ti guarda dal Grande Inquisitor

Pelléas et Mélisande in Madrid

De symbolistische opera Pelléas et Mélisande en de symboliek die Robert Wilson altijd in zijn regie steekt, lijken voor elkaar gemaakt te zijn. Het hoeft dan ook niet te verbazen dat Gerard Mortier deze productie uit Salzburg, via Parijs, nu ook in het Teatro Real in Madrid programmeert. Later dit seizoen wordt ze trouwens nog eens hernomen in de Opéra Bastille.

Foto

De typische ingrediënten van een Wilson-productie zijn genoegzaam bekend. Op een decorloos podium bewegen de zangers in een choreografie van minutieuze arm- en handbewegingen tegen een achtergrond van meestal blauwe kleurgradiënten. Gezichten en handen worden gevangen in een spot. Andere decorelementen, zoals een zon, de ondergrondse put of een venstertje, worden ook met licht gecreëerd. Wie ooit een Wilson-productie gezien, zal het bekend voorkomen. Esthetisch verzorgd, maar koel en klinisch, met weinig emotie.

Dat emotieloze wordt nog versterkt doordat er nauwelijks contact is tussen de protagonisten. Enkel in het vierde bedrijf, als Pelléas en Mélisande hun wederzijdse liefde bekennen, raken hun handpalmen elkaar even. Ook heel de slotscène van het derde bedrijf met Golaud en Yniold is onverwacht fysiek... naar Wilsoniaanse maatstaven.

Misschien net doordat er meer beweging is, is die scène ook vocaal het sterkst. De Golaud van Laurent Naouri is natuurlijk fenomenaal en ik hoef niets meer toe te voegen aan wat ik al eerder over hem schreef, zoals eerder dit jaar in de concertante opvoering in Parijs. Voor de Yniold hebben ze gekozen voor een solist uit het Tölzer Knabenchor. Ik heb vaak problemen met het bezetten van een knaap in die rol, ook nu... zeker als het een zangertje is waarvan het einde van de knapenstem nabij is.

Met Yann Beuron hoorde ik eindelijk nog eens een tenor-Pelléas. Ik weet wel dat de partij voor een lichte bariton geschreven is. Maar ik heb nu eenmaal een lichte voorkeur voor een Pelléas die zich vocaal duidelijk onderscheidt van Golaud - hij is nu eenmaal zijn veel jongere halfbroer. Beuron is een stijlvolle Pelléas met heel mooi Frans, maar waarbij toch een verrassende spanning hoorbaar is in de hoogte tijdens het slotduet met Mélisande. Die Mélisande was de sopraan Camilla Tilling. Haar Frans is iets minder verstaanbaar, maar vocaal is het allemaal heel verzorgd zonder dat ze echter emotioneel diep gaat graven... maar dat kan natuurlijk ook aan de productie liggen.

Publicatie: donderdag 17 november 2011 @ 9:46
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

La favorite in München

Gisteren stond La favorite op het programma van de Bayerische Opernfestspiele. Het is een herneming van een productie eerder dit seizoen, waarin Elina Garanca haar roldebuut maakte... spijtig genoeg in een productie die best zo snel mogelijk vergeten wordt.

Opera, 27-7-2017 9:29
0 opmerkingen

Wiener Blut in München

Gisteren nam de Bayerische Festspiele een snipperdag: het perfecte moment om eens bij de kleine broer op de Gärtnerplatz te gaan kijken en Wiener Blut mee te pikken. Hun theater is al een paar jaar gesloten voor renovatiewerken (en zou in het najaar terug opengaan) en dus werd voor de Strauss-operette uitgeweken naar het juweeltje van het Cuvilliéstheater.

Operette, 26-7-2017 10:06
0 opmerkingen

Oberon in München

Vorige week ging een nieuwe productie van Webers Oberon in première in het Prinzregententheater. Het is een voorstelling die hier en daar toch wat wensen openliet.

Opera, 25-7-2017 10:09
0 opmerkingen

Lady Macbeth in München

Mijn tweede voorstelling bij de Bayerische Opernfestspiele was ook een productie die eerder dit seizoen in première gegaan is. Voor Lady Macbeth uit het district Mtsensk hebben ze Harry Kupfer nog eens naar München gehaald.

Opera, 23-7-2017 10:00
0 opmerkingen

Semiramide in München

De Bayerische Opernfestspiele is altijd een combinatie van oudere producties, hernemingen uit het afgelopen seizoen en premières. David Aldens productie van Semiramide ging eerder dit seizoen in première met een overweldigende bezetting, aangevoerd door Joyce DiDonato. Dezelfde bezetting was ook van de partij op het festival.

Opera, 22-7-2017 9:31
0 opmerkingen

Gerhaher & Williams - Die schöne Magelone

Die schöne Magelone heeft niet dezelfde populariteit of de uitgebreide discografie als bijvoorbeeld een Winterreise of een Dichterliebe. Het is dan ook een leuke verrassing dat plots twee nieuwe opnames verschijnen, met inclusief de gesproken tussenteksten.

CD's, 15-7-2017 10:13
1 opmerking

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Mozart heeft ook een - weliswaar beperkt aantal - liederen geschreven die niet mochten ontbreken op de "Midsummer Mozartiade". In het liedrecital van de Duits-Oekraïense sopraan Anke Herrmann en Lucas Blondeel werden die aangevuld met liederen van Haydn en Beethoven.

Liedrecital, 8-7-2017 9:11
0 opmerkingen

Don Giovanni in het Théâtre des Martyrs

Vorig jaar vond de eerste editie van de "Midsummer Mozartiade" plaats, maar is toen aan mijn aandacht ontsnapt. Gedurende een week worden concerten gegeven met hoofdzakelijk muziek van Mozart en ook één volledige opera. Vorig jaar was dat Nozze, dit jaar staan vier voorstellingen van Don Giovanni op het programma. Een correcte regie en een groep geëngageerde, relatief jonge, zangers maakten dit tot één van de betere Don Giovanni's die ik de afgelopen jaren gezien heb.

Opera, 7-7-2017 17:18
0 opmerkingen