ti guarda dal Grande Inquisitor

Carmen in Antwerpen

De Vlaamse Opera eindigt haar seizoen met de publiekstrekker Carmen. Maar met Daniel Kramer hebben ze een narcistische regisseur in huis gehaald die enkel minachting voor de opera toont en vooral de aandacht op zichzelf wil vestigen.

Foto
foto © Annemie Augustijns

Kramer verplaatst de actie naar de huidige tijd in zijn geboortestad Seville, Ohio. Op zich hoeft dat nog geen bezwaar te zijn, alhoewel een Vlaams operapubliek zich waarschijnlijk even goed kan identificeren met de zelfkant van de Amerikaanse maatschappij als met het Spaanse Sevilla. Maar hij vindt het ook nodig om alles wat niet thuishoort in Ohio meedogenloos te elimineren. Zo worden alle scènes met de smokkelaars tot het absolute minimum gereduceerd, het wisselen van de wacht gebeurt zonder kinderen die soldaatje spelen en Escamillo moet het zonder zijn grote entree stellen.

In principe wordt de versie met dialogen opgevoerd, maar ook die zijn zo minimaal dat het verhaal totaal onbegrijpelijk wordt. Overgangen van de ene scène of aria naar de andere gebeuren abrupt zonder enige logica. Uiteraard is er nog weinig overeenkomst tussen de gezongen tekst en wat er te zien is. En alle instrumentale stukken - van ouverture tot intermezzo voor het derde bedrijf - moeten natuurlijk scenisch opgefleurd worden... maar dat resulteert in zoveel storende toneelgeluiden dat het orkest regelmatig overstemd wordt. Dirigent Dmitri Jurowski stond erbij en keek ernaar.

Er wordt ongeveer elke dag gespeeld en dus zijn er twee alternerende bezettingen. Ik hoorde gisteren de tweede bezetting. Om een onbegrijpelijk verhaal te vertellen, kan het ook geen kwaad om ook zangers te voorzien die totaal onverstaanbaar Frans zingen.

Anna Goryachova had zich eerder al laten opmerken als Marchesa Melibea. Ze heeft ook een degelijke Carmen-stem en in een normale productie had ze ongetwijfeld ook scenisch nog meer kunnen overtuigen. Erik Fenton was een kortetermijnvervanging voor Gordon Gietz, die met stemproblemen kampt. Hij zingt Don José met een staalharde stem, maar weinig Franse finesse. Hanne Roos was een Micaela met een hysterische "Je dis que rien ne m'épouvante". Roberto Tagliavini is een aanvaardbare Escamillo, alhoewel hij niet de lage noten heeft voor de rol.

Publicatie: zaterdag 16 juni 2012 @ 11:13
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Parijs 2018-2019

Met drie operahuizen is Parijs één van de drukkere operasteden van Europa. De Opéra National de Paris heeft volgend seizoen weer een uitgebreide programmatie, weliswaar met een paar regisseurs die ik probeer te vermijden... De Opéra Comique is voorlopig iets minder interessant dan in de voorgaande seizoenen.

Toekomstmuziek, 20-8-2018 18:01
1 opmerking

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
2 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen