ti guarda dal Grande Inquisitor

Cendrillon in de Munt

Het Muntseizoen is drie producties ver en na Médée en Oedipe krijgen we met Massenets Cendrillon de derde Franse opera op rij... het was ooit anders, in de tijd toen de Franse opera nog stiefmoederlijk behandeld werd. Een sprookjesopera als Cendrillon is een perfecte keuze voor de feestdagen. Zoals gewoonlijk bij Laurent Pelly, zorgt hij voor een verzorgde productie.

Foto
foto © Johan Jacobs

Voor het scènebeeld laten ze zich inspireren op het sprookje zelf, letterlijk. Op een sober decor in perkamentkleuren zijn de eerste paragrafen van het Assepoester-sprookje - "Il était une fois un gentilhomme..." - geschreven. Bij zijn vorige productie in de Munt - die andere romanfiguur, Don Quichotte - heeft hij hetzelfde procedé toegepast. En wie in 2000 La cenerentola in de Munt gezien heeft, herinnert zich wellicht dat François Schuiten zijn decor ook opgebouwd heeft rond het sprookjesboek.

Een leuk idee is om met de tekst te spelen. Zo zijn er niet alleen de stoelruggen die het woord "Cendrillon" vormen, maar ook de koets is opgebouwd uit de letters "Carrosse" en in de poort van het palais komt de tekst "Les portes du palais" verscheidene keren terug. Grappig is dan weer de stoet hunkerende prinsessen in spe die zich komen presenteren aan de prins, de ene in een nog gekkere jurk dan de andere. Gekke loopjes behoren ook tot het repertoire.

Maar dit alles is natuurlijk maar uiterlijk vertoon. Uiteindelijk gaat het over Cendrillon en haar "Prince Charmant" en hoe Laurent Pelly hun ontmoeting in scène zet. Het is ingebakken in het libretto, dat we nooit weten of het allemaal werkelijkheid is of toch maar een droom van Cendrillon. Pelly geeft hier ook geen antwoord op, wat uiteraard niet hoeft, en laat de "ware" toedracht van wat we meegemaakt hebben in het midden.

Ik heb de voorstelling twee keer gezien. Na de eerste keer vond ik het een zeer geslaagde voorstelling... onderhoudend met grappige, tedere en ontroerende momenten. Maar bij de tweede keer, was er eigenlijk niets dat me bijkomend aansprak. Echt goede producties geven niet al hun geheimen en details ineens prijs, maar in dit geval had ik het gevoel dat ik na één keer alles wel gezien had.

Foto
foto © Johan Jacobs

Een reden om de voorstelling toch twee keer te gaan zien, is het feit dat de Munt twee bezettingen voor Assepoester en de Prins voorzien heeft, in twee verschillende versies. De "eerste" bezetting is de klassieke met een sopraan en mezzo. In de tweede bezetting zingen een mezzo en tenor het koppel.

Persoonlijk vond ik de eerste versie het meest geslaagd. Niet in het minst omdat Anne-Catherine Gillet een overtuigendere Cendrillon is dan Rinat Shaham. Gillet wist me bijvoorbeeld te ontroeren met haar eerste aria "Reste au foyer, petit grillon". Bij Shaham ontbraken de zwevende hoge noten, die Gillet wel heeft en die haar karakter iets breekbaars en innemends geven. Wat de Prins betreft, is de keuze minder duidelijk. Sophie Marilley was aandoenlijker in "Allez, laissez-moi seul" dan Frédéric Antoun. Antoun was dan weer geloofwaardiger in de laatste bedrijven, waar de stem van Marilley minder present leek.

Net zoals eerder dit jaar in de Opéra Comique, zong Eglise Gutiérrez de rol van de Fee met sprankelende hoge noten en een onstuitbare stroom aan trillers. Assepoesters stiefmoeder en vader werden vertolkt door Nora Gubisch en Lionel Lhote. Vocaal is Gubisch een degelijke Mme de la Haltière, maar qua uitstraling komt ze niet in de buurt van Ewa Podlès die de rol in Parijs zong. Gubisch straalt wel hooghartigheid uit met haar opgetrokken wenkbrauwen maar ze probeert iets te nadrukkelijk subtiel grappig te zijn. In theorie zou Lhote de stem voor Pandolfe moeten hebben, maar hij mist nog wat maturiteit om deze vaderfiguur te vertolken.

Publicatie: donderdag 22 december 2011 @ 18:17
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen