ti guarda dal Grande Inquisitor

Rumor in Antwerpen

Rumor is een gloednieuwe opera van de Duitse componist Christian Jost, die gisteren zijn wereldpremière kende in de Vlaamse Opera. Het Duits libretto is gebaseerd op de novelle "Un dulce olor a muerte" (De zoete geur van de dood) van de Mexicaanse schrijver Guillermo Arriaga.

Foto
foto's © Annemie Augustijns

Het verhaal lijkt te beginnen als een gewone "whodunit". Ramon vindt bij een rivier het lijk van Adela. In het dorp wordt het gerucht verspreid dat Adela het liefje is van Ramon en dat een zigeuner (in de opera "Der Fremde" genoemd en tevens minnaar van de getrouwde vrouw Gabriela, "Die Geliebte") haar vermoord heeft. Ramon geraakt volledig het noorden kwijt en wordt zodanig opgehitst dat hij zich moet wreken. Hij oefent de techniek van het doden op een dode stier, bijgestaan door de beenhouwer, "Der Schlachter". De opera eindigt met de dood van "Der Fremde", maar zonder de oplossing van de moord op Adela.

Het publiek kan zelf allerlei scenario's bedenken. Was die zigeuner ook de minnaar van Adela en hij heeft hij haar effectief vermoord ? Wat is de rol van "Der Jäger", die beweert de moord gezien te hebben, maar wiens versie niet overeenstemt met die van de sheriff (al dan niet toevallig met een knipoog "Der Alte" genoemd) ? Of is Ramon tóch het liefje van Adela, die haar in een geweldadige bui vermoordt ?

FotoHet is een boeiend libretto dat opgebouwd is in 15 scènes met elk een eigen titel, waarvan sommige tegelijkertijd opgevoerd worden in zogenaamde simultaanscènes. De muziek van Christian Jost is weliswaar moderne muziek, maar voelt toch niet vreemd aan. Martyn Brabbins leidt een gewoon symfonisch orkest, aangevuld met onder andere een piano en xylofoon, dat bij momenten vrij romantisch klinkt zonder de zangers ooit te overstemmen. Ook de vocale partijen lijken goed zingbaar zonder nodeloos de extremen van de tessituur op te zoeken. Jost gebruikt wel opvallend veel melismen, die soms naar coloraturen neigen, vooral dan voor de partijen van Ramon en Adela.

Guy Joosten was verantwoordelijk voor een heldere regie. Opvallend is het decor van Bettina Meyer dat bestaat uit verschillende kamertjes als de panelen van een altaarstuk. Ik kan me wel voorstellen dat de zichtbaarheid niet altijd even goed is voor wie op een zijbalkon of het amfitheater zit. Elk "paneel" ziet eruit als een schilderij, met weinig tot geen beweging. Zo heet de eerste scène "Pietà", wat letterlijk vertaald wordt door het beeld van Ramon die het lijk van Adela als in een piëta vasthoudt. Tegelijkertijd zien we op een ander paneel Gabriela in een gelijkaardige pose in de armen van de zigeuner liggen. Ondertussen staat het (beperkte) koor in het centrale paneel de krant te lezen terwijl de geruchtenmolen op gang komt. Dat verdubbelen, zoals die twee piëta's, zien we ook later als de moeder van Adela zelfmoord gepleegd heeft door zich op te hangen, en de stier die ook aan een touw bungelt.

Ook op vocaal vlak, is het een zeer geslaagde voorstelling. De jonge tenor Florian Hoffmann zingt Ramon met een mooie lyrische tenor. Gregg Baker is een imposante verschijning met een even imposante stem als "Der Fremde". Adela werd vertolkt met de frisse sopraan van Agneta Eichenholz, al klonk haar hoogte lichtjes snerpend. Ursula Hesse von den Steinen was een degelijke "Geliebte", maar kon me in het algemeen minder overtuigen. Bariton Michael Kraus was nog eens van de partij met zijn korrelige bariton in de rol van de "Schlachter". Erin Caves liet als de Jager een heldentenoriaal geluid horen.

Alles bij elkaar vond ik dit een zeer geslaagde creatie, die zeker de moeite loont om te gaan bekijken en beluisteren.

Publicatie: zaterdag 24 maart 2012 @ 11:00
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Andrea Chénier in München

Het is amper te geloven dat, toen een paar maanden geleden een nieuwe productie van Andrea Chénier in première ging, dit een creatie was voor München. En regisseur Philipp Stölzl heeft meteen de meest traditionele enscenering denkbaar bedacht, in een reeks poppenhuisdecors van Heike Vollmer.

Opera, 29-7-2017 8:50
2 opmerkingen

Les contes d'Hoffmann in München

Les Contes d'Hoffmann bij de Bayerische Opernfestspiele is een productie van 2011. Opvallend was dat ze de versie met dialogen brachten in plaats van de Giraud-recitatieven. Verder lieten twee van de hoofdrolzangers een week geleden weten dat ze om een of andere reden forfait moesten geven.

Opera, 28-7-2017 9:33
1 opmerking

La favorite in München

Gisteren stond La favorite op het programma van de Bayerische Opernfestspiele. Het is een herneming van een productie eerder dit seizoen, waarin Elina Garanca haar roldebuut maakte... spijtig genoeg in een productie die best zo snel mogelijk vergeten wordt.

Opera, 27-7-2017 9:29
3 opmerkingen

Wiener Blut in München

Gisteren nam de Bayerische Festspiele een snipperdag: het perfecte moment om eens bij de kleine broer op de Gärtnerplatz te gaan kijken en Wiener Blut mee te pikken. Hun theater is al een paar jaar gesloten voor renovatiewerken (en zou in het najaar terug opengaan) en dus werd voor de Strauss-operette uitgeweken naar het juweeltje van het Cuvilliéstheater.

Operette, 26-7-2017 10:06
0 opmerkingen

Oberon in München

Vorige week ging een nieuwe productie van Webers Oberon in première in het Prinzregententheater. Het is een voorstelling die hier en daar toch wat wensen openliet.

Opera, 25-7-2017 10:09
0 opmerkingen

Lady Macbeth in München

Mijn tweede voorstelling bij de Bayerische Opernfestspiele was ook een productie die eerder dit seizoen in première gegaan is. Voor Lady Macbeth uit het district Mtsensk hebben ze Harry Kupfer nog eens naar München gehaald.

Opera, 23-7-2017 10:00
0 opmerkingen

Semiramide in München

De Bayerische Opernfestspiele is altijd een combinatie van oudere producties, hernemingen uit het afgelopen seizoen en premières. David Aldens productie van Semiramide ging eerder dit seizoen in première met een overweldigende bezetting, aangevoerd door Joyce DiDonato. Dezelfde bezetting was ook van de partij op het festival.

Opera, 22-7-2017 9:31
0 opmerkingen

Gerhaher & Williams - Die schöne Magelone

Die schöne Magelone heeft niet dezelfde populariteit of de uitgebreide discografie als bijvoorbeeld een Winterreise of een Dichterliebe. Het is dan ook een leuke verrassing dat plots twee nieuwe opnames verschijnen, met inclusief de gesproken tussenteksten.

CD's, 15-7-2017 10:13
1 opmerking