarin Maria haar 12-jarig zoontje Jezus even kwijt is in de tempel. De stem van Susan Graham klonk in dit eerste stuk nog klein en genepen, maar haar expressiviteit om de recitatieven boeiend te maken waren volop aanwezig. Het zelfde geldt voor Berlioz' La mort d’Ophélie.

Het laatste blok was gewijd aan Mignon met zes liederen van evenveel componisten... en er voltrok zich een metamorfose, met eerst Heiss mich nicht reden van Schubert. Martineau zette de toon met een perfecte introductie en Graham zong adembenemend mooi met een ronde toon, op een weggeslikt kikkertje na. Haar stembeheersing is verbluffend met een volledig dynamisch bereik in alle registers, zelfs piano zwevende tonen in de hoogte.

Af en toe voegt ze wel expressieve pauzes in om nadien haar stem perfect te kunnen plaatsen, zoals bij "Ein jeder sucht im Arm des Freundes ... Ruh". In het vervolg passeerden nog Schumanns So lasst mich scheinen, de Tchaikovsky versie van Nur wer die Sehnsucht kennt, met warm timbre gezongen, en drie versies van Kennst du das Land... Liszt, Duparc en Wolf. Bij de bisnummers kwam nog een vierde versie, die van Ambroise Thomas, Connais-tu le pays, uit Mignon.

Na de pauze veranderde de sfeer. Lady Macbeth van Joseph Horovitz was me onbekend. Het is een relatief modern werk (gecreëerd in 1970) met minimale pianobegeleiding. Het is een grote scène in drie delen, ontnomen aan drie cruciale momenten van Shakespeares toneelstuk... in "Glamis thou art" komt haar ambitie naar boven, met "He is about it" voltrekt zich de moord op Banquo en met "Out, damned spot" probeert ze het bloed van haar handen te vegen. Het is geschreven als een lang recitatief met weinig arioso-momenten, waardoor het
perfect is voor een zangeres als Susan Graham om al haar expressiviteit en vocale kleuren boven te halen. Ze doet dat met verve en zette een fascinerende Lady neer, waarbij ik constant op het puntje van mijn stoel zat.

Met de zes mélodies van Poulencs Fiançailles pour rire - die ik iets minder geslaagd vond, vooral in de snellere liederen zoals Il vole waar haar Frans minder verstaanbaar was - werd een brug geslagen naar het lichtere slot van de avond. Eerst werden alle mannen uitgelachen met J’ai deux amants, waarbij ook haar acteertalent als operazangeres bovenkwam. Na een uittreksel uit het hilarische The physician van Cole Porter en het melancholische Ages ago van Vernon Duke eindigde ze met Sexy Lady, het werk dat Ben Moore voor haar geschreven heeft en dat ook bekend is van haar Carnegie Hall-CD.

Bij de bisnummers kregen we nog haar favoriete A Chloris en The boy from... van Sondheim. Daarin wordt ze verliefd op een jongen uit het (fictieve) dorpje "Tacarembo La Tumbe Del Fuego Santa Malipas Zacatecas La Junta Del Sol Y Cruz" (wat met goed komisch effect als een "running joke" gebruikt wordt doorheen het lied), tot blijkt dat hij meer in andere jongens geïnteresseerd is en gaat verhuizen naar Wales... naar Llanfairpwllgwyngyllgogerychwyrndrobwllllantysiliogogogoch.

Ondertussen is ook het volgende seizoen van Le Châtelet bekend. Zoals gewoonlijk de laatste jaren, is er weinig dat de moeite waard is, behalve Street Scene van Kurt Weill en een liedrecital van Karita Mattila.

Publicatie: zondag 24 juni 2012 @ 9:58
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

April 2017

April wordt de maand van de hedendaagse opera. Tijdens het jaarlijkse Opera21-festival wordt onder andere Infinite Now gecreëerd bij Opera Vlaanderen. Tegelijkertijd herneemt de Munt Matsukaze.

Toekomstmuziek, 29-3-2017 18:35
0 opmerkingen

Het sluwe vosje in het Muntpaleis

Christophe Coppens heeft zijn operadebuut gemaakt als regisseur met Het sluwe vosje. Het is op zich wel een mooie en onderhoudende productie geworden, maar één die eigenlijk weinig te maken heeft met Janaceks opera.

Opera, 26-3-2017 8:44
1 opmerking

De Munt 2017-2018

Derde keer, goede keer ? Na pogingen met "Béatrice et Bénédict" en "De gouden haan" zullen de deuren van de Munt in september hopelijk weer openzwaaien met Pinocchio, de nieuwste Boesmans-opera die deze zomer in Aix gecreëerd zal worden.

Toekomstmuziek, 25-3-2017 15:08
1 opmerking

Elias in Antwerpen

Het was gisteren de derde keer dat ik in de nieuwe Koningin Elisabethzaal was. Naast nog een aantal onafgewerkte elementen in de inkomhal is de klimaatinstallatie een belangrijk probleem. Gisteren was het weer snikheet in de zaal... en het is nog maar maart. De opvoering van Mendelssohns Elias door het Collegium Vocale onder leiding van Philippe Herreweghe voldeed ook niet helemaal aan de verwachtingen.

Oratorium, 25-3-2017 8:25
0 opmerkingen

Agrippina in Antwerpen

De Agrippina-productie van Mariame Clément ging vijf jaar geleden in première in Gent. Eindelijk heeft deze productie de weg naar Antwerpen gevonden. Ze hoort nog altijd tot één van de beste producties van Opera Vlaanderen van de afgelopen jaren en is een absolute aanrader... ondanks het vroege beginuur en late einduur.

Opera, 24-3-2017 17:09
0 opmerkingen

Jérusalem in Luik

Het aantal vroege Verdi-opera's dat je regelmatig kan horen, is op één hand te tellen. Naast Nabucco en Macbeth kom je af en toe eens een Attila of een Ernani tegen... en dan meestal nog concertant. Het is dan ook meer dan lovenswaardig dat de Luikse Opera Jérusalem op het programma gezet heeft.

Opera, 22-3-2017 8:57
6 opmerkingen

Matthäus-Passion in het PSK

Ik heb zelden zoveel Nederlands horen spreken in het PSK. De Matthäus-Passion waarin ik gisteren verzeild geraakte, leek meer op een voorstelling voor familie en vrienden van het Octopus Kamerkoor en Le Concert d’Anvers... uiteraard onder de leiding van Bart Van Reyn. De zaal zat ook maar halfvol met allemaal lege balkons.

Oratorium, 18-3-2017 9:27
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in Antwerpen

Het Orchestre Philharmonique Royal de Liège was gisteren te gast in de Koningin Elisabethzaal voor een uitvoering van Hertog Blauwbaards burcht onder leiding van Christian Arming, voorafgegaan door het Adagio uit Mahlers Tiende.

Opera, 12-3-2017 9:43
3 opmerkingen