ti guarda dal Grande Inquisitor

Orlando in de Munt

Op de affiche van Orlando prijkt de vervaarlijke kop van een adelaar. Het is een van de elementen in het libretto waardoor regisseur Pierre Audi zich heeft laten inspireren voor zijn enscenering in de Munt.

Foto
foto © Bernd Uhlig

Volgens het libretto begeleidt een adelaar de godendrank die door de magiër Zoroastro aan de beschermgoden gevraagd werd om Orlando te genezen van zijn waanzin. Dit wordt in beeld gebracht met videobeelden waarop we een wazig silhouet van een vogel zien neerdalen over Orlando. Eerder was een adelaar ook verantwoordelijk voor de waanzin van Orlando.

Naast die videobeelden speelt ook vuur een belangrijke rol in de enscenering. De opera begint eigenlijk met het einde. Tijdens zijn waanzinnige periode, vernietigt Orlando het huisje van de herderin Dorinda door er brand te stichten. Dit afgebrand huis zien we al in het eerste bedrijf, in de loop van de avond wordt het terug opgebouwd. In deze productie is Orlando trouwens een brandweerman - het publiek proberen duidelijk maken wat een paladijn is, is waarschijnlijk te ingewikkeld - die duidelijk pyromane trekjes vertoond, verwant met de Möriker Feuerreiter.

Orlando is een redelijk statische opera, maar de regie van Pierre Audi slaagt erin om te onderhouden, zonder echter in de buurt te komen van de tijdloze esthetiek van een Robert Carsen, wiens visie we meer dan tien jaar geleden in de Vlaamse Opera konden bekijken in Handels opera.

Foto
foto © Bernd Uhlig

De vijf solisten die dirigent René Jacobs rond zich verzameld heeft, vormen een bezetting van hoog niveau.

Bejun Mehta is één van de zeldzame contratenors die qua stemvolume nooit moet onderdoen voor de andere zangers. Zijn Orlando heeft een hoge spektakelwaarde. Al blijft de basisklank van zijn stem vrij monochroom, toch weet hij te boeien met een ver doorgedreven tekstvertolking die culmineert in een verbluffende waanzinscène op het einde van het tweede bedrijf. Zijn virtuositeit kan hij lustig botvieren in de da capo-gedeelten van zijn andere aria's.

De twee sopranen zijn erg vergelijkbaar. Sunhae Im kwinkeleert nog altijd vlotjes doorheen de versieringen van Dorinda en acteert ook overtuigend. De stem van Sophie Karthäuser is slechts marginaal verschillend. Een iets vollere lyrische sopraan had misschien voor wat meer differentiatie kunnen zorgen, maar haar Angelica is wel mooi, zij het iets minder expressief vertolkt dan haar collega. Kristina Hammarström zingt Medoro met een warme stem. Konstantin Wolff zong een rijpe Zoroastro met gebronsde bariton.

Publicatie: donderdag 3 mei 2012 @ 17:06
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen