ti guarda dal Grande Inquisitor

Sancta Susanna en Suor Angelica in Lyon

Paul Hindemith voelde zich rond 1920 geïnspireerd door Il trittico om ook een drieluik te componeren. Eén van die drie opera's, Sancta Susanna, heeft ook een religieus thema. Het is dan niet ver gezocht om deze korte eenakter - hij duurt amper 25 minuten - te koppelen aan Suor Angelica tijdens het PucciniPlus-festival van de opera van Lyon.

Foto
foto © Stofleth

Sancta Susanna was in 1922 een schandaal, niet in het minst omdat een halfnaakte kloosterzuster, Susanna, zich op de levensgrote gekruisigde Christus boven het altaar werpt. Aanleiding was de vertelling door de oude zuster Klementia tijdens een nachtwake dat 40 jaar eerder een andere zuster zich vergrepen had aan het kruisbeeld en nadien levend ingemetseld werd achter het altaar.

In de enscenering van John Fulljames wordt gesuggereerd dat er duivelse machten aan het werk zijn - de opera eindigt trouwens met het koor van de andere zusters die "Satana" zingen. De laatste helft van de opera is Susanna volledig naakt en haar lichaam staat vol vreemde (duivelse?) tekens. Er lijkt nog meer aan de hand te zijn in dat klooster, want op de gezichten van de andere kloosterzusters zijn ook symbolen zichtbaar. Enkel Klementia blijft ongeschonden.

Het is hoedanook een boeiende opera (die ik nog niet kende) waarvoor Hindemith een originele partituur gecomponeerd heeft met hypnotiserende orkestklanken, die me persoonlijk meer aansprak dan bijvoorbeeld de muziek die Schoenberg schreef voor Von heute auf morgen. Agnes Selma Weiland, Susanna, en Magdalena Anna Hofmann, Klementia, zongen met presente stem en perfecte dictie.

Foto
foto © Stofleth

Johan Engels was de decorontwerper voor beide opera's en beide scènebeelden zijn sterk verwant. In Sancta Susanna hangt centraal een groot kruisbeeld boven het altaar tegen een zwarte achtergrond. Voor Suor Angelica wordt dat een gigantisch Mariabeeld met daarvoor een doorzichtig watervat waarin op het einde de figuur van Angelica's zoontje verschijnt. De regie van David Pountney volgt de gebruikelijke keuzes met bijvoorbeeld een in zwart geklede Zia Principessa als contrast met de witte pijen van de zusters.

Csilla Boross is een bijna even goede Suor Angelica als Giorgetta. Haar "Senza mamma" gaat door merg en been, alhoewel de 'amor' op het einde van de aria meer dolcezza mocht krijgen. "Amici fiori" was dan weer wel vol tederheid als ze haar verwachting uitdrukt om haar zoontje in de dood terug te zien. Natascha Petrinsky was een goede Zia Principessa, alhoewel ik iets meer karakter verwachtte na haar expressieve Frugola.

Publicatie: maandag 6 februari 2012 @ 10:26
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Parijs 2018-2019

Met drie operahuizen is Parijs één van de drukkere operasteden van Europa. De Opéra National de Paris heeft volgend seizoen weer een uitgebreide programmatie, weliswaar met een paar regisseurs die ik probeer te vermijden... De Opéra Comique is voorlopig iets minder interessant dan in de voorgaande seizoenen.

Toekomstmuziek, 20-8-2018 18:01
1 opmerking

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
2 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen