ti guarda dal Grande Inquisitor

Rusalka in de Munt (2/2)

Vorige week hoorde ik de eerste bezetting van Rusalka, gisteren stond de tweede bezetting op het podium. Gemiddeld genomen is ze van een vergelijkbaar niveau, maar de krachtverhoudingen liggen iets anders.

Foto
foto © Sébastien Forthomme

De Russische Tatiana Monogarova is uiteraard een verbetering ten opzichte van Papatanasiu in de rol van Rusalka. Er zit veel meer beet in haar stem, die ook ruim klinkt in de lagere regionen waardoor ze ook in de dramatischere momenten kan overtuigen. Er kruipt soms wel een Slavische keelruis in haar stem, maar ik vind haar timbre een stuk boeiender om naar te luisteren.

L'udovit Ludha is een minder zelfverzekerde Prins dan Pavel Cernoch. Zijn liefdesaria op het einde van het eerste bedrijf liet een moeizame hoogte horen. Zijn stem verkleint soms ook, waardoor hij minder hoorbaar wordt. In vergelijking met Willard White is Frode Olsen een kleurloze Vodnik met vocale zwakheden in de hoogte. De stem van Carole Wilson is iets meer afgerond dan die van Renée Morloc, maar ze is wel een goede Jezibaba.

Over de productie van Stefan Herheim kan men blijven schrijven. Deze keer zat ik aan een andere kant van de zaal, waardoor weer andere details opvielen. Deze keer domineerde voor mij vooral het droom- of flashback-gegeven, een idee dat Herheim ook in de Amsterdamse Yevgenij Onegin toegepast heeft. Een andere mogelijke interpretatie van deze productie is dat er, tussen het moment dat Vodnik het straathoertje Rusalka kust, en het moment waarop hij zijn huis binnengaat en zijn vrouw (de Prinses) vermoordt, heel zijn fantasie of droom of verleden aan zich voorbij trekt. Een en ander maakt dat de productie "interessant" blijft. Ik ben er dan ook van overtuigd dat, mocht de Munt deze productie over vier jaar nog eens hernemen, ik nieuwe dingen zal blijven ontdekken.

Publicatie: woensdag 14 maart 2012 @ 18:48
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Parijs 2018-2019

Met drie operahuizen is Parijs één van de drukkere operasteden van Europa. De Opéra National de Paris heeft volgend seizoen weer een uitgebreide programmatie, weliswaar met een paar regisseurs die ik probeer te vermijden... De Opéra Comique is voorlopig iets minder interessant dan in de voorgaande seizoenen.

Toekomstmuziek, 20-8-2018 18:01
1 opmerking

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
2 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen