ti guarda dal Grande Inquisitor

Siegfried in Metropolis

Na Das Rheingold en Die Walküre vielen er nog weinig verrassingen te verwachten voor de Siegfried-productie van Robert Lepage. De machine met 24 planken domineert weer het scènebeeld. Vernuftige videoprojecties evoceren rots- en waterpartijen, oplaaiend vuur en een stemgestuurd Woudvogeltje. Nieuw is wel de dirigent Fabio Luisi, die insprong voor James Levine die herstelt van een operatie.

Foto
foto © Ken Howard

Het eerste bedrijf van Siegfried behoort tot mijn favoriete bedrijven uit de Ring, zeker met een Mime van wereldklasse als Gerhard Siegel. Tijdens het interviewtje met Renée Fleming tijdens de eerste pauze, kregen we te horen dat hij ondertussen al meer dan 100 Mimes op zijn teller heeft staan... en dat merk je aan alles wat hij doet. Vaak zijn het details, die vermoedelijk niet zichtbaar zijn voor de meerderheid van het publiek in de zaal, zoals zijn nerveuze knipoog - de "garstigen Zwicker" zoals Siegfried het noemt.

Om de afwisseling tussen de "vriendelijke" en de echte/zwarte Mime te verduidelijken in de derde scène, neemt hij telkens zijn brilletje af als hij over zijn ware gevoelens zingt. Maar dat soort truken heeft hij eigenlijk niet nodig. Het arsenaal stemmetjes en kleuren waarover hij beschikt, is onuitputtelijk. Neem bijvoorbeeld zijn reactie op Wotans "Wanderer heisst mich die Welt":

So rühre dich fort und raste nicht hier,
heisst dich "Wanderer" die Welt!

De manier waarop hij die aanhalingstekens zingt, door voor één woord zijn stem iets zwaarder te maken en spottend Wotan nadoet, getuigt van een diepe vertrouwdheid met de tekst. Het zijn dit soort details die het een plezier maken om naar zijn interpretatie van Mime te luisteren.

Bryn Terfel zong weer Wotan, alias de Wanderer. Het is een zeer humane Wotan geworden, die berust in zijn lot. Hij lijkt wel gebroken te zijn nadat Siegfried zijn speer versplinterd heeft, maar het glimlachje waarmee hij de scène besluit, geeft wel aan dat zijn doel bereikt is en dat de hoop op het verbreken van de Ring-vloek nu in handen van Siegfried ligt.

Die Siegfried had oorspronkelijk Gary Lehman moeten geweest zijn. Hij was tijdens de vorige Met-Ring nog halverwege Die Walküre ingesprongen om Domingo te vervangen als Siegmund en zou nu zijn eerste Siegfried zingen. Maar hij was tijdens de repetities ziek gevallen (intendant Peter Gelb leek tijdens één van de pauzes te suggereren dat Siegfried boven zijn mogelijkheden ligt).

De Siegfrieds zijn niet dik gezaaid, maar toch slaagde de Met erin om de Texaan Jay Hunter Morris als vervanger te vinden. Volgens zijn website was hij al de reserve-Siegfried in Seattle en Los Angeles en heeft hij de jonge Siegfried eerder dit jaar voor het eerst in San Francisco gezongen. Met een tomeloze energie heeft hij zich op zijn Met-debuut gestort met een redelijk bevredigend resultaat.

In het eerste bedrijf zat zijn hoogte nog niet helemaal juist, maar hij zong wel een goed Schmiede-Lied. Het tweede bedrijf was zijn beste moment met vooral lyrische ontboezemingen, zoals een ontroerende mijmering over zijn afkomst. In het derde bedrijf moet hij opboksen tegen een frisse Brünnhilde, maar brengt het tot een goed einde alhoewel hij zichtbaar alle reserves moet aanspreken.

Ik blijf onoverkomelijke problemen hebben met de Brünnhilde van Deborah Voigt. Ook in haar relatief kort optreden in Siegfried kon ze me niet overtuigen. Dit heeft deels te maken met de klank van haar stem die me totaal niet ligt. Er zit een lelijke glans op haar stem, haar Duits is vaak onverstaanbaar en ik stel me vragen bij haar toonvastheid. Ik hou mijn hart al vast voor Götterdämmerung.

Publicatie: zondag 6 november 2011 @ 10:11
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Sylvia Schwartz in deSingel

Van Juliane Banse tot Christiane Karg... sopranen die schitterend Lieder zingen, zijn er genoeg. Maar wat mij betreft, staat Sylvia Schwartz bovenaan als dé liedsopraan van het moment. Voeg daarbij nog de meesterliedpianist Wolfram Rieger en deSingel heeft een absoluut topduo om haar liedseizoen te openen.

Liedrecital, 17-9-2017 10:30
0 opmerkingen

Pinocchio in de Munt

Het aantal klassieke sprookjes dat tot opera verwerkt werd, is vrij beperkt met de twee Assepoesters en "Hans en Grietje". De meest recente opera van componist Philippe Boesmans en librettist Joël Pommerat is Pinocchio en heeft alles in zich om snel deel uit te gaan maken van het repertoire. De opera werd de afgelopen zomer gecreëerd op het Festival van Aix en is nu als co-productie in de heropende Munt te zien.

Opera, 13-9-2017 17:37
4 opmerkingen

Claron McFadden in deSingel

Honderd jaar geleden - meer exact op 15 oktober 1917 - werd Gretha Zelle, beter bekend als Mata Hari, in Vincennes geëxecuteerd door een vuurpeloton op verdenking van spionage. Reden voor Muziektheater Transparant om een productie aan haar te wijden onder de vorm van een theatraal liedrecital in een regie van Jean Lacornerie. De productie ging gisteren in deSingel in première.

Liedrecital, 9-9-2017 10:25
0 opmerkingen

Italienisches Liederbuch in Schwarzenberg

De Schubertiade Schwarzenberg werd afgesloten met een duorecital van Christoph Prégardien en Julia Kleiter. Op het programma stond slechts één werk... Hugo Wolfs Italienisches Liederbuch, met Michael Gees aan de piano.

Liedrecital, 3-9-2017 18:00
5 opmerkingen

Meisterkurs in Schwarzenberg

De afgelopen week hebben Thomas Quasthoff en Justus Zeyen een dagelijkse "Meisterkurs" geanimeerd. Deze voormiddag werd de week afgesloten met een slotconcert.

Liedrecital, 2-9-2017 22:52
0 opmerkingen

September 2017

Het bespreekbureau heeft zijn intrek al genomen in de Munt. En op 5 september gaan de deuren weer open met de jongste Boesmans, Pinocchio, die eerder deze zomer op het festival van Aix gecreëerd werd in een regie van Joël Pommerat. Opera Vlaanderen opent het seizoen met de Korngold-rariteit Das Wunder der Heliane en met Puccini's Manon Lescaut staat in Luik een klassieker op het programma.

Toekomstmuziek, 20-8-2017 15:40
0 opmerkingen