ti guarda dal Grande Inquisitor

La traviata in Keulen

De jongste Keulse productie van La traviata is relatief jong, daterend van 2009. Ze is van de hand van Dietrich W. Hilsdorf en, zoals gewoonlijk bij deze regisseur, is het een degelijke productie zonder de traditionele toer op te gaan.

Foto

Het opvallendste aan de enscenering is het grote decor van Dieter Richter dat op een draaitafel staat. Er zijn vier kamers, twee grote - een balzaal en een restaurant - en twee kleinere - een voorkamer voor de toiletten (inclusief toiletdame) en een terras. De keuze van de aankleding van die vier kwadranten is niet altijd even gelukkig... zo dienen die toiletten als locatie voor zowel het liefdesnestje van Violetta en Alfredo in het tweede en bedrijf als de kamer waar Violetta sterft.

De "muur" tussen balzaal en restaurant bestaat uit een gaas zodat we door de muur kunnen kijken en bijvoorbeeld het feest kunnen zien tijdens het duet van Violetta en Alfredo in het eerste bedrijf. Op een achterwand tegenover die doorkijkmuur wordt ook nog eens live video geprojecteerd, maar in spiegelbeeld van wat vooraan op de scène gebeurt... zoals tijdens Violetta's "Sempre libera" of de slotscène van het tweede bedrijf. Hilsdorf voegt nog wat details toe, die eigenlijk overbodig zijn. Zo is die toiletdame hoogzwanger in het eerste bedrijf en zit ze in het derde bedrijf - ten huize van Violetta (!?) - met een kindervoiture aan de toiletdeuren. Er is ook het idee om Annina de bontmantel van Violetta te laten stelen net nadat Violetta gestorven is.

Er wordt soms gezegd dat men voor Violetta eigenlijk twee zangeressen nodig heeft, één voor het eerste bedrijf en één voor de rest. Met de sopraan Olesya Golovneva is dat duidelijk het geval. Op basis van haar repertoire zou je verwachten dat het eerste bedrijf haar perfect zou moeten liggen, maar dat blijkt niet het geval te zijn. Haar loopjes in "Sempre libera" zijn niet altijd zuiver en ook ritmisch is ze soms slordig.

Het drama van het tweede bedrijf ligt haar een stuk beter. Ze begint "Dite alla giovine" met een perfect mezza voce en laat dat traag aangroeien tot een hartverscheurende scène. Ook het derde bedrijf doet ze redelijk goed, alhoewel ze dan iets te vaak allerlei expressieve on-Verdiaanse truken bovenhaalt zoals Sprechgesang, valse noten of roepen. Ondanks haar dramatische inslag, krijgt ze de brief - "Teneste la promessa" - toch niet degelijk de zaal in geprojecteerd. Samengevat, heeft Golovneva wel het dramatisch instinct voor Violetta maar ze is vocaal iets te slordig.

Matthias Klink doet zijn best als Alfredo, ondanks een totaal ongeschikte stem. Er zit heel weinig zon in zijn stem, zijn frasering klinkt weinig Italiaans en hij heeft niet de stralende topnoten die ik van een Alfredo verwacht. Vooral de cabaletta "O mio rimorso" was pijnlijk met een pleiade aan genepen hoge noten. Markus Brück was daarentegen wel een goede Giorgio Germont met een mooi egale klank, goed legato in "Di provenza", maar nog iets te monotoon.

Publicatie: vrijdag 21 oktober 2011 @ 18:29
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen