ti guarda dal Grande Inquisitor

The enchanted island in Metropolis

De Met noemde hun wereldcreatie van The enchanted island een "barokfantasie". Het is een pastiche waarbij muziek van Handel, Vivaldi, Rameau en andere barokcomponisten een nieuw leven krijgen. Jeremy Sams heeft op basis van Shakespeare's "The tempest" en "A midsummer night's dream" een libretto geschreven waarbij de oorspronkelijke muziek een andere Engelstalige tekst krijgt.

Soms gaat de bewerking nog een stapje verder. Zo wordt de aria "Endless pleasure, endless love" uit Semele het kwartet "Days of pleasure, nights of love" van de twee koppels net voor ze schipbreuk lijden op het eiland van Prospero. De heks Sycorax, die in "The tempest" eigenlijk niet voorkomt en enkel vermeld wordt als de moeder van Caliban, krijgt in deze versie een prominente rol. Ze is de wrekende moeder, die me regelmatig aan Azucena doet denken.

Foto

De Met heeft alle registers opengetrokken om er een visueel spektakel van te maken. De productie van Phelim McDermott, waarvan we eerder ook al Satyagraha gezien hebben, is duidelijk geïnspireerd op de barokke theaterpraktijk met triplex decors en theatermachinerieën. Maar hij gebruikt ook video om magische effecten te creëren, bijvoorbeeld bij de toverkunsten van Ariel. Zijn regie gaat verder dan enkel de zingende zanger te regisseren. Ook als deze of gene zanger even niets te zingen heeft, wordt hij betrokken bij de actie. Dit geeft een dynamische eenheid aan de productie en wordt het niet de gala-voorstelling waarvoor ik enigszins gevreesd had. Kleurrijke kostuums en geëngageerde zangers doen de rest.

Dé ster van de avond was voor mij de Sycorax van Joyce DiDonato. Ze blijft haar grenzen telkens verleggen en overtreft ook deze keer weer zichzelf. Haar eerste wraakaria - "Maybe soon, maybe now" ("Morirò, ma vendicata" uit Teseo) - is een vocaal hoogstandje zonder weerga. Echt ontroeren doet ze in het tweede bedrijf met "Hearts that love can all be broken" ("Sventurati i miei sospiri" uit de cantate Il pianto di Maria). Ze is letterlijk hartverscheurend als ze haar zoon Caliban - een schitterende Luca Pisaroni - probeert te troosten nadat Miranda, de dochter van Prospero, hem heeft afgewezen.

Voor de lichte toets zorgt Danielle de Niese, die de travestie-rol Ariel zingt. Ik vind haar timbre niet altijd even boeiend en vaak te monochroom, maar ze weet wel versieringen aan te brengen en te overtuigen met haar acteerwerk.

De overwegend schitterende bezetting bevat echter ook een paar minpunten. De contratenor David Daniels kan me bijvoorbeeld weinig boeien als Prospero, alhoewel hij behoorlijk goed zingt. Maar de Neptunus van Placido Domingo beweegt zich als een vocale olifant in een barokke porseleinwinkel, niet gehinderd door stijl of het tempo van het orkest.

De live projectie in de Antwerpse Metropoliszaal verliep bijna vlekkeloos, op één hapering van een vijftal seconden na.

Publicatie: zondag 22 januari 2012 @ 22:04
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Iris Hendrickx - French Opera Arias

De Belgische sopraan Iris Hendrickx heeft haar debuut-CD gelanceerd. Het is een collectie van Franse opera-aria's geworden, begeleid door Patrick Fournillier en het Orchestra Sinfonica di Milano Giuseppe Verdi.

CD's, 19-6-2018 21:05
0 opmerkingen

Ilker Arcayürek - Der Einsame

Als een jonge tenor zijn eerste Schubert-CD opneemt, dan is de verleiding groot om met Die schöne Müllerin te beginnen. De Weense tenor Ilker Arcayürek en de pianist Simon Lepper zijn iets origineler.

CD's, 18-6-2018 18:55
0 opmerkingen

Carolyn Sampson - A Soprano's Schubertiade

Ik heb de sopraan Carolyn Sampson enkel nog maar live in oratorium gehoord, nog nooit als liedzangeres. Ze heeft de afgelopen jaren wel al een aantal mooie lied-CD's opgenomen, vooral met Franse muziek. Nu waagt ze zich voor de eerste keer aan Schubert, ook nu weer met haar vaste pianist Joseph Middleton. Een fantastische CD!

CD's, 16-6-2018 16:05
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in de Munt

Het afgelopen Muntseizoen was een seizoen van tweeluiken en ook de laatste productie bestond uit twee werken. Voor de pauze was dat Bartoks opera Hertog Blauwbaards burcht en na de pauze De wonderbaarlijke mandarijn... een pantomime-ballet, dat in de productie van Christophe Coppens meer pantomime dan ballet was waarbij de overacting niet geschuwd werd.

Opera, 14-6-2018 17:15
0 opmerkingen

Macbeth in Luik

De Luikse Opéra sluit het seizoen af met Macbeth in een nieuwe productie van Stefano Mazzonis di Pralafera. Paolo Arrivabeni dirigeert de gebruikelijke "Franse" versie, inclusief het totaal overbodig heksenballet, maar wel met het slot van de eerste versie.

Opera, 13-6-2018 15:29
2 opmerkingen

La clemenza di Tito in Antwerpen

Het kan toch nog, zelfs bij Opera Vlaanderen... een productie die er gewoon mooi uitziet. Mozarts laatste opera La clemenza di Tito heeft daarenboven een degelijke bezetting meegekregen, geleid door dirigent Stefano Montanari.

Opera, 2-6-2018 10:18
7 opmerkingen

Juni en juli 2018

Zowel Opera Vlaanderen als De Munt eindigen het seizoen met een opera die dateert uit het begin van de 20ste eeuw, respectievelijk De Speler van Prokofiev en Hertog Blauwbaards burcht van Bartok. Ondertussen komt Leo Nucci nog eens naar Luik, deze keer voor Macbeth. En het Brussels Mozartiade-festival begint de zomer met Cosi fan tutte.

Toekomstmuziek, 31-5-2018 19:28
0 opmerkingen