ti guarda dal Grande Inquisitor

La forza del destino in UGC

De Parijse opera zendt ook live voorstellingen door naar verschillende bioscopen, zij het nog niet op de wereldwijde schaal als de Met en zonder ronddartelende operazanger-presentator die tijdens de pauze een microfoon in het gezicht van deze of gene zanger duwt. Zo was gisteren hun nieuwe productie van La forza del destino vanuit de Bastille te zien en te horen in de gouden zaal "Grand Eldorado" van UGC, die amper voor een kwart vol zat.

Foto

Het eerste wat opvalt, is dat de opera begint met het eerste bedrijf als een soort proloog waarin het noodlottig schot valt dat Leonora's vader doodt, nadien gevolgd door de ouverture. Op zich stoort me dat niet echt. Dat is dezelfde truuk die te horen is op oude live opnames uit de "Old Met", maar daar was het om de scènewisseling naar de herbergscène mogelijk te maken.

In de productie van Jean-Claude Auvray valt er weinig te wisselen. Het is een volledig open podium zonder decors, en met enkel een paar tafels en stoelen, een troon en een gigantisch kruisbeeld dat af en toe zichtbaar is. Voor de twee scènes waarin Preziosilla speelt, voorziet hij onderhoudende massascènes. Zo zou de herbergscène zo uit Carmen kunnen komen als Preziosilla, een donker klinkende Nadia Krasteva, ala Carmen op de tafel springt.

De enscenering is weinig geïnspireerd, wat veel ruimte laat aan de zangers om te schitteren... wat ze dan ook doen. Het is al een tijdje duidelijk aan het worden dat het Joel-tijdperk eerder gedomineerd wordt door grote stemmen - waar ik uiteraard niets op tegen heb - dan door diepgravende en ideeënrijke producties.

Violeta Urmana werd aangekondigd als "souffrante". Daar was zoals gewoonlijk weinig van te merken. Enkel tijdens de scène met Padre Guardiano, een degelijke Kwangchul Youn met rijke bas, moest ze een enkele keer gas terug nemen. Urmana heeft een grote stem, maar ze beschikt niet over alle kwaliteiten om Leonora te zingen. Alles klinkt vooral luid of luider. Zelfs in "Pace, pace" is er amper een piano-moment te bespeuren. Maar haar "maledizione" op het einde van de aria was dan weer wel overweldigend en ik kan me voorstellen dat dat in de zaal best wel opwindend geweest moet zijn.

Gebrek aan nuances waren er daarentegen niet bij haar twee mannelijke collega's. Marcelo Alvarez is, wat mij betreft, dé tenor van het moment wat het spinto Verdi-repertoire betreft. Hij zingt een schitterende Don Alvaro. Zijn grote scène "La vita è inferno" is een voorbeeld-uitvoering vol differentiatie, spelen met kleur, licht en schaduw. Het zelfde geldt voor de Vargas van Vladimir Stoyanov (hij was trouwens ooit als Enrico in Luik te horen). Hij beschikt ook over een breed palet. "Son Pereda" deed me denken aan Dulcamara, maar hij kan even goed de vertwijfeling en nadien de woede uitdrukken in "Urna fatale".

Bij de (relatief) kleine rollen moet zeker ook Fra Melitone vermeld worden. Nicola Alaimo hebben we recent nog als Figaro in Luik gehoord en als Melitone steelt hij moeiteloos de show. In zijn vertolking hoor je waar later Falstaff vandaan komt. Hij beschikt over een prachtige tekstprojectie en frasering, gevoel voor humor en weet dit ook vocaal over te brengen. Ik ben ervan overtuigd dat hij een geboren Falstaff is.

Publicatie: vrijdag 9 december 2011 @ 19:27
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Wiener Blut in München

Gisteren nam de Bayerische Festspiele een snipperdag: het perfecte moment om eens bij de kleine broer op de Gärtnerplatz te gaan kijken en Wiener Blut mee te pikken. Hun theater is al een paar jaar gesloten voor renovatiewerken (en zou in het najaar terug opengaan) en dus werd voor de Strauss-operette uitgeweken naar het juweeltje van het Cuvilliéstheater.

Operette, 26-7-2017 10:06
0 opmerkingen

Oberon in München

Vorige week ging een nieuwe productie van Webers Oberon in première in het Prinzregententheater. Het is een voorstelling die hier en daar toch wat wensen openliet.

Opera, 25-7-2017 10:09
0 opmerkingen

Lady Macbeth in München

Mijn tweede voorstelling bij de Bayerische Opernfestspiele was ook een productie die eerder dit seizoen in première gegaan is. Voor Lady Macbeth uit het district Mtsensk hebben ze Harry Kupfer nog eens naar München gehaald.

Opera, 23-7-2017 10:00
0 opmerkingen

Semiramide in München

De Bayerische Opernfestspiele is altijd een combinatie van oudere producties, hernemingen uit het afgelopen seizoen en premières. David Aldens productie van Semiramide ging eerder dit seizoen in première met een overweldigende bezetting, aangevoerd door Joyce DiDonato. Dezelfde bezetting was ook van de partij op het festival.

Opera, 22-7-2017 9:31
0 opmerkingen

Gerhaher & Williams - Die schöne Magelone

Die schöne Magelone heeft niet dezelfde populariteit of de uitgebreide discografie als bijvoorbeeld een Winterreise of een Dichterliebe. Het is dan ook een leuke verrassing dat plots twee nieuwe opnames verschijnen, met inclusief de gesproken tussenteksten.

CD's, 15-7-2017 10:13
1 opmerking

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Mozart heeft ook een - weliswaar beperkt aantal - liederen geschreven die niet mochten ontbreken op de "Midsummer Mozartiade". In het liedrecital van de Duits-Oekraïense sopraan Anke Herrmann en Lucas Blondeel werden die aangevuld met liederen van Haydn en Beethoven.

Liedrecital, 8-7-2017 9:11
0 opmerkingen

Don Giovanni in het Théâtre des Martyrs

Vorig jaar vond de eerste editie van de "Midsummer Mozartiade" plaats, maar is toen aan mijn aandacht ontsnapt. Gedurende een week worden concerten gegeven met hoofdzakelijk muziek van Mozart en ook één volledige opera. Vorig jaar was dat Nozze, dit jaar staan vier voorstellingen van Don Giovanni op het programma. Een correcte regie en een groep geëngageerde, relatief jonge, zangers maakten dit tot één van de betere Don Giovanni's die ik de afgelopen jaren gezien heb.

Opera, 7-7-2017 17:18
0 opmerkingen