ti guarda dal Grande Inquisitor

La forza del destino in UGC

De Parijse opera zendt ook live voorstellingen door naar verschillende bioscopen, zij het nog niet op de wereldwijde schaal als de Met en zonder ronddartelende operazanger-presentator die tijdens de pauze een microfoon in het gezicht van deze of gene zanger duwt. Zo was gisteren hun nieuwe productie van La forza del destino vanuit de Bastille te zien en te horen in de gouden zaal "Grand Eldorado" van UGC, die amper voor een kwart vol zat.

Foto

Het eerste wat opvalt, is dat de opera begint met het eerste bedrijf als een soort proloog waarin het noodlottig schot valt dat Leonora's vader doodt, nadien gevolgd door de ouverture. Op zich stoort me dat niet echt. Dat is dezelfde truuk die te horen is op oude live opnames uit de "Old Met", maar daar was het om de scènewisseling naar de herbergscène mogelijk te maken.

In de productie van Jean-Claude Auvray valt er weinig te wisselen. Het is een volledig open podium zonder decors, en met enkel een paar tafels en stoelen, een troon en een gigantisch kruisbeeld dat af en toe zichtbaar is. Voor de twee scènes waarin Preziosilla speelt, voorziet hij onderhoudende massascènes. Zo zou de herbergscène zo uit Carmen kunnen komen als Preziosilla, een donker klinkende Nadia Krasteva, ala Carmen op de tafel springt.

De enscenering is weinig geïnspireerd, wat veel ruimte laat aan de zangers om te schitteren... wat ze dan ook doen. Het is al een tijdje duidelijk aan het worden dat het Joel-tijdperk eerder gedomineerd wordt door grote stemmen - waar ik uiteraard niets op tegen heb - dan door diepgravende en ideeënrijke producties.

Violeta Urmana werd aangekondigd als "souffrante". Daar was zoals gewoonlijk weinig van te merken. Enkel tijdens de scène met Padre Guardiano, een degelijke Kwangchul Youn met rijke bas, moest ze een enkele keer gas terug nemen. Urmana heeft een grote stem, maar ze beschikt niet over alle kwaliteiten om Leonora te zingen. Alles klinkt vooral luid of luider. Zelfs in "Pace, pace" is er amper een piano-moment te bespeuren. Maar haar "maledizione" op het einde van de aria was dan weer wel overweldigend en ik kan me voorstellen dat dat in de zaal best wel opwindend geweest moet zijn.

Gebrek aan nuances waren er daarentegen niet bij haar twee mannelijke collega's. Marcelo Alvarez is, wat mij betreft, dé tenor van het moment wat het spinto Verdi-repertoire betreft. Hij zingt een schitterende Don Alvaro. Zijn grote scène "La vita è inferno" is een voorbeeld-uitvoering vol differentiatie, spelen met kleur, licht en schaduw. Het zelfde geldt voor de Vargas van Vladimir Stoyanov (hij was trouwens ooit als Enrico in Luik te horen). Hij beschikt ook over een breed palet. "Son Pereda" deed me denken aan Dulcamara, maar hij kan even goed de vertwijfeling en nadien de woede uitdrukken in "Urna fatale".

Bij de (relatief) kleine rollen moet zeker ook Fra Melitone vermeld worden. Nicola Alaimo hebben we recent nog als Figaro in Luik gehoord en als Melitone steelt hij moeiteloos de show. In zijn vertolking hoor je waar later Falstaff vandaan komt. Hij beschikt over een prachtige tekstprojectie en frasering, gevoel voor humor en weet dit ook vocaal over te brengen. Ik ben ervan overtuigd dat hij een geboren Falstaff is.

Publicatie: vrijdag 9 december 2011 @ 19:27
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen