ti guarda dal Grande Inquisitor

Il Pirata in Antwerpen

De concertante opera van de Vlaamse Opera is dit seizoen weer een belcanto-werk. Twee jaar geleden was dat Norma en dit jaar is het Il Pirata... ook van Bellini en met de zelfde twee zangers in de hoofdrol.

In de eerste plaats is dat Michèle Crider in de rol van Imogene. Haar stem is nog altijd even indrukwekkend. Ze heeft geen probleem om de verzamelde krachten van het orkest en het koor plat te zingen, zonder dat ze daarbij de kleur of de klank van haar stem geweld aandoet. Maar volume is niet alles en haar piano's zijn navenant stevig uit de kluiten gewassen... alles is relatief.

De belcanto-probleempjes die ze bij Norma had, heeft ze nog altijd. Trillers (een van mijn stokpaardjes) moeten we uiteraard niet verwachten. Op haar legato is weliswaar niets aan te merken, maar als ze snel staccato moet zingen, gaat ze de mist in. Het gevolg is dat snelle arpeggio's meer klinken als strompelende portamenti. Maar als het wat trager gaat, is er helemaal geen probleem... zoals bijvoorbeeld in het stretta van het duet met Ernesto - waar ze samen vocaliseren - loopt alles van een leien dakje. Maar deze minpunten zijn misschien een kleine prijs die we moeten betalen, maar het blijft spijtig.

Wat me echter wel op mijn zenuwen werkte, is haar "geacteer" tijdens haar waanzinsscene. Naast overacting, bestaat er nu ook zoiets als "over-emoting". Tijdens het orkestrale voorspel begint ze al op haar stoel te wriemelen van de waanzin... sommigen noemen dit misschien doorvoelde inleving, ik vond het belachelijk lachwekkend.

Haar tenorpartner was ook weer Zoran Todorovich als Gualtiero. Hij heeft wel geen klassieke belcantostem, maar hij deed het behoorlijk. Bij de premiere verleden week ging het wel allemaal wat stroef, alhoewel de recitatieven wel in orde waren. Maar het was misschien niet geheel onverwacht, aangezien voor het tweede bedrijf aangekondigd werd dat hij ziek was. Het einde van het tweede bedrijf heeft hij zelfs niet meer gehaald, waardoor ze zijn laatste aria moesten knippen.

Voor de tweede voorstelling, gisteren, was hij nog altijd niet hersteld. Maar ondertussen hadden ze een vervanger gevonden... ene Niclas Oettermann. En hij was ronduit afgrijselijk, maar vermoedelijk was er niet veel keuze. Hij heeft wel een grote stem, maar ze rammelt langs alle kanten. Hij zet consequent elke noot te laag aan en glijdt dan naar de juiste noot. Zijn laag register klinkt nog redelijk, maar hij zet zoveel druk op de rest van de stem dat hij ook een ongezond vibrato gekweekt heeft. Daar komt dan nog eens bij dat hij lispelt en de combinatie van dit alles maakt dat je na vijf minuten zeeziek bent. Ik kon dan ook de moed niet opbrengen om hem in het tweede bedrijf nog eens te moeten ondergaan.

Maar gelukkig was er ook nog een bariton, in dit geval Zeljko Lucic, voor Ernesto die toonde dat er toch iemand weet wat belcanto betekent. Zijn interventies waren de hoogtepunten van de avond, te beginnen met zijn aria "Si, vincemmo" volgend op het soldatenkoor... hoogst opwindende zangkunst. En het al eerder vermelde duet met Imogene was voor mij zelfs het meest meeslepende moment van de avond.

Publicatie: donderdag 11 maart 2004 @ 19:31
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

April 2017

April wordt de maand van de hedendaagse opera. Tijdens het jaarlijkse Opera21-festival wordt onder andere Infinite Now gecreëerd bij Opera Vlaanderen. Tegelijkertijd herneemt de Munt Matsukaze.

Toekomstmuziek, 29-3-2017 18:35
0 opmerkingen

Het sluwe vosje in het Muntpaleis

Christophe Coppens heeft zijn operadebuut gemaakt als regisseur met Het sluwe vosje. Het is op zich wel een mooie en onderhoudende productie geworden, maar één die eigenlijk weinig te maken heeft met Janaceks opera.

Opera, 26-3-2017 8:44
1 opmerking

De Munt 2017-2018

Derde keer, goede keer ? Na pogingen met "Béatrice et Bénédict" en "De gouden haan" zullen de deuren van de Munt in september hopelijk weer openzwaaien met Pinocchio, de nieuwste Boesmans-opera die deze zomer in Aix gecreëerd zal worden.

Toekomstmuziek, 25-3-2017 15:08
1 opmerking

Elias in Antwerpen

Het was gisteren de derde keer dat ik in de nieuwe Koningin Elisabethzaal was. Naast nog een aantal onafgewerkte elementen in de inkomhal is de klimaatinstallatie een belangrijk probleem. Gisteren was het weer snikheet in de zaal... en het is nog maar maart. De opvoering van Mendelssohns Elias door het Collegium Vocale onder leiding van Philippe Herreweghe voldeed ook niet helemaal aan de verwachtingen.

Oratorium, 25-3-2017 8:25
0 opmerkingen

Agrippina in Antwerpen

De Agrippina-productie van Mariame Clément ging vijf jaar geleden in première in Gent. Eindelijk heeft deze productie de weg naar Antwerpen gevonden. Ze hoort nog altijd tot één van de beste producties van Opera Vlaanderen van de afgelopen jaren en is een absolute aanrader... ondanks het vroege beginuur en late einduur.

Opera, 24-3-2017 17:09
0 opmerkingen

Jérusalem in Luik

Het aantal vroege Verdi-opera's dat je regelmatig kan horen, is op één hand te tellen. Naast Nabucco en Macbeth kom je af en toe eens een Attila of een Ernani tegen... en dan meestal nog concertant. Het is dan ook meer dan lovenswaardig dat de Luikse Opera Jérusalem op het programma gezet heeft.

Opera, 22-3-2017 8:57
6 opmerkingen

Matthäus-Passion in het PSK

Ik heb zelden zoveel Nederlands horen spreken in het PSK. De Matthäus-Passion waarin ik gisteren verzeild geraakte, leek meer op een voorstelling voor familie en vrienden van het Octopus Kamerkoor en Le Concert d’Anvers... uiteraard onder de leiding van Bart Van Reyn. De zaal zat ook maar halfvol met allemaal lege balkons.

Oratorium, 18-3-2017 9:27
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in Antwerpen

Het Orchestre Philharmonique Royal de Liège was gisteren te gast in de Koningin Elisabethzaal voor een uitvoering van Hertog Blauwbaards burcht onder leiding van Christian Arming, voorafgegaan door het Adagio uit Mahlers Tiende.

Opera, 12-3-2017 9:43
3 opmerkingen