ti guarda dal Grande Inquisitor

Double Trouble in Wexford

Het Wexford Operafestival werd precies 60 jaar geleden opgericht door Dr. Tom Walsh. Er stond toen één opera op het programma: The rose of Castile van Michael William Balfe. Ik hoor iedereen al denken... Wat !? Van wie !? 60 jaar later kan je die vragen nog altijd stellen bij het bekijken van het festivalprogramma.

Het is een traditie en handelsmerk geworden om onbekende opera's - meestal uit de 19de eeuw - op te voeren met meestal jonge zangers. Hier geen "Aida" of "Parsifal", maar "Un giorno di regno" of "Das Liebesverbot". En als ze dan toch "La bohème" of "Il barbiere di Siviglia" opvoeren, dan is het die van Leoncavallo of Paisiello. Bij het overlopen van de programma's van de laatste 20 jaar, vind ik maar één opera die min-of-meer tot het standaard repertoire kan gerekend worden... "Rusalka" van Dvorak, maar tien jaar eerder speelden ze bijvoorbeeld ook die van Dargomizhsky.

Mijn eerste dag op het festival bestond uitsluitend uit randprogrammatie. In de voormiddag gaf Brian Dickie een lezing ter gelegenheid van de 60ste verjaardag van het festival en tevens de 100ste verjaardag van Tom Walsh. Dickie volgde in 1967 Walsh op als artistiek leider van het festival. Hij haalde herinneringen op - zoals Mirella Freni in "I puritani" (1962) of Janet Baker in "La gazza ladra" (1959) - en vertelde over zijn eigen periode als directeur.

Tijdens het festival zijn er lunchrecitals in de St Iberius Church met solisten uit de opera's. Vandaag hoorde ik de Ierse sopraan Claudia Boyle, aan de piano begeleid door Brenda Hurley. Ze zong een programma van hoofdzakelijk opera-aria's en een paar liederen. Ze heeft een warme lyrische sopraan, die ook de hoogte niet schuwt. Ze zong bijvoorbeeld de twee aria's van de Koningin van de Nacht met opvallend veel aandacht voor de tekst. De hoge slotnoten van het Vilja-lied mochten wel iets mooier afgefraseerd worden. Uit het liedrepertoire zong ze een correcte Ganymed en een opwindende Les filles de Cadix.

Halverwege het recital kreeg ze versterking van de tenor Luigi Boccia, die een opmerkelijke Il mio tesoro zong met de beruchte ademloze lange frazes, maar liet zich daardoor niet opjagen en bracht ze met een rustig tempo. Om de voorstelling af te ronden, kropen ze in de huid van Violetta en Alfredo... Parigi, o cara, Sempre libera met Alfredo's interventies vanuit de coulissen en het onvermijdelijke Brindisi (al was het met twee glazen water).

Foto
foto © Paula Malone Carty

In de loop van de namiddag worden tijdens het festival eenakters opgevoerd met pianobegeleiding. Die van vandaag had de titel "Double Trouble" meegekregen en bestond uit twee operaatjes... The telephone van Menotti en Trouble in Tahiti van Bernstein. Beide opera's dateren van dezelfde periode, respectievelijk 1947 en 1952, en het is ook die periode die als inspiratie diende voor de regisseur Michael Shell.

FotoTerwijl het publiek de zaal betrad, weerklonk de populaire muziek uit die periode, van The Platters tot Jerry Lee Lewis... kwestie van in de stemming te komen. Het koppeltje van de Menotti-opera, Lucy en Ben, gaan in een zetel zitten terwijl we het "The End" van een film geprojecteerd zien, meteen het begin van The telephone. Het is een komische opera waarin Ben probeert om Lucy ten huwelijk te vragen, maar aangezien ze constant aan de telefoon hangt, beslist hij dan maar om haar telefonisch het aanzoek te doen. Trouble in Tahiti is veel donkerder van sfeer en gaat over Sam en Dinah die al een tijdje getrouwd zijn en uit elkaar aan het groeien zijn. Alhoewel beide koppels door verschillende zangers gezongen wordt, wordt toch gesuggereerd dat het over het zelfde koppel gaat. Zo eindigt deze opera weer in de cinema met het begin van de film "Trouble in Tahiti"...

Ook hier staan weer jonge zangers op het podium. Bij allen viel hun perfect verstaanbaar Engels op, maar de twee zangeressen bevielen me het meest. Laurie Ashworth zingt met een lichte sopraan en heeft als Lucy een redelijk grote partij - Ben kan er nauwelijks een woord tussen krijgen. Byron Jackson heeft vooral een mooie resonante diepte als Ben, maar geeft zich soms over aan overacting. Toby Girling zingt Sam met een stevige bariton, waar hij soms iets te veel druk op zet. De mezzo Martha Bredin kon ontroeren met Dinah's droomaria "I was standing in a garden".

Publicatie: zaterdag 29 oktober 2011 @ 19:38
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen