ti guarda dal Grande Inquisitor

Don Giovanni in Parijs

Toen ik de Don Giovanni in de enscenering van Michael Haneke voor de eerste keer zag, beschouwde ik het als een van de meer geslaagde moderne producties van Mozarts opera. Vijf jaar later is dat oordeel nauwelijks gewijzigd.

Foto

Het idee van Haneke kan samengevat worden als volgt. Don Giovanni is kaderlid in een of andere firma (het zicht door de vensters van het kantoorgebouw zou dat van La Défense kunnen zijn). Hij vermoordt de grote baas van de zaak na diens dochter verleid te hebben en hij misbruikt zijn positie ten aanzien van de kuisploeg (waaronder Zerlina en Masetto).

Het zit allemaal heel ingenieus en intelligent in elkaar... zelfs de scène met het standbeeld vond ik deze keer beter werken dan vorige keer. Tijdens de kerkhofscène zien we weliswaar geen standbeeld, maar enkel een deur waar een streep licht uitvalt. In dat kantoor zit waarschijnlijk het lijk van de Commendatore nog altijd op zijn bureaustoel. Nadien komt Donna Anna uit diezelfde kamer, waardoor gesuggereerd wordt dat zij een valstrik aan het opzetten is om zich te wreken op Don Giovanni.

Het enige wat me regelmatig stoorde was zijn behandeling van de recitatieven. Hij laat namelijk regelmatig dramatische stiltes vallen. Dat doorbreekt het ritme van de muziek en werkt dus averechts. Hoedanook, ik ben zeer benieuwd hoe Haneke volgend jaar Cosi fan tutte gaat aanpakken in de Munt.

Peter Mattei is de Don Giovanni van deze productie, net zoals vijf jaar geleden. De rest van de bezetting is echter nieuw. Mattei's Don is genoegzaam bekend met zijn uniek timbre en zijn lichtjes agressieve inleving in de rol. Voorzal zijn zoetgevooisde serenade "Deh, vieni alla finestra" viel op. David Bizic is een redelijke Leporello, maar zijn stem is niet echt Bastille-vullend. Met Saimir Pirgu horen we een Italiaans klinkende Don Ottavio met vooral een geslaagde "Il mio tesoro". Paata Burchuladze was een ronkende Commendatore.

De vrouwenrollen waren alledrie met Françaises bezet. Véronique Gens is ook al jaren vertrouw met Donna Elvira en dat toont zich in een doorleefde "Mi tradi quell'alma ingrata", alhoewel er toch al een paar ouderdomsvlekjes opdoken. Patricia Petibon heeft nog niet de ervaring om de ziel van Donna Anna bloot te leggen in "Or sai chi l'onore", maar wist wel te overtuigen met een zuivere "Non mi dir". De jonge Gaëlle Arquez zong een heel mooie Zerlina met een ronde mezzo die fantastisch goed projecteert... een zangeres om in de gaten te houden.

Publicatie: maandag 9 april 2012 @ 8:50
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Parijs 2018-2019

Met drie operahuizen is Parijs één van de drukkere operasteden van Europa. De Opéra National de Paris heeft volgend seizoen weer een uitgebreide programmatie, weliswaar met een paar regisseurs die ik probeer te vermijden... De Opéra Comique is voorlopig iets minder interessant dan in de voorgaande seizoenen.

Toekomstmuziek, 20-8-2018 18:01
1 opmerking

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
2 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen