ti guarda dal Grande Inquisitor

Der fliegende Holländer in Luik

Ik kan het me enkel in Luik voorstellen, Der fliegende Holländer opvoeren met een pauze in plaats van de gebruikelijke ononderbroken opvoering. Maar het valt wel te begrijpen aangezien het een co-productie is met de opera van San Francisco, waar de technische mogelijkheden uitgebreider zijn dan in de Luikse tent om de scènewisseling van het eerste naar het tweede bedrijf mogelijk te maken.

Foto

Regisseur Petrika Ionesco heeft een interessante Holländer bedacht, waarin het "gothic" element nog meer op de voorgrond komt dan gewoonlijk. Tijdens de geënsceneerde ouverture zien we Senta op een besneeuwd kerkhof ronddwalen. Een begrafenisstoet passeert en zombies klauteren uit de graven. De matrozen van de Hollander zijn trouwens ook zombies met de Hollander als opper-zombie. Hij is vastgekluisterd aan zijn anker en mag één keer om de zeven jaar zijn verkruimelde huid afpellen en aan land gaan om een reddende bruid te zoeken.

De opera eindigt weer op dat kerkhof met een gestorven Senta die haar tekenboek omklemt. Haar fascinatie voor de Hollander gaat verder dan enkel een oud schilderij en bijhorende mythe. Ze is letterlijk geobsedeerd en schildert, tekent en boetseert afbeeldingen van hem. Er wordt gesuggereerd dat Mary ook dezelfde obsessie had, tijdens die ouverture laat ze het schilderij van de Hollander achter op het kerkhof en lijkt jaloers te zijn op Senta dat zij wel de ontmoeting met de Hollander aandurft.

Scenisch was de voorstelling in orde, muzikaal was het een heel ander paar mouwen. Het eerste probleem is de dirigent Paolo Arrivabeni. Hij kiest op cruciale momenten - de monoloog van de Hollander, de ballade van Senta, hun duet op het einde van het tweede bedrijf - voor tergend trage tempo's. Traag en gedragen wordt pas expressief als de spanning ook blijft. Maar ik had constant het gevoel dat de zaak elk moment zou stilvallen waardoor alle cohesie uit deze scènes verdwijnt.

Het was vooral Mark Rucker als de Hollander die het meest te lijden had van deze aanpak. "Die Frist ist um" stuikte in elkaar en was dodelijk saai. Ik denk nochtans dat hij een goede Hollander zou kunnen zijn, hij heeft er het timbre en het postuur voor. Manuela Uhl was al een problematische Senta in Berlijn. Haar stem is er niet op vooruit gegaan. Haar laagte zwalpt met bedenkelijke intonatie en in de hoogte heeft ze een krijsende sopraan, waardoor ik blij was dat haar ballade "Traft ihr das Schiff" eindelijk gedaan was.

Alastair Miles is ook geen natuurlijke Wagnerzanger. Hij mist de echt diepe noten voor Daland. Heel het eerste bedrijf was hij op zoek om zijn stem juist te plaatsen. Pas bij zijn aria "Mögst du mein Kind" had hij ongeveer de juiste toon gevonden. De enige zanger die er met kop en schouders bovenuit stak, was Corby Welch. Eerder dit jaar heb ik hem ook een stralende Siegmund in Weimar horen zingen. Zijn Erik is even overtuigend, met een mooie stralende hoogte die perfect homogeen is met de rest van zijn stem.

Publicatie: woensdag 30 november 2011 @ 12:59
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Tisbe in Buxton

Eén van de kenmerken van het Buxton Festival is dat ze ook onbekende of zelden gespeelde opera's opvissen. De "pastorale opera" Tisbe van ene Giuseppe Antonio Brescianello past perfect in dat plaatje.

Opera, 18-7-2018 10:52
0 opmerkingen

Lucy Schaufer in Buxton

In het midden van Engeland, ongeveer 35 km ten zuidoosten van Manchester, ligt Buxton. Sinds 1979 organiseren ze er een festival dat een beetje aanvoelt als het Edinburgh Festival met zowel opera's, kamermuziek als liedrecitals, en er is zelfs een Fringe Festival dat als generale repetitie voor Edinburgh beschouwd wordt. Mijn eerste bezoek aan dit festival begon in het Pavilion Arts Centre met een recital van de mezzo Lucy Schaufer en haar pianist Huw Watkins.

Liedrecital, 17-7-2018 19:24
0 opmerkingen

Oberst Chabert in Bonn

Het seizoen van de opera van Bonn was het seizoen van de rariteiten met in het begin Penthesilea van Schoeck en op het einde Oberst Chabert van Hermann Wolfgang von Waltershausen... een opera en componist waar ik nog nooit van gehoord had.

Opera, 14-7-2018 9:22
4 opmerkingen

I due Foscari in Bonn

De opera van Bonn heeft de afgelopen jaren telkens een vroege opera van Verdi geprogrammeerd. De laatste in de reeks is I due Foscari.

Opera, 13-7-2018 9:09
0 opmerkingen

Eine Nacht in Venedig in Essen

Na Die Fledermaus is Eine Nacht in Venedig ongetwijfeld Strauss' bekendste operette. Anderhalf jaar geleden heeft het Brussels OperetteTheater het nog opgevoerd, maar in de praktijk moet je ervoor naar Duitsland... Essen bijvoorbeeld.

Operette, 12-7-2018 8:55
0 opmerkingen

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Net zoals vorig jaar heeft de Mozartiade weer een recital geprogrammeerd met sopraan Anke Herrmann en pianist Lucas Blondeel. Het was iets om naar uit te kijken en ze stelden niet teleur.

Liedrecital, 7-7-2018 8:57
0 opmerkingen

Cosi fan tutte in het Théâtre des Martyrs

Het festival Midsummer Mozartiade is aan zijn derde editie toe. Na Nozze en Don Giovanni lag het voor de hand dat ze nu de derde Da Ponte-opera, Cosi fan tutte, zouden brengen.

Opera, 6-7-2018 13:27
0 opmerkingen

De speler in Antwerpen

Opera Vlaanderen sluit het seizoen af met Prokofievs De speler, een opera die in de categorie "rariteiten" valt. Voor mij was het in alle geval de eerste keer dat ik deze opera hoorde.

Opera, 29-6-2018 13:34
2 opmerkingen