ti guarda dal Grande Inquisitor

The enchanted island in Metropolis

De Met noemde hun wereldcreatie van The enchanted island een "barokfantasie". Het is een pastiche waarbij muziek van Handel, Vivaldi, Rameau en andere barokcomponisten een nieuw leven krijgen. Jeremy Sams heeft op basis van Shakespeare's "The tempest" en "A midsummer night's dream" een libretto geschreven waarbij de oorspronkelijke muziek een andere Engelstalige tekst krijgt.

Soms gaat de bewerking nog een stapje verder. Zo wordt de aria "Endless pleasure, endless love" uit Semele het kwartet "Days of pleasure, nights of love" van de twee koppels net voor ze schipbreuk lijden op het eiland van Prospero. De heks Sycorax, die in "The tempest" eigenlijk niet voorkomt en enkel vermeld wordt als de moeder van Caliban, krijgt in deze versie een prominente rol. Ze is de wrekende moeder, die me regelmatig aan Azucena doet denken.

Foto

De Met heeft alle registers opengetrokken om er een visueel spektakel van te maken. De productie van Phelim McDermott, waarvan we eerder ook al Satyagraha gezien hebben, is duidelijk geïnspireerd op de barokke theaterpraktijk met triplex decors en theatermachinerieën. Maar hij gebruikt ook video om magische effecten te creëren, bijvoorbeeld bij de toverkunsten van Ariel. Zijn regie gaat verder dan enkel de zingende zanger te regisseren. Ook als deze of gene zanger even niets te zingen heeft, wordt hij betrokken bij de actie. Dit geeft een dynamische eenheid aan de productie en wordt het niet de gala-voorstelling waarvoor ik enigszins gevreesd had. Kleurrijke kostuums en geëngageerde zangers doen de rest.

Dé ster van de avond was voor mij de Sycorax van Joyce DiDonato. Ze blijft haar grenzen telkens verleggen en overtreft ook deze keer weer zichzelf. Haar eerste wraakaria - "Maybe soon, maybe now" ("Morirò, ma vendicata" uit Teseo) - is een vocaal hoogstandje zonder weerga. Echt ontroeren doet ze in het tweede bedrijf met "Hearts that love can all be broken" ("Sventurati i miei sospiri" uit de cantate Il pianto di Maria). Ze is letterlijk hartverscheurend als ze haar zoon Caliban - een schitterende Luca Pisaroni - probeert te troosten nadat Miranda, de dochter van Prospero, hem heeft afgewezen.

Voor de lichte toets zorgt Danielle de Niese, die de travestie-rol Ariel zingt. Ik vind haar timbre niet altijd even boeiend en vaak te monochroom, maar ze weet wel versieringen aan te brengen en te overtuigen met haar acteerwerk.

De overwegend schitterende bezetting bevat echter ook een paar minpunten. De contratenor David Daniels kan me bijvoorbeeld weinig boeien als Prospero, alhoewel hij behoorlijk goed zingt. Maar de Neptunus van Placido Domingo beweegt zich als een vocale olifant in een barokke porseleinwinkel, niet gehinderd door stijl of het tempo van het orkest.

De live projectie in de Antwerpse Metropoliszaal verliep bijna vlekkeloos, op één hapering van een vijftal seconden na.

Publicatie: zondag 22 januari 2012 @ 22:04
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Parijs 2018-2019

Met drie operahuizen is Parijs één van de drukkere operasteden van Europa. De Opéra National de Paris heeft volgend seizoen weer een uitgebreide programmatie, weliswaar met een paar regisseurs die ik probeer te vermijden... De Opéra Comique is voorlopig iets minder interessant dan in de voorgaande seizoenen.

Toekomstmuziek, 20-8-2018 18:01
1 opmerking

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
2 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen