ti guarda dal Grande Inquisitor

Der fliegende Holländer in Luik

Ik kan het me enkel in Luik voorstellen, Der fliegende Holländer opvoeren met een pauze in plaats van de gebruikelijke ononderbroken opvoering. Maar het valt wel te begrijpen aangezien het een co-productie is met de opera van San Francisco, waar de technische mogelijkheden uitgebreider zijn dan in de Luikse tent om de scènewisseling van het eerste naar het tweede bedrijf mogelijk te maken.

Foto

Regisseur Petrika Ionesco heeft een interessante Holländer bedacht, waarin het "gothic" element nog meer op de voorgrond komt dan gewoonlijk. Tijdens de geënsceneerde ouverture zien we Senta op een besneeuwd kerkhof ronddwalen. Een begrafenisstoet passeert en zombies klauteren uit de graven. De matrozen van de Hollander zijn trouwens ook zombies met de Hollander als opper-zombie. Hij is vastgekluisterd aan zijn anker en mag één keer om de zeven jaar zijn verkruimelde huid afpellen en aan land gaan om een reddende bruid te zoeken.

De opera eindigt weer op dat kerkhof met een gestorven Senta die haar tekenboek omklemt. Haar fascinatie voor de Hollander gaat verder dan enkel een oud schilderij en bijhorende mythe. Ze is letterlijk geobsedeerd en schildert, tekent en boetseert afbeeldingen van hem. Er wordt gesuggereerd dat Mary ook dezelfde obsessie had, tijdens die ouverture laat ze het schilderij van de Hollander achter op het kerkhof en lijkt jaloers te zijn op Senta dat zij wel de ontmoeting met de Hollander aandurft.

Scenisch was de voorstelling in orde, muzikaal was het een heel ander paar mouwen. Het eerste probleem is de dirigent Paolo Arrivabeni. Hij kiest op cruciale momenten - de monoloog van de Hollander, de ballade van Senta, hun duet op het einde van het tweede bedrijf - voor tergend trage tempo's. Traag en gedragen wordt pas expressief als de spanning ook blijft. Maar ik had constant het gevoel dat de zaak elk moment zou stilvallen waardoor alle cohesie uit deze scènes verdwijnt.

Het was vooral Mark Rucker als de Hollander die het meest te lijden had van deze aanpak. "Die Frist ist um" stuikte in elkaar en was dodelijk saai. Ik denk nochtans dat hij een goede Hollander zou kunnen zijn, hij heeft er het timbre en het postuur voor. Manuela Uhl was al een problematische Senta in Berlijn. Haar stem is er niet op vooruit gegaan. Haar laagte zwalpt met bedenkelijke intonatie en in de hoogte heeft ze een krijsende sopraan, waardoor ik blij was dat haar ballade "Traft ihr das Schiff" eindelijk gedaan was.

Alastair Miles is ook geen natuurlijke Wagnerzanger. Hij mist de echt diepe noten voor Daland. Heel het eerste bedrijf was hij op zoek om zijn stem juist te plaatsen. Pas bij zijn aria "Mögst du mein Kind" had hij ongeveer de juiste toon gevonden. De enige zanger die er met kop en schouders bovenuit stak, was Corby Welch. Eerder dit jaar heb ik hem ook een stralende Siegmund in Weimar horen zingen. Zijn Erik is even overtuigend, met een mooie stralende hoogte die perfect homogeen is met de rest van zijn stem.

Publicatie: woensdag 30 november 2011 @ 12:59
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Christoph Prégardien in Zeist

Deze namiddag stonden twee tenor-recitals geprogrammeerd op het Zeister Liedfestival. Christoph Prégardien zong Schubert en Schumann. In het voorprogramma konden we kennis maken met de "rising star" Peter Harris.

