ti guarda dal Grande Inquisitor

Il Pirata in Antwerpen

De concertante opera van de Vlaamse Opera is dit seizoen weer een belcanto-werk. Twee jaar geleden was dat Norma en dit jaar is het Il Pirata... ook van Bellini en met de zelfde twee zangers in de hoofdrol.

In de eerste plaats is dat Michèle Crider in de rol van Imogene. Haar stem is nog altijd even indrukwekkend. Ze heeft geen probleem om de verzamelde krachten van het orkest en het koor plat te zingen, zonder dat ze daarbij de kleur of de klank van haar stem geweld aandoet. Maar volume is niet alles en haar piano's zijn navenant stevig uit de kluiten gewassen... alles is relatief.

De belcanto-probleempjes die ze bij Norma had, heeft ze nog altijd. Trillers (een van mijn stokpaardjes) moeten we uiteraard niet verwachten. Op haar legato is weliswaar niets aan te merken, maar als ze snel staccato moet zingen, gaat ze de mist in. Het gevolg is dat snelle arpeggio's meer klinken als strompelende portamenti. Maar als het wat trager gaat, is er helemaal geen probleem... zoals bijvoorbeeld in het stretta van het duet met Ernesto - waar ze samen vocaliseren - loopt alles van een leien dakje. Maar deze minpunten zijn misschien een kleine prijs die we moeten betalen, maar het blijft spijtig.

Wat me echter wel op mijn zenuwen werkte, is haar "geacteer" tijdens haar waanzinsscene. Naast overacting, bestaat er nu ook zoiets als "over-emoting". Tijdens het orkestrale voorspel begint ze al op haar stoel te wriemelen van de waanzin... sommigen noemen dit misschien doorvoelde inleving, ik vond het belachelijk lachwekkend.

Haar tenorpartner was ook weer Zoran Todorovich als Gualtiero. Hij heeft wel geen klassieke belcantostem, maar hij deed het behoorlijk. Bij de premiere verleden week ging het wel allemaal wat stroef, alhoewel de recitatieven wel in orde waren. Maar het was misschien niet geheel onverwacht, aangezien voor het tweede bedrijf aangekondigd werd dat hij ziek was. Het einde van het tweede bedrijf heeft hij zelfs niet meer gehaald, waardoor ze zijn laatste aria moesten knippen.

Voor de tweede voorstelling, gisteren, was hij nog altijd niet hersteld. Maar ondertussen hadden ze een vervanger gevonden... ene Niclas Oettermann. En hij was ronduit afgrijselijk, maar vermoedelijk was er niet veel keuze. Hij heeft wel een grote stem, maar ze rammelt langs alle kanten. Hij zet consequent elke noot te laag aan en glijdt dan naar de juiste noot. Zijn laag register klinkt nog redelijk, maar hij zet zoveel druk op de rest van de stem dat hij ook een ongezond vibrato gekweekt heeft. Daar komt dan nog eens bij dat hij lispelt en de combinatie van dit alles maakt dat je na vijf minuten zeeziek bent. Ik kon dan ook de moed niet opbrengen om hem in het tweede bedrijf nog eens te moeten ondergaan.

Maar gelukkig was er ook nog een bariton, in dit geval Zeljko Lucic, voor Ernesto die toonde dat er toch iemand weet wat belcanto betekent. Zijn interventies waren de hoogtepunten van de avond, te beginnen met zijn aria "Si, vincemmo" volgend op het soldatenkoor... hoogst opwindende zangkunst. En het al eerder vermelde duet met Imogene was voor mij zelfs het meest meeslepende moment van de avond.

Publicatie: donderdag 11 maart 2004 @ 19:31
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Lohengrin in de Munt (1/2)

Na bijna 30 jaar programmeert de Munt weer een Lohengrin. Olivier Py is, na Dialogues des Carmélites, voor de tweede keer dit seizoen te gast als regisseur. Alain Altinoglu stond in de orkestbak.

Opera, 21-4-2018 8:41
0 opmerkingen

Verdi-happening in deSingel

De jaarlijkse componistendag van deSingel was dit jaar gewijd aan Verdi met vier concerten... het eerste en het laatste met de Antwerp Symphony Orchestra onder leiding van Philippe Herreweghe.

Concert, 16-4-2018 17:39
0 opmerkingen

Le nozze di Figaro in Luik

De vorige Luikse Le nozze di Figaro speelde amper zes jaar geleden in de circustent. Vermoedelijk paste die productie niet in het operahuis. Hoe dan ook, komen ze nu met een prachtige nieuwe enscenering. Daarenboven hebben ze niemand minder dan Christophe Rousset als dirigent weten te strikken.

Opera, 11-4-2018 16:53
5 opmerkingen

Graham Johnson in deSingel

Vorig jaar behandelde Graham Johnson in zijn lezing-recital de eerste helft van Poulencs leven en liedoeuvre. Gisteren hoorden we de conclusie.

Liedrecital, 1-4-2018 9:45
0 opmerkingen

April 2018

Na Parsifal bij Opera Vlaanderen is het in april de beurt aan de Munt om een Wagner-opera te presenteren. Dat gebeurt met een nieuwe Py-productie van Lohengrin en twee bezettingen. De Waalse Opéra speelt Le nozze di Figaro. En wie tijdens het klara-festival Impressions de Pelléas gemist heeft, krijgt een herkansing in de Bijloke. De jaarlijkse componisten-happening van deSingel is dit jaar gewijd aan Verdi.

Toekomstmuziek, 30-3-2018 18:21
0 opmerkingen

BOZAR 2018-2019

Op het PSK-programma preiken volgend seizoen twee concertante opera's: Webers Der Freischütz en Lully's Armide. Verder een selectie oratoria, zoals Elias of Die Jahreszeiten (allebei o.l.v. Herreweghe). Bij de vocale concerten springt Ann Hallenberg in het oog...

Toekomstmuziek, 26-3-2018 17:12
3 opmerkingen

Florian Boesch in het PSK

"Alles wieder gut" is het thema van het Klara-festival. De tekst komt uit Die zwei blauen Augen van Mahler en werd vandaag uitgevoerd door Florian Boesch en Musicbanda Franui in het PSK.

Liedrecital, 25-3-2018 18:03
0 opmerkingen

Parsifal in Antwerpen

In 2013 kroonden de recensenten van Opernwelt Tatjana Gürbaca tot regisseur van het jaar voor haar enscenering van Parsifal. Vijf jaar later is Gürbaca weer afgezakt naar Antwerpen om de herneming van deze productie terug in te studeren.

Opera, 19-3-2018 16:19
19 opmerkingen