ti guarda dal Grande Inquisitor

Pelléas et Mélisande in Madrid

De symbolistische opera Pelléas et Mélisande en de symboliek die Robert Wilson altijd in zijn regie steekt, lijken voor elkaar gemaakt te zijn. Het hoeft dan ook niet te verbazen dat Gerard Mortier deze productie uit Salzburg, via Parijs, nu ook in het Teatro Real in Madrid programmeert. Later dit seizoen wordt ze trouwens nog eens hernomen in de Opéra Bastille.

Foto

De typische ingrediënten van een Wilson-productie zijn genoegzaam bekend. Op een decorloos podium bewegen de zangers in een choreografie van minutieuze arm- en handbewegingen tegen een achtergrond van meestal blauwe kleurgradiënten. Gezichten en handen worden gevangen in een spot. Andere decorelementen, zoals een zon, de ondergrondse put of een venstertje, worden ook met licht gecreëerd. Wie ooit een Wilson-productie gezien, zal het bekend voorkomen. Esthetisch verzorgd, maar koel en klinisch, met weinig emotie.

Dat emotieloze wordt nog versterkt doordat er nauwelijks contact is tussen de protagonisten. Enkel in het vierde bedrijf, als Pelléas en Mélisande hun wederzijdse liefde bekennen, raken hun handpalmen elkaar even. Ook heel de slotscène van het derde bedrijf met Golaud en Yniold is onverwacht fysiek... naar Wilsoniaanse maatstaven.

Misschien net doordat er meer beweging is, is die scène ook vocaal het sterkst. De Golaud van Laurent Naouri is natuurlijk fenomenaal en ik hoef niets meer toe te voegen aan wat ik al eerder over hem schreef, zoals eerder dit jaar in de concertante opvoering in Parijs. Voor de Yniold hebben ze gekozen voor een solist uit het Tölzer Knabenchor. Ik heb vaak problemen met het bezetten van een knaap in die rol, ook nu... zeker als het een zangertje is waarvan het einde van de knapenstem nabij is.

Met Yann Beuron hoorde ik eindelijk nog eens een tenor-Pelléas. Ik weet wel dat de partij voor een lichte bariton geschreven is. Maar ik heb nu eenmaal een lichte voorkeur voor een Pelléas die zich vocaal duidelijk onderscheidt van Golaud - hij is nu eenmaal zijn veel jongere halfbroer. Beuron is een stijlvolle Pelléas met heel mooi Frans, maar waarbij toch een verrassende spanning hoorbaar is in de hoogte tijdens het slotduet met Mélisande. Die Mélisande was de sopraan Camilla Tilling. Haar Frans is iets minder verstaanbaar, maar vocaal is het allemaal heel verzorgd zonder dat ze echter emotioneel diep gaat graven... maar dat kan natuurlijk ook aan de productie liggen.

Publicatie: donderdag 17 november 2011 @ 9:46
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roderick Williams in Buxton

Er was één voorstelling van het Buxton Festival dat het bordje "sold out" gekregen had. Publiekslieveling Roderick Williams en de pianist Iain Burnside lieten gisteren het Pavillion Arts Centre vollopen voor een uitvoering van Schuberts Winterreise.

Liedrecital, 20-7-2018 9:22
0 opmerkingen

Ashley Riches en Katherine Broderick in Buxton

Het liedrecital gisteren was een duo-recital met bas-bariton Ashley Riches en sopraan Katherine Broderick. Aan de piano zat Simon Lepper.

Liedrecital, 19-7-2018 10:16
0 opmerkingen

Tisbe in Buxton

Eén van de kenmerken van het Buxton Festival is dat ze ook onbekende of zelden gespeelde opera's opvissen. De "pastorale opera" Tisbe van ene Giuseppe Antonio Brescianello past perfect in dat plaatje.

Opera, 18-7-2018 10:52
0 opmerkingen

Lucy Schaufer in Buxton

In het midden van Engeland, ongeveer 35 km ten zuidoosten van Manchester, ligt Buxton. Sinds 1979 organiseren ze er een festival dat een beetje aanvoelt als het Edinburgh Festival met zowel opera's, kamermuziek als liedrecitals, en er is zelfs een Fringe Festival dat als generale repetitie voor Edinburgh beschouwd wordt. Mijn eerste bezoek aan dit festival begon in het Pavilion Arts Centre met een recital van de mezzo Lucy Schaufer en haar pianist Huw Watkins.

Liedrecital, 17-7-2018 19:24
0 opmerkingen

Oberst Chabert in Bonn

Het seizoen van de opera van Bonn was het seizoen van de rariteiten met in het begin Penthesilea van Schoeck en op het einde Oberst Chabert van Hermann Wolfgang von Waltershausen... een opera en componist waar ik nog nooit van gehoord had.

Opera, 14-7-2018 9:22
4 opmerkingen

I due Foscari in Bonn

De opera van Bonn heeft de afgelopen jaren telkens een vroege opera van Verdi geprogrammeerd. De laatste in de reeks is I due Foscari.

Opera, 13-7-2018 9:09
0 opmerkingen

Eine Nacht in Venedig in Essen

Na Die Fledermaus is Eine Nacht in Venedig ongetwijfeld Strauss' bekendste operette. Anderhalf jaar geleden heeft het Brussels OperetteTheater het nog opgevoerd, maar in de praktijk moet je ervoor naar Duitsland... Essen bijvoorbeeld.

Operette, 12-7-2018 8:55
0 opmerkingen

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Net zoals vorig jaar heeft de Mozartiade weer een recital geprogrammeerd met sopraan Anke Herrmann en pianist Lucas Blondeel. Het was iets om naar uit te kijken en ze stelden niet teleur.

Liedrecital, 7-7-2018 8:57
0 opmerkingen

Cosi fan tutte in het Théâtre des Martyrs

Het festival Midsummer Mozartiade is aan zijn derde editie toe. Na Nozze en Don Giovanni lag het voor de hand dat ze nu de derde Da Ponte-opera, Cosi fan tutte, zouden brengen.

Opera, 6-7-2018 13:27
0 opmerkingen