Liedrecital, 27-5-2018 18:37
0 opmerkingen

Der Rose Pilgerfahrt in Zeist

Ik moet toegeven dat ik nog nooit van Der Rose Pilgerfahrt gehoord had. Het is een sprookjesoratorium van Schumann die gisteren in de originele pianoversie uitgevoerd werd in Zeist, met "onze" Jozef De Beenhouwer aan de piano.

Liedrecital, 27-5-2018 8:57
0 opmerkingen

Rising Stars in Zeist

Deze middag stonden er twee recitals op het programma. Eerst een dubbelrecital - oftewel twee halve recitals - met sopraan Harriet Burns voor de pauze en mezzo Bethan Langford na de pauze. Een uur later volgde een duo-recital met mezzo Barbara Kozelj en bariton Raoul Steffani. Ik heb het meest genoten van het eerste recital.

Liedrecital, 26-5-2018 23:46
0 opmerkingen

Mastercourse in Zeist

In het kader van het Liedfestival wordt aan jonge zangers de mogelijkheid geboden om zich te vervolmaken in een publieke mastercourse. Zes liedduo's namen deel aan de vierdaagse cursus die afgesloten werd met een presentatierecital.

Liedrecital, 26-5-2018 10:18
0 opmerkingen

Benjamin Appl in Zeist

"Lieder vom Orient" is een recitaltitel die verwachtingen schept, zeker als Graham Johnson de pianist is en je zijn programmeerkunsten kent. En met de bariton Benjamin Appl worden de verwachtingen nog wat hoger gespannen. Het draaide echter niet helemaal uit zoals ik verwacht of gehoopt had.

Liedrecital, 25-5-2018 23:27
0 opmerkingen

Thomas Oliemans in Zeist

Met Joseph von Eichendorff als de festivaldichter is het onvermijdelijk dat we op een bepaald moment Schumanns Eichendorff-Liederkreis te horen zouden krijgen. Vandaag was dat het geval met de Nederlandse bariton Thomas Oliemans en de immer geniale Malcolm Martineau aan de piano.

Liedrecital, 24-5-2018 22:56
0 opmerkingen

Meerstemmige Schumann en Brahms in Zeist

"Meine Töne still und heiter" was de titel die de kwartetavond van het Liedfestival van Zeist meegekregen had. Het is het eerste lied uit Schumanns Minnespiel dat centraal stond in een concert met meerstemmige liederen van Schumann en Brahms, uitgevoerd door vier solisten en met Matthias Lademann aan de piano.

Liedrecital, 23-5-2018 23:05
0 opmerkingen

Anna Lucia Richter in Zeist

Dit jaar heeft het Liedfestival van Zeist "Schubert en zijn opvolgers" als thema. Die opvolgers zijn dan vooral Schumann en Wolf. Een bijkomende rode draad is de dichter Eichendorff. In het openingsconcert van Anna Lucia Richter en Gerold Huber kregen we Schubert en Wolf, maar voor Eichendorff was het wachten tot de bisnummers.

Liedrecital, 22-5-2018 23:06
0 opmerkingen

Capriccio Première Portraits

Het Oostenrijkse platenlabel Capriccio is met "Première Portraits" een nieuwe reeks gestart. Hun doel is om jonge artiesten de kans te geven om een eerste CD op te nemen. Momenteel zijn er al zeven opnames uitgebracht, vier daarvan met Duitse liederen. Op één opname na, is Charles Spencer telkens de pianist.

CD's, 10-5-2018 14:43
0 opmerkingen

Mei 2018

Mei is een vrij rustige maand, onder andere omdat het Muntorkest de Elisabethwedstrijd moet begeleiden. Met de zomer in aantocht wordt de Landcommanderij weer omgebouwd tot een operazaal met dit jaar Il trovatore op het programma. Opera Vlaanderen brengt een nieuwe productie van La clemenza di Tito in een productie van Michael Hampe. In Luik spelen ze het vrij zelden uitgevoerde La donna del lago.

Toekomstmuziek, 1-5-2018 11:23
0 opmerkingen