ti guarda dal Grande Inquisitor

Der fliegende Holländer in Luik

Ik kan het me enkel in Luik voorstellen, Der fliegende Holländer opvoeren met een pauze in plaats van de gebruikelijke ononderbroken opvoering. Maar het valt wel te begrijpen aangezien het een co-productie is met de opera van San Francisco, waar de technische mogelijkheden uitgebreider zijn dan in de Luikse tent om de scènewisseling van het eerste naar het tweede bedrijf mogelijk te maken.

Foto

Regisseur Petrika Ionesco heeft een interessante Holländer bedacht, waarin het "gothic" element nog meer op de voorgrond komt dan gewoonlijk. Tijdens de geënsceneerde ouverture zien we Senta op een besneeuwd kerkhof ronddwalen. Een begrafenisstoet passeert en zombies klauteren uit de graven. De matrozen van de Hollander zijn trouwens ook zombies met de Hollander als opper-zombie. Hij is vastgekluisterd aan zijn anker en mag één keer om de zeven jaar zijn verkruimelde huid afpellen en aan land gaan om een reddende bruid te zoeken.

De opera eindigt weer op dat kerkhof met een gestorven Senta die haar tekenboek omklemt. Haar fascinatie voor de Hollander gaat verder dan enkel een oud schilderij en bijhorende mythe. Ze is letterlijk geobsedeerd en schildert, tekent en boetseert afbeeldingen van hem. Er wordt gesuggereerd dat Mary ook dezelfde obsessie had, tijdens die ouverture laat ze het schilderij van de Hollander achter op het kerkhof en lijkt jaloers te zijn op Senta dat zij wel de ontmoeting met de Hollander aandurft.

Scenisch was de voorstelling in orde, muzikaal was het een heel ander paar mouwen. Het eerste probleem is de dirigent Paolo Arrivabeni. Hij kiest op cruciale momenten - de monoloog van de Hollander, de ballade van Senta, hun duet op het einde van het tweede bedrijf - voor tergend trage tempo's. Traag en gedragen wordt pas expressief als de spanning ook blijft. Maar ik had constant het gevoel dat de zaak elk moment zou stilvallen waardoor alle cohesie uit deze scènes verdwijnt.

Het was vooral Mark Rucker als de Hollander die het meest te lijden had van deze aanpak. "Die Frist ist um" stuikte in elkaar en was dodelijk saai. Ik denk nochtans dat hij een goede Hollander zou kunnen zijn, hij heeft er het timbre en het postuur voor. Manuela Uhl was al een problematische Senta in Berlijn. Haar stem is er niet op vooruit gegaan. Haar laagte zwalpt met bedenkelijke intonatie en in de hoogte heeft ze een krijsende sopraan, waardoor ik blij was dat haar ballade "Traft ihr das Schiff" eindelijk gedaan was.

Alastair Miles is ook geen natuurlijke Wagnerzanger. Hij mist de echt diepe noten voor Daland. Heel het eerste bedrijf was hij op zoek om zijn stem juist te plaatsen. Pas bij zijn aria "Mögst du mein Kind" had hij ongeveer de juiste toon gevonden. De enige zanger die er met kop en schouders bovenuit stak, was Corby Welch. Eerder dit jaar heb ik hem ook een stralende Siegmund in Weimar horen zingen. Zijn Erik is even overtuigend, met een mooie stralende hoogte die perfect homogeen is met de rest van zijn stem.

Publicatie: woensdag 30 november 2011 @ 12:59
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
0 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen

Emöke Baráth in het Conservatorium

Wie herinnert zich Emöke Baráth nog ? Vier jaar geleden was ze finaliste van de Elisabethwedstrijd, maar ze viel niet in de prijzen. Gisteren was ze terug in Brussel voor een barokconcert in de vrij frisse concertzaal van het Brussels Muziekconservatorium.

Concert, 17-1-2018 17:24
0 opmerkingen

Tobias Berndt in het PSK

Oorspronkelijk zou Thomas E. Bauer gisteren een Bach-concert zingen in het PSK. Wegens ziekte moest hij afzeggen en werd hij vervangen door de bariton Tobias Berndt. Christoph Spering dirigeerde "Das Neue Orchester". Het programma bleef ongewijzigd met twee van de bekendste Bach-cantates voor solo-bas, en tussendoor Bachs Orkestsuite nr. 1 (BWV 1066).

Concert, 14-1-2018 8:59
0 opmerkingen

Hommage aan Alberto Zedda in Antwerpen

Alberto Zedda zou deze week 90 jaar geworden zijn. Het verjaardagsfeestje van Opera Vlaanderen werd een eerbetoon aan de vorig jaar overleden dirigent door negen zangers, het operakoor en dirigent Donato Renzetti. Voor de gelegenheid weken ze uit naar de Koningin Elisabethzaal.

Concert, 7-1-2018 10:17
2 opmerkingen

Januari 2018

De Munt opent het nieuwe jaar met een origineel tweeluik - Il prigioniero en Das Gehege - in een regie van Andrea Breth. Opera Vlaanderen speelt Falstaff in Gent. In Luik brengen ze een nieuwe productie van Carmen. In 2018 zijn er "ronde" verjaardagen van Gounod, Rossini, Debussy en Bernstein. De kans dat we veel Porpora of Lecocq te horen zullen krijgen, lijkt me dan weer vrij klein.

Toekomstmuziek, 1-1-2018 10:39
0 opmerkingen

Yevgenij Onegin in Dortmund

Yevgenij Onegin is één van mijn favoriete opera's. Voor mijn laatste voorstelling van 2017 keek ik dan ook uit naar de nieuwe productie in Dortmund... een slabakkende dirigent Gabriel Feltz gooide echter roet in het eten.

Opera, 31-12-2017 9:10
0 opmerkingen

Hamlet in Krefeld

Hamlet van Ambroise Thomas behoort tot de zelden opgevoerde Franse opera's. De opera van Krefeld brengt een mooie nieuwe productie van Helen Malkowsky met een middelmatige bezetting.

Opera, 30-12-2017 9:58
0 opmerkingen

Maria Stuarda in Duisburg

De Rheinoper van Duisburg brengt een nieuwe productie van Maria Stuarda in een regie van Guy Joosten. Het is niet zijn meest geïnspireerde creatie geworden...

Opera, 29-12-2017 9:45
0 opmerkingen