ti guarda dal Grande Inquisitor

Gianni Schicchi in Wexford

De tweede eenakter van het Wexford-festival is Gianni Schicchi. Weliswaar geen echt onbekend werk van Puccini, maar wel één met verschillende rolletjes zodat de volledige familie van Buoso Donati met jonge zangers bezet kan worden. Ook deze keer werden die gerecruteerd uit het "Chorus of Wexford Festival Opera".

Foto
foto © Clive Barda

Deze "Shortworks", zoals de serie hier in Wexford benoemd wordt, worden niet opgevoerd in het operahuis, maar in de feestzaal van het Whites Hotel, wat een paar beperkingen oplevert. Het is een volledig vlakke zaal waarop een verhoogd podium gebouwd werd. Er worden zoveel mogelijk zitplaatsen ingeduwd als mogelijk, waardoor de rijen nog dichter bij elkaar staan dan de economy class van Iberia Airlines. Het is dan ook zaak van op tijd te zijn om één van de gangplaatsen te bemachtigen. Er zijn uiteraard geen podiummachinerieën, maar voor Gianni Schicchi is dat ook niet echt nodig. Een nagebouwde Florentijnse kamer rond een hemelbed volstaat.

Voordat opera écht begint, speelt Roberto Recchia (tevens de regisseur van het stuk) de dood van Buoso Donati. Op de radio horen we een krakende plaat van "Firenze è un albero fiorito" en op het moment dat de tenor zijn hoge noot zingt, valt hij dood in zijn soepbord... en begint de korte ouverture. Andrea Grant speelde op de piano. Wat volgt, zijn alle klassieke ingrediënten die we in elke Gianni Schicchi tegenkomen: het zoeken naar het testament met rondvliegende papieren, grapjes met het lijk, afscheid van Firenze met een zwaaiende vuist, ...

In het algemeen, was het een geslaagde voorstelling maar het blijft een komische opera en de timing in een komedie moet perfect zijn. Dat was echter niet altijd het geval. Vooral de climax van de opmaak van het nieuwe testament, waarbij "Buoso" een deel nalaat aan zijn "goede vriend" Gianni Schicchi en tegelijkertijd de familie in de hand moet houden, was wat rommelig en had niet het effect dat die scene kan hebben. Ook het optreden van de notaris en zijn getuigen was aan de zwakke kant.

Zoals gezegd werd bijna de volledige bezetting gevonden in het koor. Daarbij vielen vooral de uitstekende stemmen van Alessandro Spina (Simone) en Marcin Gesla (Betto di Signa) op. De Lauretta van Marcella Walsh kwam zenuwachtig over, waardoor haar stem niet echt vrij klonk... maar ze kreeg wel een applausje voor "O mio babbino caro". Ugo Kim heeft alle noten voor Rinuccio, maar doet er nog niet veel mee.

De titelpartij werd gezongen door Alessandro Luongo. Hij zingt tevens een van de hoofdrollen in Gianni di Parigi van Donizetti... één van de drie avondopera's van het festival, waar ik trouwens geen kaart voor vastgekregen heb (die voorstelling was al op miraculeuze manier uitverkocht voor de kaartverkoop begon). Hij zingt met een prachtige bariton en met veel stijlgevoel, inclusief het klassieke nasale stemmetje voor Buoso. Hij staat duidelijk een niveau hoger dan de rest van de bezetting. Zijn waarschuwing aan de Donati's - Addio Firenze - was een hoogtepunt van de voorstelling.

Publicatie: zondag 30 oktober 2011 @ 19:34
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
0 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen

Emöke Baráth in het Conservatorium

Wie herinnert zich Emöke Baráth nog ? Vier jaar geleden was ze finaliste van de Elisabethwedstrijd, maar ze viel niet in de prijzen. Gisteren was ze terug in Brussel voor een barokconcert in de vrij frisse concertzaal van het Brussels Muziekconservatorium.

Concert, 17-1-2018 17:24
0 opmerkingen

Tobias Berndt in het PSK

Oorspronkelijk zou Thomas E. Bauer gisteren een Bach-concert zingen in het PSK. Wegens ziekte moest hij afzeggen en werd hij vervangen door de bariton Tobias Berndt. Christoph Spering dirigeerde "Das Neue Orchester". Het programma bleef ongewijzigd met twee van de bekendste Bach-cantates voor solo-bas, en tussendoor Bachs Orkestsuite nr. 1 (BWV 1066).

Concert, 14-1-2018 8:59
0 opmerkingen

Hommage aan Alberto Zedda in Antwerpen

Alberto Zedda zou deze week 90 jaar geworden zijn. Het verjaardagsfeestje van Opera Vlaanderen werd een eerbetoon aan de vorig jaar overleden dirigent door negen zangers, het operakoor en dirigent Donato Renzetti. Voor de gelegenheid weken ze uit naar de Koningin Elisabethzaal.

Concert, 7-1-2018 10:17
2 opmerkingen

Januari 2018

De Munt opent het nieuwe jaar met een origineel tweeluik - Il prigioniero en Das Gehege - in een regie van Andrea Breth. Opera Vlaanderen speelt Falstaff in Gent. In Luik brengen ze een nieuwe productie van Carmen. In 2018 zijn er "ronde" verjaardagen van Gounod, Rossini, Debussy en Bernstein. De kans dat we veel Porpora of Lecocq te horen zullen krijgen, lijkt me dan weer vrij klein.

Toekomstmuziek, 1-1-2018 10:39
0 opmerkingen

Yevgenij Onegin in Dortmund

Yevgenij Onegin is één van mijn favoriete opera's. Voor mijn laatste voorstelling van 2017 keek ik dan ook uit naar de nieuwe productie in Dortmund... een slabakkende dirigent Gabriel Feltz gooide echter roet in het eten.

Opera, 31-12-2017 9:10
0 opmerkingen

Hamlet in Krefeld

Hamlet van Ambroise Thomas behoort tot de zelden opgevoerde Franse opera's. De opera van Krefeld brengt een mooie nieuwe productie van Helen Malkowsky met een middelmatige bezetting.

Opera, 30-12-2017 9:58
0 opmerkingen

Maria Stuarda in Duisburg

De Rheinoper van Duisburg brengt een nieuwe productie van Maria Stuarda in een regie van Guy Joosten. Het is niet zijn meest geïnspireerde creatie geworden...

Opera, 29-12-2017 9:45
0 opmerkingen