ti guarda dal Grande Inquisitor

Eine florentinische Tragödie en Gianni Schicchi

Van de drie niet-Puccini-opera's die tijdens het PucciniPlus-festival in Lyon opgevoerd werden, was Eine florentinische Tragödie van Zemlinsky de enige opera die ik al min of meer kende... van de Homoki-productie in de Munt.

Foto
foto © Stofleth

Eine florentinische Tragödie zou qua thema goed kunnen aansluiten bij Il tabarro: een koopman (Simone) betrapt zijn vrouw (Bianca) met haar geliefde (Guido Bardi) en hij vermoordt hem. De opera van Zemlinsky heeft echter een belangrijke ironische ondertoon, waardoor hij even goed bij Gianni Schicchi past. Beide opera's spelen zich uiteraard ook af in Firenze.

Georges Lavaudant heeft Eine florentinische Tragödie geënsceneerd als een intieme kameropera. Er werd een beperkte ruimte gecreëerd tussen hoge muren. In deze woonkamer is het onwaarschijnlijk dat Simone niet van in den beginne zou doorhebben hoe de vork aan de steel zit. Hij duwt Guido verbaal in de hoek om hem na het duel te wurgen.

Zemlinsky heeft bij deze opera een rijke partituur gecomponeerd, waar Wagneriaanse stemmen voor nodig zijn. Martin Winkler is bijna constant aan het woord als Simone. Hij beschikt over een kernige Heldenbariton, die pas op het einde - "Warum hast du mir nicht gesagt, dass du so schön" - een moment van vermoeidheid vertoont. Thomas Piffka beschikt over een stevige tenor om Guido Bardi te tekenen. Gun-Brit Barkmin was een correcte Bianca.

Foto
foto © Stofleth

Voor Gianni Schicchi zijn we ook in een woonkamer, een kamer die gedomineerd wordt door talloze brandkasten. In die brandkasten bewaart Buoso Donati vooral dozen gedroogde spaghetti en blikken pomodori. Het is slechts één voorbeeldje van de inventiviteit die David Pountney aan de dag legt om een wervelende enscenering te maken. De hele Donati-familie bestaat uit typetjes, van de ex-militair Betto over de verwijfde Marco tot Zita met haar looprek vol rozenkransen.

Werner Van Mechelen is onherkenbaar gemaakt als Gianni Schicchi met een valse neus, kaal hoofd en borstelige wenkbrauwen. Hij zingt bijna over de hele lijn een hoogst vermakelijke Schicchi. Alleen projecteren sommige van zijn Buoso-stemmetjes niet echt goed. Benjamin Bernheim, die voorzien was voor Rinuccio, had zich ziek gemeld. In zijn plaats werd Saimir Pirgu ingevlogen. Hij zong de rol eerder al in Parijs en hij maakte een overweldigende impact, veel meer dan in de gigantische Bastille. Ivana Rusko was tenslotte een mooie Lauretta.

Publicatie: dinsdag 7 februari 2012 @ 9:46
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Parijs 2018-2019

Met drie operahuizen is Parijs één van de drukkere operasteden van Europa. De Opéra National de Paris heeft volgend seizoen weer een uitgebreide programmatie, weliswaar met een paar regisseurs die ik probeer te vermijden... De Opéra Comique is voorlopig iets minder interessant dan in de voorgaande seizoenen.

Toekomstmuziek, 20-8-2018 18:01
1 opmerking

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
2 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrč Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrč Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen